Мақолаҳо
Мақолаи навМатематика — шоҳи фанҳост
Ба мо ҳамеша ҳанӯз аз бачагӣ мегӯянд: «Математика шоҳи фанҳост», «Ададҳо ҷаҳонро идора мекунанд». Оё ягон вақт дар бораи он ки то кадом дараҷа ин гуфтаҳо дурустанд, фикр кардаед? Вақте ки дар синфҳои болоӣ ба омӯзиши дигар фанҳои дақиқ оғоз мекунанд,
Пурра диданНАҚШИ МАТЕМАТИКА ДАР ҲАЁТ ВА ДАР ОМӮЗИШИ ТАБИАТ
Ба шарофати дониш ва малакаи математикӣ мо на танҳо масъалаҳои арифметикиро ҳал мекунем, балки он ба мо имкон медиҳад, ки чандирии ақлро инкишоф диҳем, ки барои ҳалли масъалаҳои муҳими объективӣ зарур аст. Ин гуна масъалаҳо на танҳо масъалаҳои дорои
Атласи равандҳои экзогениву геологии Ҷумҳурии Тоҷикистон
Имрӯз, 9 декабр геологҳои Тоҷикистон иди касбӣ Рӯзи геологҳоро ҷашн мегиранд. Бахшида ба ин иди касбӣ мухбири АМИТ «Ховар» Моҳинави Наврӯз бо сардори шуъбаи геологияи Саридораи геологияи назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, номзади илмҳои геология ва
ҲАЛОЛ ЧИВУ ҲАРОМ ЧӢ?
Дар ҳаёти ҳар як фарди ҷомиъа ду роҳ аст, ду роҳи мутафовут ва мутазод: яке ҳалол, пок, беолоиш, инсонӣ... ва дигаре ҳаром, нопок, олуда, шайтонӣ... Интихоби яке аз ин роҳҳо ба ақлу тамиз, майлу ирода, виҷдону имон ва ...-и ҳар як кас вобаста аст... Як
ҲАҚИҚАТИ РӮЗ
Гурбаи ҳомилае ҷои амн барои зодан мекофт. Ба алафхонаи бою бадавлате даромаду гумон кард ҷои амнро ёфт. Аммо он бой бо камераи наворбардор гурбаро диду фармон дод ӯро зада пеш кунанд. Гурба якчанд зарбу лат хӯрда гурехт ва худро дар хонаи раису
Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ
Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар
ҒОЯ (ИДЕЯ)-И НЕКӢ
Ман фикр мекунам, ки инсон бояд мисли Замин бошад. Ба монанди он ки ҳама чизи хушкро Замин сабз месозад, инсон низ қобилияти дигаргун сохтани ҷаҳонбинии худ ва одамони дар як давр зиндагикунандаро дорад. Аммо боз ҳамин инсон аст, ки дар рӯи Замин тухми
Муносибат бо дигарон
Хислати воқеии инсон на аз суханони ӯ, балки аз муносибаташ ба дигарон маълум мешавад. Он чизе, ки инсонро дар назди касоне, ки наметавонанд ба ӯ фоида расонанд ва на қуввату имконият доранд, ки муқобила кунанд, нишон медиҳад, муҳим аст. Маҳз дар чунин
ОДОБИ МУОШИРАТ ВА РАФТОР ДАР СИНФХОНАВУ МАКТАБ
Мактаб барои ҳар як фард бисёр азиз аст, зеро вай хонаи муътабари дувуми ӯст. Мактаб муассисаест, ки ҳар як инсон дар он ҳам таълим ва ҳам тарбия мегирад. Модар ба мо ҳарфи аввалин, сухан гуфтан ва қадам гузош танро ёд медиҳад. Мактабу омӯзгор навиштану
Хоксорӣ камбудӣ нест, балки надоштани он камбудист”
Қамару Валӣ ҳарду бо ҳам дӯстони наздик буданд. Онҳо якҷо мактаби олиро хатм намуданду дар як муассисаи давлатӣ ба кор даромаданд. Бо гузашти солҳо Қамар аз рӯи мансаб зина ба зина болотар мерафт. Ниҳоят ӯ роҳбари корхона таъин гардид. Теъдоди умумии
12 МАСЛИҲАТ БАРОИ ТАРБИЯИ ФАРЗАНД
Кӯдакон аз муҳити зист хеле мутаасиранд. Дар замони имрӯза тарбияи фарзанд дар муҳиту фаҳмиши дурусти исломӣ, аз сабаби таъсири зиёди манфӣ расонидан, аз ҷониби воситаи ахбори омма, дӯстон ва дигар аъзоёни оила, хеле дӯшвор гардидааст. Телевизион,
Одамон ҳама чизро бо нархаш месанҷанд
Дар замони мо, одамон ҳама чизро бо нархаш месанҷанд, аммо кам касон метавонанд арзиши ҳақиқии чизҳоро дарк кунанд. Нарх танҳо як рақам аст, аммо қадршиносӣ — ин қобилияти дидани умқи маъно ва зебоӣ дар он чизҳост, ки моро иҳота мекунанд. Ҳар як лаҳзаи
ҲИКОЯИ КОҲАКӢ
Ҷамшед ҳамроҳи падару модар дар шаҳр мезист. Вай ҳар сол барои дидорбинӣ ба деҳа, назди бобою бибиаш мерафт. Вақтҳои охир барои он ҷо рафтан фурсати муносиб намеёфт. Падараш хоҳиши ӯро аз як вақт ба вақти дигар мемононд. Ниҳоят, амакаш аз деҳа ба хонаи
МАНЗИЛИ ҒИЗО
Фарзона ва аҳли оилаи онҳо ба деҳаи дигар кӯчиданд. Шароити зисти онҳо бад буд ва сатилҳои об бесарпӯш дар замини ошхона нигоҳ дошта мешуданд. Бародари хурдии Фарзона ташна монда буду аз ҳама илтимос мекард, ки ба ӯ об диҳанд, вале ҳеҷ кас ба вай аҳамият
Омӯзиш заминаест ба сӯи қуллаҳои камолот ва арзишҳои абадӣ
Фардои шумо ба амали имрӯзаатон вобаста аст, рӯзи нав муборак. Барори кор, амали нек, тинҷии хонадон ва албатта, тани сиҳату хотири ҷамъ ҳамроҳатон бошад. Баъзе одамон дар ҳаёти ту мисли ҷуръаи об ҳастанд: онҳоро бе он ки фаҳмӣ, қабул мекунӣ. Аммо
Абдураҳмони Мушфиқӣ - Қасоид
АЗ ҚАСОИД То қалам шуд сунбули тар дар саводи бўстон, Лола бар нохун қалам бинҳод баҳри имтиҳон. Гавҳари назме, ки шабнам баҳри гул иншо намуд, Булбул азбар карду ҳамчун об мехонад равон. Бед хандон асту дастомўзи мурғ(они) чаман, Варна аз баҳри чӣ
Гиёҳи бӯймодарон...
Номи илмӣ: Achillea millefolium. Қисматҳои доруӣ: саршохаҳои гулдор ва барги он. Шохаи баргдор, реша, барг ва гоҳе гулҳо ба танҳоӣ низ мавриди истифода қарор мегиранд. Хосиятҳои доруии гиёҳи бӯймодарон: Дар кишварҳои аврупоӣ ба унвони дору барои
Маънои лаҳзаҳо
Дар зиндагӣ "нисфи дуюм" вуҷуд надорад. Ҳар як инсон барои худ як ҷаҳон аст, ва робитаҳо на ҳамчун қисматҳои гумшудаи ҷон, балки ҳамчун лаҳзаҳои зебоиву ҳамдигарфаҳмӣ таҷассум мешаванд. Ҳар як вохӯрӣ — ин танҳо як пораи вақт аст, ки дар он мо бо касе
Хӯрок ва хоб
Кадом хӯрокҳо хобро мепаронанд? Хоб кафили саломатии хуб аст. Агар хоб вайрон шавад, дар саломатӣ мушкилот сар мезанад. Диетологҳои олмонӣ муайян кардаанд, ки дар баробари реҷаи ҳаррӯза, ғизои мо ба сифати хобамон низ таъсир мерасонад. Камхобӣ
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё