Мақолаҳо
Мақолаи навАбдураҳмони Мушфиқӣ - Қасоид
АЗ ҚАСОИД То қалам шуд сунбули тар дар саводи бўстон, Лола бар нохун қалам бинҳод баҳри имтиҳон. Гавҳари назме, ки шабнам баҳри гул иншо намуд, Булбул азбар карду ҳамчун об мехонад равон. Бед хандон асту дастомўзи мурғ(они) чаман, Варна аз баҳри чӣ
Аттори Нишопурӣ - Асрорнома
Пешгуфтор «Асрорнома» монанди осори дигари ин адиби маъруф аз тасаввуф, бахусус аз худшиносиву маърифати Инсон баҳс меорояд, одамонро аз рўзгори гузарон ва нопойдории умри равон сабақ медиҳад ва поку мубарро гузаронидани чанд рўзи ҳаётро талаққӣ
Камоли Хуҷандӣ - Муқаттаот
АЗ МУҚАТТАОТ Чу девони Камол афтад ба дастат, Навис аз шеъри ў чандон ки хоҳӣ! Хаёлоти латифу лафзу ҳарфаш, Агар хоҳӣ ки дарёбӣ камоҳӣ, Зи ҳар лафзаш равон магзар чу хома, Ба ҳар ҳарфе фурў рав чун сиёҳӣ! Маро ҳаст аксар ғазал ҳафт байт, Чу
Мирзо Абдулқодири Бедил - «Тури Маърифат»
«Тури маърифат» яке аз манзумаҳои хурди Бедил буда, соли 1098/1687 навишта шудааст. Достон аз 1500 байт иборат буда, мазмун ва мундариҷааш ба тасвири табиати зебоманзари кўҳистони Байроти Ҳиндустон, ки дар мақоми муқоиса бо «Тури маърифат»-и афсонавӣ
Мирзо Абдулқодири Бедил - Рубоиёт, Қасида
АЗ РУБОИЁТ Золим пӯшад либоси хунбофтаро, То зер кунад хасми забунёфтаро. Бо сангдилони шўълахў сахтӣ кун, Бардор ба оҳан, оҳани тофтаро Абр аст, даме зи хона сармаст баро, Гар завқ зи хеш рафтанӣ ҳаст, баро! Халқе имрўз май ба соғар дорад, Чун
АБДУСАТТОРИ РАҲМОН БАЧА РАҲГАРДОН ШАВАД…
ТАРОНА Ҳар гоҳе танҳо бошам, Дар роҳе танҳо бошам, Таронае бихонам, Танҳоиро надонам. Аз савту сози дилхоҳ Кӯтоҳ мешавад роҳ. Таронаҳо ширинанд, Ҳамроҳи беҳтаринанд! БАЧА РАҲГАРДОН ШАВАД… Гунҷишкаки бечора Сарсон асту овора Ин сӯву он сӯ
АБДУҶАББОР ҚАҲҲОРӢ - ШЕЪРҲО
СУРАТИ ҶАНГ – Сурати ҷангро бикаш, бобо, – Дўш пурсид абераам Фирўз. Гуфтамаш: Ҷонакам, ту варо набину насўз. Ман чӣ сон ҷангро кунам тасвир? – Сўхтам дар он оташ, Расми Гитлери кинавар бикашам? Ё салиби фашисти номурда, Сурати деви ҳафтсар
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор — Шеърҳо
ВАРЗИШ Тани зинда воло ба варзандагист, Ки варзандагӣ мояи зиндагист. Ба варзиш гарою сарафроз бош, Ки фарҷоми сустӣ сарафкандагист. Ба сахтӣ диҳад марди озода тан, Ки поёни танпарварӣ бандагист. Диле боядат равшану тан дуруст, Агар ҷон-т ҷўёи
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор — Шеърҳо
ЧӢ ДОРӢ? Эй хоҷа, ба ҷуз симу зар чӣ дорӣ? ЧУН ИЛМ надорӣ, дигар чӣ дорӣ? Зарру гуҳаратро агар ситонанд, Эй хоҷаи влогуҳар, чӣ дорӣ? Аз илм шавад хоки беҳунар зар, Бингар, ки зи илму ҳунар чӣ дорӣ?.. Гўӣ падарат дошт илму дониш, Аз донишу илми
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор - Шеърҳо
ШЕЪР ВА НАЗМ Шеър донӣ чист? — Марвориде аз дарёи ақл, Шоир он афсунгаре, к-ин турфа марворид суфт. Санъату саҷъу қавофй1 ҳаст назму нест шеър, Эй басо нозим, ки назмаш нест илло ҳарфи муфт! Шеър он бошад, ки хезад аз дилу ҷўшад зи лаб, Боз дар
Саноии Ғазнавӣ - Қитъаот
ДАР МАЗАММАТИ ДУНЁ ВА ДУНЁДОРОН ГЎЯД Гандапирест тирарўй ҷаҳон, Хиради мо бад-ў назар кардаст. Ба сапеди рухон-ш ғарра машав, К-он сиёҳӣ сафед баркардаст. Ин ҷаҳон бар мисоли мурдорест Каргасон гирди ў ҳазор-ҳазор. Ин мар онро ҳаме занад
Саноии Ғазнавӣ - Муқаттаот
Эй ки атфол ба гаҳвора дарун аз ситамат, Сур нодида биҷўянд ҳаме мотамро. Қафасе шуд зи ту олам ба ҳама оламиён Ин-т заҳмат зи вуҷуди ту банӣ одамро. Ваҳ, ки то рўзи қиёмат паи олоиши мулк Тоире аз ту наҷастар набувад оламро. Ҳар ҷой, ки равзаест
Саноии Ғазнавӣ - Рубоиёт
Чун чеҳраи худ дилам барафрўз, буто, Чун зулфи худат макун сияҳрўз, буто. Хоҳӣ, ки накўном шавӣ дар раҳи ишқ Пайванд зи нақши фўта омўз, буто. Дар дасти манат ҳамеша доман бодо, В-он ҷо, ки туро пой сари ман бодо. Баргам набувад, ки кас туро дорад
Дар ситоиши Фирдавсӣ
Ҳайнрих Ҳайне I Дар ин дунёи ноҳамвори каҷрав Якеро нуқраю зар бешумор аст, Дигар дар зери бори фоқа умре Ба як пули сиёҳи тоқ зор аст. Валекин назди шоҳи масту мағрур Фақат зар эътибору қадр дорад: Агар бахшанд, зар бахшанд шоҳон, В-агар
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё