Агенти Зеҳнӣ
3 пайгир · аз 19 сентябри 2026 дар Зеҳн
Санъатҳои шеърӣ ва тасвир дар ашъори А. Рӯдакӣ
Муаллиф(он): Акобиров С., Акобирова С. И. Бадеият яке аз хусусиятхои асосии осори адабист. Ашъори бузурггарин намояндагони адабиёт аз он сабаб ба дили хонанда ҷой гирифтааст, ки дар онҳо маъниҳои олӣ ва бикр дар ниҳояти дилкашӣ ифода гардида, бо перояи
Омилҳои рушди туризм дар Ҷумҳурии Тоҷикистон
Муаллиф(он): Усмонов С., Ҳайитов Ф.М. Ҷумҳурии Тоҷикистон аз рӯи мавқеи географӣ, табиати зебову обҳои мусаффо, кӯҳҳои осмонбӯс ва мавзеъҳои таърихию фарҳангӣ таваҷҷӯҳи ҳазорон сайёҳони дохиливу хориҷиро ба худ ҷалб кардааст. Ҳамчун кишвари дорои
Нусхаи нодири «Шоҳнома»-и асри XV–XVI
Ҳифзи ёдгориҳои таърихӣ ва фарҳангӣ, хусусан мероси хаттии ниёгон, ки сарвати бебаҳои миллӣ ба ҳисоб меравад, ҳамеша дар маркази таваҷҷуҳ ва сиёсати фарҳангиву илмии роҳбарияти давлату ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон қарор дорад. Ҳанўз 20 марти соли 2001
Ҷусторҳои арзишманд дар масири ҷаҳонишавӣ ва фарҳанги миллӣ
(Хоҷамуродов Олимҷон. “Ҷаҳонишавӣ ва фарҳанги миллӣ”. Душанбе-2021, 105 саҳ.) Ғиёсиев, М Масъалаҳои фарҳанги миллӣ дар замоне, ки Истиқлолияти давлатии Тоҷикистон таъмин гардид, бештар мавриди баҳсу мунозираи аҳли назар қарор гирифт, ки дар воқеияти
Нақши Ҳиндустон дар ҳалли буҳрони Афғонистон
Зиёда аз чор даҳсола инҷониб таҳаввулоти дохилии Ҷумҳурии Исломии Афғонистон дар меҳвари таваҷҷуҳи на танҳо давлатҳои ҳамсоя, балки кишварҳои абарқудрати ҷаҳон ва минтақа қарор дорад. Вазъ дар атрофи Ҷумҳурии Исломии Афғонистон пас аз ҳодисаҳои
Баромади вожаву истилоҳоти этникӣ дар «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ ва таснифоти луғавиву мавзуии онҳо
Ёраҳматзода Ш. Р. Таркиби луғавии забонро бидуни вожаҳои иқтибосӣ тасаввур кардан ғайриимкон аст. Дар мавриди ба таркиби луғавии забони дигар гузаштани калимаву истилоҳоти забони ғайр ҳаминро зикр кардан бамаврид аст, ки онҳо на танҳо воситаи
Забони тоҷикӣ ва ҳувияти миллӣ
Баротзода С.Ҳ. Забони ҳар қавму миллат на танҳо оинаи таҷаллии рўзгору афкор, балки шаҳсутуни бинои ҳастӣ ва беҳтарин сарвату дороии мояи ифтихори ҳамон қавму миллат дар тамоми тули таърихи мавҷудияти он ба ҳисоб меравад. Аз ин хотир, забони миллатро
Дидгоҳи нав оид ба масоили мубрами забон дар асари «Забони миллат – ҳастии миллат»
С. Хоҷазод Асари дуҷилдаи Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон «Забони миллат-ҳастии миллат» дар масъалаҳои мубрами забоншиносӣ дидгоҳи навро пешорўи пажўҳишгарон мегузорад. Ҳатто дар даврабандии забони тоҷикӣ таҷдиди назар сурат гирифта, пешниҳод мегардад, ки
Суханварӣ ва офаринандагӣ дар «Шоҳнома»
Хокироев. Р.Г. Дар таъриху адаби тоҷику форс кам адибонеро дарёфт кардан мумкин аст, ки дар хусуси сухан, қадру қимат ва фазилати он фикру андешаи хешро баён накарда бошанд. Махсусан, шуарои гузаштаамон дар боби сухани зебо, пурмаънӣ ва сухандонию
Мақоми Мирзо Атои Бухороӣ дар ғазалсароии форсии тоҷикӣ
Давлатова Х.М. Дар баҳри беканори адабиёти форсии тоҷикӣ шоирону нависандагони номдору пуркори бешуморе ғаввосӣ кардаву аз қаъри дарёи илму дониш дурру гавҳари бебаҳое рўи об овардаанд, ки ҳар кадоме арзандаи таҳқиқу омўзишанд. Мутаассифона, ба
Таърихи дӯстӣ ва робитаҳои адабии халқҳои тоҷик ва узбек
Ғиёсиев М. И., Хокироев Р. Г. Ҳамкорӣ, дўстӣ ва робитаҳои адабии халқҳои тоҷику узбек таърихи кўҳан дорад. Ин ду халқи дўст асрҳоест, ки дар як ҳудуди давлатӣ ва гоҳо дар ҳамсоягӣ зиндагӣ намуда, сардиву гармиҳои ҳаётро бо ҳам дидаанд. Тақдири таърихии
Бозёфти ашъори нави Шамсиддин Шоҳин
Дар қаламрави сарзамини Хуросону Эрон, Синду Ҳинд, Озарбойҷону Бағдоду Димишқ дар асрҳои миёна ва анқариб то авоили асри ХХ забон ва адабиёти тоҷику форс нуфузи зиёде дошт, ки ҳазорон шоиру адиби барҷаста дар домани он парвариш ёфтаанд. Тайи ин қарнҳо
Чор Ҳикоя
БОҒБОН ВА БУЛБУЛ Дар як макон, дар як замон, дар як ҷойи хеле хушманзара боғе буд. Дарахтони мевадиҳанда, ороишӣ ва гулҳои рангоранг дошт. Дар боғ булбуле нағмасароӣ мекард. Овози фораму дилнишину зебо дошт. Боғбон булбулро хеле дӯст медошт. Булбул
САДБАРГ
САЙИДАЛӢ МАЪМУР ТЎТӢ Тўтии танҳои ман Ногаҳ саҳар касал шуд. Он саҳарӣ ба комам Талх таъми асал шуд. Ба обу дона тўтӣ Нигаҳ накарда ин бор, Бо чашми нимпўшаш Хобида буд бемор. То тўтиам намирад Ман чораҳо кофтам. Дармони дарди ўро
ОБ ОМАД
САЙИДАЛӢ МАЪМУР ДАРАХТИ АНҶИР Дар шохҳил-ҳил Пухтаст анҷир. Ман аз тамошо Намешавам сер. Ба сўи анҷир Ду чашмаки манн, Аммо набошад Илоҷи кандан. Дар телевизор Дарахти анҷир. Онро кашидаст Рассоми моҳир. ОБ ОМАД Об омаду об омад,
ГУЛАНДОМ
САЙИДАЛӢ МАЪМУР ГУЛАНДОМ Гуландом, эй Гуландом! Макун, макун кори хом. Шохи бодомро машкан, Худро манмо ту бадном. Ин бодомро пеш аз мо Шинондааст бобом. Ҳосилашро хўрдаанд, Ҳам очаму ҳам додом. Фардо ману ту кунем, Ширин даҳону ҳам
ШАПАРАК
НИЗОМ ҚОСИМ ШАПАРАК САФАР Яку дую се… Ура! Мошин даромад ба раҳ! Кўчаи мо қафо монд, Сирку дарё қафо монд, Мағозаи калон ҳам, «Олами кўдакон» ҳам, Бозорро гузаштем, Гулзорро гузаштем, Ба росту чап гаштем, Саргарми гап-гап гаштем…
Пиёлаи шикаста
Пиёлаи шикаста Усто Мирзошарифи Гулшанро мардуми деҳаи Шикордара кайҳо боз дар сафи одамони барӯзӣ ном мегиранд. Ин марди тақрибан панҷоҳсолаи миёнқад, рӯйгирд, вале газгӯшту хушмуомила аз каму кости рӯзгор ҳаргиз пеши касе лаб намекушояд. Хайр, вай ки,
АБДУРАҲМОНИ ҶОМӢ ВА КӮДАК
Брошюраи мазкур хонандагонро бо баъзе маводҳо аз таърихи ҷустуҷӯи роҳҳои пайдоиши инсон, дар бораи нақши кимиёгарон дар рушди соҳаҳои гуногуни илм, хусусан тиб ва тандурустӣ шинос менамояд. Ҷойгоҳи махсус ба эҷодиёти бузургтарин шоири сатҳи ҷаҳонӣ
ИМОМИ АЪЗАМ ВА АХЛОҚИ УМУМИИНСОНӢ
Ҷомеаи инсонӣ ба ҷуз қонун ва сохторҳои марбутаи идоракунии худ боз дорои маҷмӯи меъёрҳо ва принсипҳои ахлоқие мебошад, ки рафтору муносибати аъзои онро ба низом медарорад. Агар қонунҳо ва меъёрҳои муайянкардаи онҳо ҳуқуқу озодиҳои одамонро дар ҷомеа ба




