Мақолаҳо
Мақолаи навРУШДИ ЭНЕРГЕТИКАИ ПЛАЗМАВӢ
Аз нигоҳи физикӣ фарқияти ин моддаҳо дар ҷойгиршавии молекулаҳои онҳо нисбат Ба ҳамагон маълум аст, ки моддаҳои ба якдигар зоҳир мегарданд. Масофаи байни мушоҳидашавандаи муқаррарӣ дар табиат молекулаҳо дар газҳо аз ҳама бештар, дар дар се ҳолат
РЕКОРДҲОИ ГЕОГРАФӢ (ҶАҲОНӢ)-И ОБ
Об яке аз сарватҳои бебаҳои табиат буда, бештари оби сайёраи Замин шӯр буда, он 94%-ро ташкил медиҳад. Оби ширин бошад, 6%-и умумии оби сайёраро ташкил карда, ба ҳиссаи он: обҳои зеризаминӣ (4,3%), ях (1,7%), обҳои рӯизаминӣ (0,029%), оби атмосфера
ЗИКР — ЧӢ ГУНА ЁДИ ХУДОВАНД ЗИНДАГИИ МОРО ТАҒЙИР МЕДИҲАД?
Оё боре эҳсос кардаед, ки зиндагии шумо ба як садои беохири иттилоотӣ табдил ёфтааст? Стресс, изтироб ва ҳазорон андешаи беҳуда дар зеҳни мо як навъ бесарусомонии квантиро ба вуҷуд меоранд. Донишмандон чунин ҳолати бесарусомониро бо мафҳуми «энтропияи
ИНСОН ВА ТАБИАТ
Табиат маҷмӯи ягонаи офаринишро ифода мекунад, ки аз олами ҳастӣ, замону макон ва ҳаракату тағйирот иборат аст. Азбаски дар ин олам ҳеҷ ҷисме наметавонад комилан беҳаракат бошад, пас чизе, ки мутлақо беҳаракат аст, табиат ҳам надорад. Ҳар мавҷуде, ки
Ният — рамзи квантии қалб
Дӯстони азиз, лутфан фикр кунед. Се нафар айнан як амали ҷисмониро анҷом медиҳанд: ҳар се аз тиреза ба дохили хона медароянд. Барои дурбини назоратӣ ё як раҳгузари одӣ амали ҳар се як хел менамояд. Аммо аз нигоҳи майдони квантӣ воқеиятҳои онҳо комилан
МАҚСАД ВА ВАЗИФАИ ФАННИ ГЕОГРАФИЯИ ХОК БО АСОСҲОИ ХОКШИНОСӢ
Мақсади омӯзиши фанни географияи хок бо асосҳои хокшиносӣ аз он иборат мебошад, ки донишҷӯёнро бо асосҳои назариявӣ ва амалӣ донишҳои илми географияи хок ва хокшиносӣ мусаллаҳ намояд. Донишҷӯён бо омилҳои пайдошавии хок ҳамчун натиҷаи бо ҳам алоқамандии
ПРОБЛЕМАҲОИ АХЛОҚИИ ИЛМ
Агар ба таърихи пайдоиш ва ташаккули илм назар кунем, он гоҳ мебинем, ки ахлоқ на дар ҳамаи давраҳои инкишофи илм мавқеи муайян ва ҳалкунанда дорад. Зеро он сабабҳои таърихӣ-иҷтимоӣ дошта, вобаста ба мавқеи илм дар ҷамъият муайян карда мешавад.
НАҚШИ ҲАВО ДАР ҲАЁТИ ОДАМ
Барои нафаскашии одам, ҳайвонот ва дигар мавҷудоти зинда ҳаво зарур аст. Одам бе ҳаво ҳамагӣ якчанд дақиқа зиндагӣ карда метавонад. Барои он ки организми мо дуруст фаъолият кунад, бояд ҳатман бо гази оксиген таъмин шавад. Гази оксигенро мо аз ҳавои
ТАЪСИРИ ИНСОН БА ТАБИАТ
Инсон як ҷузъи ҷудонашавандаи табиат аст. Онҳо ба ҳамдигар алоқаи зич доранд. Шумо ин алоқамандиро дар чӣ мебинед? Тасаввур намоед, ки инсонро аз табиати Замин ҷудо кардем. Оё одам дар танҳоӣ бе табиат зиста метавонад? Албатта, не! Одам бе табиат як
ТАСВИРИ ЗАМИН. НАҚША, ХАРИТА, ГЛОБУС
Сайёраи Замин ниҳоят калон буда, андозаи онро тасаввур кардан душвор аст. Агар шахс хоҳад, ки ашё, ҳодиса ва воқеаҳои кураи Заминро бо чашми худ бинад, ба ӯ якчанд даҳсолаҳо вақт лозим мешавад. Аз ин рӯ, одамон роҳи осони омӯзиши Заминро ихтироъ
УФУҚ ЧИСТ ВА ЧАНД САМТ ДОРАД?
Моро фазо иҳота кардааст. Дар фазои атрофи мо ашёи гуногун, ба монанди хонаҳо, дарахтон, кӯҳҳо, теппа ва ғайра ҷой гирифтаанд. Барфу борон, раъду барқ ва бодҳои гуногун низ дар фазо рӯй медиҳанд. Маҳалле, ки ба назари мо менамояд, дар ҷойи кушод хеле
ҲАМСАФАРҲОИ СУНЪИИ ЗАМИН. ФАТҲИ КАЙҲОН
Таърихи азхудкунии кайҳон. Ҳанӯз 100 сол пеш одамон дар бораи парвоз ба кайҳон ва омӯхтани он танҳо орзу мекарданд. Дар натиҷаи пешравии илму техника ва пайдо шудани мушакҳои пуриқтидор ба одамон муяссар гардид, ки ин орзуи деринаи худро амалӣ
МОҲ – ҲАМСАФАРИ ТАБИИИ ЗАМИН
Аз дарсҳои пешина мо медонем, ки Моҳ ҳамсафари табиии Замин буда, дар атрофи он давр мезанад. Моҳ аз худаш равшанӣ намедиҳад. Вай барои он ба назари мо равшан менамояд, ки нурҳои Офтоб ба сатҳи он расида, акс меёбанд ва онро равшан мекунанд. Вақте ки ба
ҲАРАКАТИ ДИГАР ҶИРМҲОИ ОСМОНӢ ДАР АТРОФИ ОФТОБ
Ғайр аз сайёраҳои калон боз бисёр ҷирмҳои дигари осмонӣ дар атрофи Офтоб ҳаракат мекунанд, ки равшанӣ надоранд. Ҳаҷман ин ҷирмҳо нисбат ба сайёраҳо хеле хурданд. Қутри онҳо аз 1 то 770 километрро ташкил медиҳад. Ин ҷирмҳои осмонӣ нуҷайма (астероид) ном
ҲАРАКАТИ ЗАМИН ДАР АТРОФИ МЕҲВАРИ ХУД
Меҳвар тирест, ки дар атрофи он ҷисм ё ашё давр мезанад. Шумо меҳварро дар чархи ароба, мошин, дучарха ва дигар ашёи даврзананда дида метавонед. Замин ҳам меҳвар дорад ва дар атрофи меҳвари худ давр мезанад. Меҳвари Замин тири хаёлиест, ки аз мобайни он
Пурра диданЗАМИН – САЙЁРАИ СИСТЕМАИ ОФТОБӢ
Чӣ тавре ки мо медонем, Замин низ яке аз сайёраҳои Системаи офтобӣ мебошад. Ҳаҷми Замин ниҳоят калон буда, қутри он ба 12 ҳазору 750 километр мерасад. Радиуси Замин бошад, ба ҳисоби миёна 6 ҳазору 375 километрро ташкил медиҳад. Масоҳати сатҳи Замин ба
Пурра диданСИТОРАҲО - ОФТОБ
Ситораҳое, ки мо шабона дар осмон мебинем, кураҳои азими тафсони газ мебошанд. Онҳо ба назари мо монанди нуқтаҳои равшан менамоянд, чунки аз Замин хеле дур ҷойгиранд. Агар мушаки навтарини ҳозиразамонро ба сӯйи ситораҳо сар диҳем, вай баъди чандин ҳазор
МУҲАҚҚИҚИ СОЗВОРАИ БИОЛОГӢ
Пажўҳишҳои илмӣ ва ба вижа, дар улуми табиӣ ҷиҳати ҷалб ва баррасии ақидаҳои бонувон дар илм барои Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳанўз ҳам дар ҳадди қонеъкунанда нест ва басе нигаронкунанда низ ҳаст, ки занону бонувони мо бинобар пажўҳишҳои илмии соҳавӣ баъзан
БОНУИ КАЙҲОНШИНОС
Дар он рўзи хотирмоне, ки бо иштироки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар ноҳияи Данғара Расадхонаи астрономии байналмилалии «Санглох» ифтитоҳ гардид, дар қатори дигар донишмандони
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё