АБДУҶАББОР ҚАҲҲОРӢ - ШЕЪРҲО

СУРАТИ ҶАНГ

– Сурати ҷангро бикаш, бобо, –

Дўш пурсид абераам Фирўз.

Гуфтамаш:

Ҷонакам, ту варо набину насўз.

Ман чӣ сон ҷангро кунам тасвир?

– Сўхтам дар он оташ,

Расми Гитлери кинавар бикашам?

Ё салиби фашисти номурда,

Сурати деви ҳафтсар бикашам?

Баданамро нигар, абераи ман,

Сурати ҷанг диданӣ бошӣ,

Ки дар он бо тўфангу тўпу синон

Ҷанг бинмудааст наққошӣ.

САВОЛ

Писар дўш аз падар пурсид:

– Бигў, дар расм кӣ ин ҷо?

Шинели аскарӣ дорад,

Бародар мешавад оё?

Падар гуфто:

– Бародар не,

Нигар, расми падарҷонам.

Туро ў мешавад бобо,

Бидон инро, писарҷонам.

Назар афканд бо диққат

Писар бигрифта суратро.

Бипурсид:

– Аз писарҳошон

Магар хурданд бобоҳо?

РЎЗИ МУРОД

Ман аз ҷанги Ватан баргашта, он рўз

Чу боде ҷониби саҳро давидам.

Кашида мўзаи сарбозии хеш,

Зи рўйи майсаҳои тар ҷаҳидам.

Чу аз оғўши боғе мегузаштам,

Бари гул хониши булбул шунидам.

Ба зону дар лаби ҷўе нишаста,

Кафе з-оби равони он чашидам.

Кушода синаи захмини худро,

Замину осмонро бў кашидам.

Мисоли шоҳбозе карда парвоз,

Сари кўҳи баланде чун расидам,

Бигуфтам:

– Зинда бодо рўзи беҷанг!

Зи кўҳ акси садоямро шунидам.

ЁДИ ШАҲИДОН

Ҳар кӣ баҳри халқ қурбон гаштааст,

Шўълаи тобони чашмон гаштааст.

Ё ки ҳамчун қатраи шабнам саҳар

Дар рухи гулҳо дурахшон гаштааст.

Ё ки ҳамчун зарраи хуршеду моҳ

Андар олам партавафшон гаштааст.

Ё ки чун бобуна руста ў ба боғ,

Дардро доруву дармон гаштааст.

Ё ки чун рангинкамони навбаҳор

Баъди боронҳо намоён гаштааст.

Ё ки ҳамчун резабарфи Соли Нав

Дар заминҳо файзу эҳсон гаштааст.

Ё чу барқи осмон оташзанон

Бар адўвон тири сўзон гаштааст…

Зинда монад дар дили поки Ватан,

Гарчи худ аз чашм пинҳон гаштааст.