Мақолаҳо
Мақолаи навВоситаҳои техникии коркарди ахбор ва тавсифи онҳо
Мафҳуми мошинаҳои ҳисоббарор ва принсипи ташкили кори онҳо Мақсади асосии ин мавзӯъ пеш аз ҳама ба хонанда фаҳмонда додани воситаҳои техникии коркарди ахбор ва дигар таҷҳизотҳое, ки барои ҳалли масъалаҳои иқтисодӣ истифода бурда мешаванд, пешниҳод
Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ
Яке аз олимони бузурги фалсафа, адиби ширинсухани форсу тоҷик ва Ҳинду Покистон ба шумор меравад. Мутаассифона, ҳаёт ва фаъолияти эҷодӣ, шахсияту мартабаи Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ ҳанӯз барои ихлосмандон ва муштоқони каломаш норавшан аст. Дуруст аст, ки
Таснифи услуби илмӣ аз рўйи омилҳои ғайрилингвистӣ ва лингвистӣ
Хосияти истилоҳии услуб аз маънои луғавии он ба миён меояд: услуб умуман равиши хосаеро мефаҳмонад, ки соҳиби амал дар офариниши ягон чиз зоҳир мекунад. Дар забоншиносӣ ба чунин маъниҳо истифода шудани услуб расм шудааст: Он яке аз шохаҳои забон
Услуби илмӣ
Услуби илмӣ – услуби забони адабӣ буда, як қатор хусусиятҳои хос дорад: мулоҳизаҳои қаблан фикркардашуда, хусусияти монологӣ, интихоби ҷиддии воситаҳои забонӣ, тамоюл ба нутқи меъёрӣ. Уи. Намудҳои функсионалии забони адабӣ буда, дар соҳаи илм, техника
Хусусиятҳои ибора ва ҷумла дар услуби бадеӣ
а) ибораҳои озод ва фразеологӣ, зарбулмасалу мақолҳо; б) сабкҳои адабӣ (назм); в) таносуби калом ва мусиқии дохилӣ дар дохили мисраъҳо; г) насри мусаҷҷаъ. Мақсади дарс: Ба донишҷӯён додани маълумот оид ба ибораҳои озод ва таъбирҳо, фарқи
Хусусиятҳои асосии услуби публисистӣ
Услуби публисистӣ ва хусусиятҳои асосии он Шинос намудани донишҷӯён бо вазифа ва хусусиятҳои асосии услуби публисистӣ, тарзи инъикоси мавод дар ин услуб. Натиҷаҳои ниҳоӣ: Ҳосил намудани малакаи амалии дарки махсусиятҳои услубҳои гуногун, аз ҷумла
ТАРЗИ НАВИШТАНИ ҲУҶҶАТҲОИ РАСМӢ
Шинос намудани донишҷўён бо роҳҳо ва тарзи таҳия намудани ҳуҷҷатҳои расмию коргузорӣ. Вазифахо. ба донишҷўён ёд додани малакаи навиштани ариза, даъватнома, тарҷумаи ҳол, тавсифнома; мавқеъ ва тарзи истифодаи калимаҳо дар ариза ва дигар ҳуҷҷатҳои
Лексикография. Хусусиятҳои махсуси луғатҳои соҳавӣ
Ба донишҷўён дар бораи лексикография, луғат ва хелҳои он, таърихи луғатнигорӣ дар адабиёти тоҷик маълумот додан. Натиҷаҳои ниҳоӣ: Ҳосил намудани дониши амалӣ оид ба истифодаи луғат ва дониши назариявӣ дар бораи луғатҳо. Лексикография аз калимаи юнонӣ
Роҳҳои истилоҳсозӣ ва истилоҳгузинӣ дар забони тоҷикӣ.
Ба донишҷўён дар бораи сохтани истилоҳот дар забони точикӣ ва роҳҳои сохтани он маълумот додан. Хусусиятҳои тарҷумаи таҳтулафзӣ дар сохтани истилоҳ. Натиҷаҳои ниҳоӣ: Ҳосил намудани дониши амалӣ оид ба сохтани истилоҳоти илмӣ ва хусусуиятҳои истилоҳсозӣ
Жанрҳои услуби илмӣ
а) гузориш, реферат, навиштани лексия, конспект, тезис, аннотатсия; б) нутқи айнан ва мазмунан нақлшуда дар услуби илмӣ. Мақсади дарс: Ба донишҷўён дар бораи жанрҳои услуби илмӣ ва тарзи навиштани гузориш, реферат, тезис, лексия, конспект,
Демография
Мафҳуми «Демография» ва вазъи демографӣ дар Тоҷикистон Демография калимаи юнонӣ буда, маънои «демос» — «халқ» ва «графос» — «менависам»-ро дорад. Вазъи демографӣ ҳолати демографии ноҳия ва ё мамлакат мебошад, ки ба воситаи як гурӯҳ нишондиҳандаҳо
УСЛУБИ РАСМӢ-КОРГУЗОРӢ
Шинос намудани донишҷўён бо хусусиятҳои умдаи услуби расмию коргузорӣ. Вазифаҳо. фаҳмидани дараҷаи аз услуби расмию коргузорӣ бархурдор будани донишҷўён; мавқеъ ва тарзи истифодаи калимаҳо дар услуби расмию коргузорӣ; сохти ибораву ҷумлаҳо
Калимаҳои сермаъно
Калимаҳои сермаъно, маҳдудмаъно; маънои аслӣ ва маҷозии калимаҳо; синоним, омоним, антоним Маънои аслӣ он аст, ки калима ашёро бе иштироки маъноҳои дигар ифода мекунад: об, кӯҳ, хок, дарахт ва ғ. Қисме аз калимаҳои забон як маъноро ифода мекунанд,
КИТОБ МАНБАИ ДОНИШ
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, маҳзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин далел шоири бузурги форсу
Терминология
Терминология илмест, ки типология, пайдоиш (этимология), мазмун (моҳият) ва амалкарду истифода, ҳамгунсозӣ ва сохтани лексикаи махсусро меомўзад. Ибтидои ин илм ба номи донишманди австрягӣ Ойген Вюстер ва терминологии маъруфи рус Дмитрий Семёнович
СИСТЕМАИ ТЕРМИНОЛОГИЯ. АСОСҲОИ ТАШАККУЛИ СИСТЕМАИ ИСТИЛОҲОТИ ЗАБОНИ ТОҶИКӢ
Ба донишҷўён дар бораи системаи истилоҳот, асосҳои ташаккули системаи истилоҳот, макро ва микросистемаҳо маълумот додан. Натиҷаҳои ниҳоӣ: Ҳосил намудани дониши амалӣ оид ба системаи истилоҳоти тиббӣ. Термин марбути системаи муайяни терминологӣ
Мавқеи калимаҳои иқтибосӣ дар ташаккули истилоҳот
Калимаҳои иқтибосӣ – калимаҳоеанд, ки аз забони дигар интихоб карда гирифта мешаванд. Онҳоро дар беъзе маврид калимаҳои қарзӣ низ меноманд. Ин зуҳуроти табии барои ҳар забон дар тамоми марҳилаҳои инкишофи он мебошад. Давраҳои иқтибосшавии
Аз таърихи нигоришот ва истилоҳоти тиббии забони тоҷикӣ
Истилоҳоти тиббии имрўзаи забони тоҷикӣ натиҷаи рушду такомул ва таҳаввул ва дастовардҳои тибби ҷаҳонӣ, тибби Шарқ ва тибби суннатии мардуми тоҷик маҳсуб мешавад. Дар истилоҳоти тиббӣ тамоми нерў, дониш ва таҷрибаи донишмандон ва табибони мамолики
Нақши Абўалӣ ибни Сино дар ташаккули истилоҳоти илмӣ
Мақсади дарс: Ба донишҷўён дар бораи нақши Абўалӣ Сино, Абурайҳони берунӣ, Ахавайнии Бухороӣ ва дигаронро дар сохтани истилоҳ маълумот додан. Хусусиятҳои истилоҳсозии Сино. Натиҷаҳои ниҳоӣ: Ҳосил намудани дониши амалӣ оид ба сохтани истилоҳоти илмӣ
Далелу рақам ва тафаккури мантиқӣ
Чунон ки аз таърифи услуби илмӣ маълум аст, фикр дар доираи ин услуб ба воситаи далелу рақам ва муҳокимаронии мантиқӣ ифода меёбад. Яъне дар услуби илмӣ маҳз ҳамин се таъбир асоси андешаро ташкил медиҳанд. Далел гуфта, вазъияти назариявӣ ё воқеиеро
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё