Мақолаҳо
Мақолаи навФУРУҒИ СУБҲИ ДОНОӢ...
“Китоб – чароғи дил, оинаи тан, муаллими накӯкор, бартарафкунандаи айбҳо, тоҷи сари фозилон, ҳамсафари хуб, дӯст дар хона, ҳамсӯҳбати беморон, маслиҳатгари ҳокимон, кони суханҳои марғуб, боғи пурсамар, майдони гулпӯш, калиди асрор, бартарафкунандаи
БАЛАНД БАРДОШТАНИ МАЪРИФАТИ ҲУҚУҚИИ ОМУЗГОР - АСОСИ РУШДИ ҶОМЕА
Дар шароити кунунии ҷаҳонишавӣва рушди технологияҳои навини иттилоотӣ дар сиёсати давлатдории кишварамон илм ва маориф яке аз пояхои пурарзиши ҷомеа гардида, барои рушду пешрафти ҳар як давлат ва миллат макоми калидиро касб намудааст. Дар ин раванд ба
Боздошти як мард бо гумони фиреби хоҳишмандони кор дар Аврупо
Милитсияи шаҳри Душанбе мардеро боздошт кардааст, ки бо баҳонаи омода кардани раводид (виза)-и кишварҳои аврупоӣ шаҳрвандонро фиреб дода, аз онҳо аз 15 то 30 ҳазор сомонӣ пул гирифтааст. Раёсати Вазорати корҳои дохилӣ дар Душанбе аз ӯ Ҳалимҷон Ҷабборов
Дар бораи чурра (грижа)
Чурра аслан баромадани чизест дар ҷое, чурраи байни сутунмӯҳра, рон, қадкашак, ноф ва ғ. Инчунин ҷарроҳии пластикӣ (кам кардани таркиби герниалӣ ва дӯхтани нуқсони девори шикам) нишон дода мешавад. Маккоронаи асосии чурра вайрон кардани он мебошад, ки
ДУНЁИ МЕҲР
Ҳарчанд аз рӯйи нишондоди тақвим 15-уми майро ҳамчун «Рӯзи байналмилалии оила» ҷашн мегирем, вале тамоми рӯзҳои сол дар фикри ободию пешрафти ин ячейкаи ибтидоии ҷомеа ва фароҳам овардани шароити хуби зиндагии аъзои он ҳастем. Мақсад аз гиромидошти ин
МАСЪУЛИ ТАРБИЯИ ФАРЗАНД БОШЕМ!
Мутаассифона, дар ҷомеаи мо инсонҳое ба сар мебаранд, ки аз оқибатҳои кирдорҳои хеш намеандешанд ва беҳтарин лаҳзаҳои умри худро сарфи амалҳои ношоиста намуда, ғанимату азиз намешуморанд. Аз ин кирдори ношоистаи чунин нафарон бештар фарзандони хурдсоли
ЗИ ДОНИШ БЕҲ АНДАР ҶАҲОН ҲЕҶ НЕСТ
Тавре аз таърих маълум аст, солҳои ҳафтодуми асри сипаригашта давраи авҷи рушд, тараққӣ ва парастиши илм буданд. Омӯзгорӣ пурифтихортарин касб ба шумор мерафт. Муаллим боқадртарин шахсияти ҷомеа, аз ҳама бологузар ва дар ҳифзи арзишҳои ҷомеаву сохти
Хондани китоб умри инсонро тӯлонитар мекунад
Олимони равоншинос бар он мӯътақиданд, ки китобхонӣ умри инсонро дароз мекунад. Ин хулосаи онҳо дар натиҷаи таҳлил ва таҷрибаи амалигашта ба даст омадааст. Ба гуфтаи онҳо хондан метавонад афсурдагӣ (стресс)-ро коҳиш диҳад, ғамгиниро рафъ ва малакаҳои
Бузи содда ва Рӯбоҳи фиребгар
Рӯбоҳе бисёр ташна монд. Назди чоҳе рафт ва ба даруни чоҳ ҷахид. Вай аз чоҳ сери об нушид ва баъд баромадан хост. Ҳарчанд кушиш кард, лекин баромада натавонист. Ҳамин вақт бузаке барои об нӯшидан омад. Вай рӯбоҳро дар даруни чоҳ дид. Буз аз рӯбоҳ
Баъди 5 сол. Пас аз садамаи мошин дар кӯҳҳои Помир як лоиҳаи маъруфи телевизионӣ пеш аз муҳлат ба анҷом расид
Мошини лоиҳаи «Татра дар атрофи ҷаҳон 2» баъди як моҳ аз ҷои садама берун кашида шуд Наҷотдиҳандагони Тоҷикистон як мошини барномаи маъруфи чехии «Татра дар атрофи ҷаҳон 2»-ро, ки зиёда аз як моҳ пеш дар кӯҳҳои Помир ба садама дучор шуда буд, берун
Тарбияи рафтори маданӣ дар таълими хонандагони хурдсол
Тарбияи узви комили ҷомеа ва инсони комил яке аз муҳимтарин вазифаҳои низоми муосири таҳсилот ба шумор меравад. Имрӯзҳо дар ҷомеаи демократии мо масъулияти шахсии инсон дар назди худ ва ҷомеа, дараҷаи вазифа ва маънавиёти ӯ, ташаккулу камолоти ахлоқии
АНДЕША ОИДИ ОДОБИ МУОШИРАТ
Ахлоқ дар ҳаёти мо аҳамияти бениҳоят калон дорад ва ин моро водор месозад, ки дар бораи нисбат ба ҳамдигар чӣ гуна муносибат доштанамон ҷиддӣ мулоҳиза кунем. Маданияти ҷомеа ҳар андоза тараққӣ кунад, услубу одобу рафтор ҳамон андоза бештар аҳамият пайдо
КОСТАШАВИИ АХЛОҚ ДАР ҶОМЕА ТАВВАҶҶУҲИ АМИҚРО МЕХОҲАД!
АНДЕША. Ахлоқ ибораест, ки маҷмӯи рафтору кирдор, гуфтор, хулқ ва сиратро дар як шахс инъикос менамояд. Ҳамзамон, мафҳумест, ки мо бо он сари ҳар қадам вомехӯрем ва онро дар ҳар ҷои ҷамъиятӣ зиёд мешунавем. Аммо кам нафароне пайдо мешаванд, ки дар кадом
Ҳусн ҳусн нест, одоб ҳусн аст!
Луқмони ҳакимро пурсиданд: “Адаб аз кӣ омӯхтӣ?” Гуфт: “Аз беадабон. Ҳар чи аз эшон дар назарам нописанд омад, парҳез кардам”. Аз ин андешаи орифона чунин хулоса меояд, ки барои дарки моҳияти адаб худи зиндагӣ моро чун устоди сахтгир таълим
ҚОИДАҲОИ РОҲРАВИ ВА ОДОБИ МУОШИРАТ ДАР КӮЧА, НАҚЛИЁТ ВА БОЗОР
Расму оин ва фарҳанги миллй моро ҳидоят мекунанд, ки дар ҳар ҷо, хоҳ дар хона, хоҳ дар мактаб, хоҳ дар кӯча, хоҳ дар бозор, хоҳ дар сафар ҳамеша чун инсони комил аз рӯйи одаму одамгарй, одоби муошират рафтору амал намоем. Мирзо Бедил ба ин маънй
Чӣ гуна китоб хонем, то онро фаромӯш накунем?
Эҳтимол барои шумо ҳам бисёр пеш омада бошад ҳолатҳое, ки ба суроғи китобҳои қаблан хондаатон меравед, ё ба баҳонае ёдашон меафтед, аммо мебинед тақрибан ҳеҷ чизе аз онҳо дар ёдатон намондааст. Шояд ҳофизаи шумо беҳтар бошад, вале эҳтимолан ба ҳолате, ки
Он илм уболу ҳайф аст, агар...
Муваффақияту комёбӣ, чун гавҳари ноёб дар умқи баҳри беохир, ҳамеша барои онҳое муяссар мегардад, ки ишқи воқеии касби интихобкардаашон вуҷудашонро фаро гирифтааст. Замоне инсон ба мурод мерасаду дар ҷодаи хеш мавриди таваҷҷуҳ қарор мегирад, ки ӯ
Садриддин Айнӣ
АЗ ТАЪРИХИ РЎЗГОР ... Бояд гуфт, ки рўзгори воқеии С. Айнӣ баъд аз пирўзии Инқилоби халқии Бухоро (2.09.1920) то имрўз барои алоқамандони адабиёти бадеӣ чандон равшан нест. Он чи ба ин бахши сарнавишти ў сурат бастааст, дар муҳити сиёсии дигар навишта
Ҳаётам хушку холӣ буд. Он аз паҳлӯи ман гузашту рафт
Писаракро Питер меномиданд. Вайро ҳам дар хона ва ҳам дар мактаб дӯст медоштанд. Питер ҳамеша чизеро интизор буд ва фикру хаёлаш банди чизе буд. Дар мактаб, дар дарсҳо дар бораи таътили тобистона фикр мекард. Дар таътили тобистона дар бораи ҷашни Соли
Дастурҳои иловагӣ барои нӯшидани оби нӯшокӣ дар давоми рӯз
Об ниёзи мо дар ҳама бахшҳои рӯз аст. Ҳуҷайраи мо обро эътироф мекунад. Обро вобаста ба вазни бадан 30 мл зиёд мекунем. Ҳамин тавр, 2 л 100 мл барои вазни 70 кг. Хеле муҳим аст, ки об гарм бошад!!! 1. Дар давоми 1 соати субҳ 640 мл об бинӯшед. Сипас
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё