Мақолаҳо
Мақолаи навМУНОСИБАТ БО ПАРАНДАГОН ВА ҲАЙВОНОТ
Дар ҳама давру замон паҳнкунандагони бемориҳои сироятӣ ҳайвонҳои ваҳшиву хонагӣ ҳастанд, ки тавассути пӯсту гӯшту шир ва поруи онҳо ба одамон интиқол меёбанд. Надонистани қоидаҳои гигиенӣ ва санитарӣ, надоштани маълумоти кофӣ дар бораи бемориҳои
СИРОЯТЁБӢ БА БЕМОРИИ ИСҲОЛ (ДАРУНРАВӢ) ВА РОҲҲОИ ПЕШГИРИИ ОН
Ин мавзӯъро шумо тавассути диаграммаи F-1 хеле осон фаҳмида метавонед ва он бароятон хеле хотирмон хоҳад буд. Дар диаграммаи F-1 чӣ тавр ин беморӣ аз як шахс ба шахси дигар мегузарад, нишон дода шудааст: Сироятёбӣ ба ин беморӣ ба тарзҳои зерин рух
БЕМОРИИ РОҲҲОИ НАФАСКАШӢ ВА ПЕШГИРИИ ОН
Агар шумо бемории зуком, дарди гулу, дарди гӯш, сулфа ва таби баланд дошта бошед, сарчашмаи он шамолхӯрӣ мебошад. Аломатҳои ин беморӣ: нафаскашӣ аз бинӣ душвор мешавад, гӯш зардоб мегирад, гулу дард мекунад, сулфа пайдо мешавад, ҳарорати бадан баланд
ПЕШГИРИИ БЕМОРИИ ВАРАҶА
Вараҷа ба гурӯҳи бемориҳои сирояткунанда мансуб буда, барангезандаи он нешзании хомӯшакҳои вараҷаовар мебошанд. Ҳангоми ба бемории вараҷа гирифтор шудан, аломатҳои табларзаи даврӣ, камхунӣ, калоншавии ҷигару испурч ба назар мерасад. Дар айни замон дар
ПЕШГИРӢ АЗ БЕМОРИҲОИ СИРОЯТӢ
Бемориҳои сироятӣ гурӯҳи махсуси бемориҳое мебошанд, ки аз таъсири барангезандагони муайяни зинда ба вуҷуд омада, аз тани носолим ба тани солим мегузаранд ва агар пеши роҳи онҳоро нагирем, ба паҳншавии оммавӣ қодиранд. Бемориҳои сироятӣ инҳо мебошанд:
БЕҲДОШТИ ҒИЗО. ҒИЗОИ БЕМИКРОБ
Агар ғизо пастсифат бошад, ба дараҷаи зарурӣ коркард нашуда бошад, ба организми инсон метавонад микробҳои бемориовар ворид кунад. Дар натиҷа одам ба бемориҳои рӯдаю меъда, аз қабили дарунравӣ, вабо, домана ва ғайра дучор мешавад. Сабаби асосии ба бемории
МАЪЛУМОТ ДАР БОРАИ БАКТЕРИЯ ВА ВИРУСҲО
Бактерияҳо микроорганизми якҳуҷайра (бемағз) буда, дар ҳама ҷо, дар ҳаво ва ҳатто дар узвҳои ҳозимаи мо, ба истиснои хун ва ҳароммағз дучор мешаванд. Андозаи онҳо ниҳоят хурд аст. Бактерияҳои бемориовар одамонро дучори бемориҳои сирояткунанда, масалан,
БЕҲДОШГИ ҲОҶАТХОНАҲО ВА РОҲҲОИ НЕСТ КАРДАНИ ПАРТОВҲО
Ҳоҷатхона аз ошхона, хона ва манбаи об бояд дур ҷойгир бошад. Сӯрохии ҳоҷатхонаҳои деҳот бояд сарпӯш ва бинои он дар дошта бошад. Агар сӯрохии ҳоҷатхона сарпӯш надошта бошад, метавонед барои дур кардани пашаҳо аз қум, хок ё хлор истифода баред. Ҳар як
БЕҲДОШТИ МУҲИТИ ЗИСТ ВА ГИРДУ АТРОФ
Ҳанӯз дар замонҳои қадим одамон ба талаботи санитарию гигиенӣ риоя мекарданд. Дар бисёр мамлакатҳо воситаҳои санитарию гигиенӣ, аз ҷумла ҳоҷатхонаҳо, қубурҳои обгузар, ҷойҳои махсус барои партофтани партовҳо бунёд карда, тозаю покизагиро дар ҳаёт таъмин
НАҚШИ БОЗИҲОИ МИЛЛӢ ДАР СОЛИМГАРДОНИИ НАВРАСОН
Дар шароити кунунии пешрафти ҷомеаи мутамаддин, ки олами гуногуни технологияи нав ва бозиҳои компютерӣ арзи вуҷуд намуда/ диққати кӯдакону наврасонро ба худ ҷалб кардааст, бо бозиҳои миллӣ машғул шудани кӯдакону наврасон хеле кам гардида, ҷойи онҳоро
ТОЗАГӢ - ОИНАИ ҲАЁТ
Тозагӣ чист? Тозагӣ ё ин ки санитария ҳамаи он чизҳоест, ки саломатии мову шуморо муҳофизат мекунад. Тозагӣ, яъне санитария аз калимаи лотинии “Бапйаз” гирифта шуда, саломатиро мефаҳмонад. Чаро тозагӣ хеле муҳим аст? Оби ифлоси ошомиданӣ, сатҳи пасти
МАЪЛУМОТИ УМУМЙ ДАР БОРАИ ГИГИЕНА
Ҳар як омӯзгор бояд донад, ки гигиена (бехдошт) аз бахшҳои тиб буда, таъсири шароити зиндагӣ ва кор ба саломатии инсонро меомӯзад ва роҳҳои пешгирии бемориҳо, шароити мувофиқи зиндагӣ, нигоҳдории саломатӣ ва дарозумриро таъмин месозад. Гигиена чист?
ТАШКИЛ ВА ГУЗАРОНИДАНИ “РӮЗИ САЛОМАТӢ”
Бо мақсади ташаккул додани сифатҳои маънавию ҷисмонии наврасон дар мактаб “Рӯзи саломатӣ” ташкил ва гузаронида мешавад. Омӯзгор бо кӯдакон ва волидон оид ба ташкил кардани чорабинии мазкур маслиҳати пешакӣ карда, омодагӣ мебинанд. Дар рӯзи муайяншуда
ФАРБЕҲШАВӢ
Сабабҳои асосии зиёдшавии вазн дар миёни баъзе хонандагон асосан ба камҳаракатӣ ва нодуруст истеъмол кардани ғизо вобаста мебошад. Агар фарбеҳшавӣ дар синни хурди мактабӣ мушоҳида шавад, чунин хонандагон метавонанд ба бемориҳои қанд, фаромӯшхотирӣ ва
МАЪЛУМОТ ДАР БОРАИ ЗАРУРАТИ ИСТЕЪМОЛИ ҒИЗО ВА БЕҲДОШТИ ОН
Талаботи асосии беҳдошти ғизо дар вақти муайян истеъмол намудани хӯрок аст. Риояи реҷаи хӯрок имкони дуруст ҳазм карда тавонистани хӯрокро таъмин мекунад. Кӯдакону наврасон метавонанд байни фосилаи хӯрокхӯрӣ мева бихӯранд. Ғизо бояд навпухта ва бӯйи хуш
БЕҲДОШТИ РАХТИ ХОБ
Ҳар як кӯдак бояд ҷойи хоб, кӯрпаю болишти алоҳида, либоси шабпӯшӣ дошта бошад. Тоза нигоҳ доштани бадан ва бехдошти рахти хоб аҳамияти калон дорад, зеро онҳо 1садди роҳи паҳн шудани микробҳо мешаванд. Ҷойи хоб бояд барои хоб мувофиқ ва хеле мулоим
ШУСТУШУЙИ ЛИБОС
Тозагӣ—гарави саломатӣ. Ин суханҳо ба тозагии сару либос низ дахл дорад. На танҳо хона, ашёи рӯзгор, муҳити атроф, балки сарулибос низ бояд ҳамеша тоза, дарзмолшуда ва дилкаш бошад. Аз ин рӯ, мо бояд дар бораи шустушӯйи либос маълумот дошта
БЕҲДОШТИ ПӮСТИ БАДАН
Пӯст узви ломиса аст. Пӯст бадани инсонро аз таъсири беруна муҳофизат мекунад. Одам бо пӯст хунукӣ, гармӣ ва сахтиву нармии ашёро дарк мекунад. Агар шумо чашмҳоятонро бипӯшед, тавассути ламс (даст расондан) ҳаҷму шакли ашёро муайян карда метавонед. Бояд
БЕҲДОШТИ ГӮШУ БИНӢ
Гӯш узви шунавоӣ мебошад. Маҳз бо гӯшҳо овозҳои гуногун: садои об, овози боду борон, суҳбати одамонро мешунавем ва онҳоро аз ҳамдигар фарқ мекунем. Гӯшҳо воситаи асосии инкишофи нутқ мебошанд. Аз ин рӯ, гӯшҳоро эҳтиёт кардан ва тоза нигоҳ доштан
БЕҲДОШТ ВА НИГОҲУБИНИ ДАНДОН
Одами калонсол 32 дандон дорад. Онҳо дар ҷоғҳои боло ва поён 16-тоӣ ҷойгиранд. Хӯрокро бо дандон хоида мехӯранд. Дандон аз берун бо моддаи сахт, яъне бо сир пӯшида шудааст. Сири дандон монанди шиша нозук аст. Агар баъди хӯроки гарм дарҳол оби хунук
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё