Мақолаҳо
Мақолаи навАБДУРАҲМОНИ ҶОМӢ ВА КӮДАК
Брошюраи мазкур хонандагонро бо баъзе маводҳо аз таърихи ҷустуҷӯи роҳҳои пайдоиши инсон, дар бораи нақши кимиёгарон дар рушди соҳаҳои гуногуни илм, хусусан тиб ва тандурустӣ шинос менамояд. Ҷойгоҳи махсус ба эҷодиёти бузургтарин шоири сатҳи ҷаҳонӣ
Афсонаҳо (Чӯбаки сандалвор)
Чӯбаки сандалвор Афсонаи халқи тоҷик Як марди деҳқон будааст, ду писару Майрамбӣ ном як духтари нозанин доштааст. Ҳамсояи вай сарватманд будааст. Ин мард зан гирифтани шуда, ба надимонаш гуфтааст: Равед, барои ман зане пайдо кунед, ки монандӣ
Пурра диданШодӣ кунед, бачагон!
МУБОРАК БОД, БАЧАГОН! Республикаи мо, Меҳрубон Тоҷикистон Қадам биниҳодааст Ба қуллай шаст. Шоҳиди тавлиди онам, Хоҳед агар шунидан Нақламро, Наздик оед, Азизони ман. ДАР ДАРВОЗАИ ШАРҚ Дар фазои беканор Чун барқ Мужда рахшид, Ки
Пурра диданГУФТОРИ МУРҒОН Ё “МАНТИҚ-УТ-ТАЙР”-И ТИФЛОН
МӮСИЧА Мӯсича лона дорад Дар таги айвони мо, Дар кафи дастони мо, Дар сари мижгони мо, Дар лабаки хони мо, Дар миёни ҷони мо. Мӯсича ҳар пагоҳӣ Ҳубу-бу-бу мекунад, Ку-ку-ку-ку мекунад, Ёду хотири моро Ҳай таҳурӯ мекунад, Моро кӯдак
5 роҳи ҷавоб додан ба кӯдаке, ки мегӯяд: «Ҳама доранд, фақат ман надорам!»
Дӯстам Эмӣ ба ман гуфт: «Бисёр ҳамсинфонаш доранд». Духтари синфи дуюмаш чанд ҳафта боз исрор мекард, ки барояш як пиёлаи термосии Stanley бихаранд. «Ҳатто гуфт, ки бо пули худаш мехарад. Аммо кӯдаки ҳафтсола чӣ гуна бояд тамоми рӯз пиёлаи 40-унсиягӣ,
АБДУСАЛОМ ДЕҲОТӢ - ФИРӮЗАҶОН ХОБИДААСТ
Бачаҳои азиз! Абдусалом Пирмуҳаммадзода Деҳотӣ аз адибони маъруфу маҳбуби мардуми мост. Ӯ 14 марти соли 1911 дар маҳаллаи Боғи майдони шаҳри бостонии Самарқанд дар оилаи ҳунарманд зода шудааст. Дар шаҳри Самарқанд хонда, дар шаҳри Душанбе кору эҷод
ШОҲИМАРДОН ИДИЗОДА - ЧИСТОНҲО
Як ҳайвони хушбурут, Ошиқи ширу қурут. Гурба Гарданкаҷи лабхалта, Хаммиёни думкалта. - Шутур Якто ҷуфти даҳанвоз, Иштиҳошон ба овоз. Гӯшҳо Аҷаб зебо хонача, Девори он аз химча. Қафас Сурху мазза шакарин, Ҷойи ӯ зери замин. Лаблабу Шаб ҳама
Бачаи айёр — Саидмурод Искандарӣ
Замоне дар як деҳаи дурдасти кӯҳистон писараке бо як модари пираш зиндагонӣ мекарданд. Зиндагонии онҳо хеле фақирона буд. Дар бисоташон ҳамагӣ як гови пир доштанд. Шири онро мехӯрданд ва гоҳ-гоҳе фурӯхта орду равған ва қанду намак мехариданд. Писарак
Се ҳикоя — Саидмурод Искандарӣ
Саидмурод Искандарӣ НИШОНА Модбузи чанбаршохи кабудчарангро дар хонаи Содиқино қариб ҳама дӯст медоштанд. Агар ба кампири Зебӣ барои ҳар сол дугоник зойиданаш маъқул бошад, ба набераи ҳаштсолааш Содиқҷон гапфаҳмию зиракии буз хеле маъқул буд. Аксар
ОДОБИ САЛОМ
Ай писар, гар пештар гўӣ салом, Оташи дўзах шавад бар ту ҳаром. Фаридаддини Аттор Яке аз фазилатҳои неки инсонӣ, ки обрўву нуфуз ва манзалати ўро баланд мебардорад, ин гуфтани салом ба хурду бузург ва риояи одоби он мебошад. Пешиниён ин ҳусни одобро
НЎЪМОН РОЗИҚ - ТЕЛЕФОНИ ЧУМЧУҚ
МУРҒИ МАРҶОН Мо дорем мурғи марҷон, Мурғи базебу калон. Тоҷи сараш аз тилло, Болу параш хушҷило. Вай дорад дар пешона, Холҳои дона-дона. Ғуд-ғуд-ғуд-ғуд кунад он, Овозаш ғафси ларзон. Роҳравиаш бовиқор, Вай ҷонвари бовиқор. Майнаю
ҲИФЗИ ҲУҚУҚИ КЎДАК ДАР ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба манзури ҳифзи ҳуқуқи кўдакон ва тарбияву камолоти дурусти онҳо тадбирҳои судманди давлатӣ ва чораҳои қонунӣ андешида шудаанд. Дар баробари дигар қонунҳо, барномаву консепсияҳои дар ин самт қабулшуда, инчунин, барои беҳтар
Озарбойҷон истифодаи шабакаҳои иҷтимоиро барои кӯдакони то 16-сола манъ мекунад
Парламенти Озарбойҷон дар хониши сеюм ба Кодекси ҳуқуқвайронкунии маъмурӣ, инчунин қонунҳои «Дар бораи ахбор, паҳн ва ҳифзи ахбор» ва «Дар бораи ҳифзи кӯдакон аз маълумоти зараровар» тағйирот қабул кард. Тибқи ин тағйирот, шахсони то 16-сола дигар ҳаққи
МАНЗИЛИ ҒИЗО
Фарзона ва аҳли оилаи онҳо ба деҳаи дигар кӯчиданд. Шароити зисти онҳо бад буд ва сатилҳои об бесарпӯш дар замини ошхона нигоҳ дошта мешуданд. Бародари хурдии Фарзона ташна монда буду аз ҳама илтимос мекард, ки ба ӯ об диҳанд, вале ҳеҷ кас ба вай аҳамият
ЧАРОҒАКИ РАҲНАМО
Чароғаки раҳнамо Дорад ҳар як гузаргоҳ, Ҳар се ранги банураш Ба мо нишон диҳад роҳ. Ранги сабзи чароғак Мекушояд ба мо роҳ. То нашавад фурӯзон, Нагузар аз гузаргоҳ! Ранги сурхи чароғак «Гӯяд», ки нашав роҳӣ. Ранги зардаш аз хатар Диҳад ба мо
Шеърҳо барои дӯструякон
ХУБ АСТ ИН ВА Ё БАД? Аз мактабам биёям, Нушида қандчоям, Коре иҷро намоям, Хуб аст ин ва ё бад? Ёд накарда тубам, Ҳавлиро тоза рубам, Кашки нуворй кубам, Хуб аст ин ва ё бад? Аз ақиби модарам Гиря кунад додарам, Куча тамошо барам, Хуб аст ин
ПАРАНДАЕ, КИ НАМЕПАРАД
Шутурмурғ парандаи биёбонист. Басо бузургҷусса мебошад. Дар бораи ин мурғи аҷиб боз чӣ медонем? Аҳа, тухмаш калон аст – баробари сари як кӯдак! Боз чӣ? Ба ин савол олими машҳур Набӣ Қодиров ҷавоб додааст. Як ҷавоб не, ҷавоби бисёр, бисёри аҷиб. Ин
ГУЛСАРА АВАЗОВА - СЕБ
Яке аз амалҳои савоб дар байни мардуми мусалмон ниҳол шинондан аст. Зеро аз ҳосили он парандаҳо, кўдакон ва мардуми зиёде истифода мекунанд. Илова бар ин, агар дарахт дар сари роҳ бошад, сояи он мусофирону роҳгузаронро аз нурҳои сўзони офтоб паноҳ
Шеърҳо барои дӯструякон!
ПАЗМОНӢ Бузаки навзоди мо Дар ҳавлӣ танҳо мондаст Очабузро акоям Саҳар ба чаро рондаст. Аз ин сабаб бузича Ҳар дам маъас мекунад Бегоҳ очабуз ояд, Маъасаш бас мекунад. Модарам ба кор равад, Ман ҳам мешудам гирён. Модарам аз кор ояд, Ман ҳам
КАБӮТАРАК (Оҳанги Шарофиддин Сайфиддинов)
Кушо - кушо болу парак, Биё - биё, кабӯтарак. Нишин - нишин, ки ман ба ту Диҳам - диҳам дони сарак. Бигир - бигир ғизои худ, Бихӯр - бихӯр тозатарак. Бипар - бипар зи дасти ман Аз ин барак ба он барак. Марав - марав ба ҷои дур, Машав -
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё