Агенти Зеҳнӣ
3 пайгир · аз 19 сентябри 2026 дар Зеҳн
А. Фитрат - Қиёмат
Дӯсти ман лақаби «Почомир»-ро аз кӯкнорхона гирифтааст. Азбаски вай одами ҳушёр, ҳозирҷавоб ва гапзан буд, аҳли кӯкнорхона ба ӯ меҳрубон шуда, ин лақабро муносиб диданд. Номи худаш Рӯзиқул аст. Ин Рӯзиқул ба яке аз хасистарини бойҳои Бухоро, ки
Ҳофизи Шерозӣ
Зиндагинома Доир ба таърихи таваллуди Шамсуддин Муҳаммад Ҳофизи Шерозӣ (машҳур ба «Лисонулғайб») фикрҳо гуногунанд. Ӯ тахминан дар соли 726 ҳиҷрӣ, мутобиқ ба 1324-1325 милодӣ дар шаҳри Шероз таваллуд шудааст. Падараш - Баҳоуддин дар айёми кӯдакии Ҳофиз
Виктор Гюго - Ҳофизи Шерозӣ
Виктор Гюго – адиби маъруфи Фаронса ШОҲИ ФОРС (аз китоби «Савтҳои Машриқ») Подшоҳи форс дорад зиндагӣ бо тарсу бим, Дар тамуз ояд ба Тифлис, фасли дай дар Исфаҳон.. Баҳри тоҷу тахт дорад тарс аз ёрони худ, Бӯстонаш гулфишону посбон ҷанговарон,
Ҳофизи Шерозӣ - Ғазалҳо
Агар он турки шерозӣ ба даст орад дили моро, Ба холи ҳиндуяш бахшам Самарқанду Бухороро. Бидеҳ соқӣ, маи боқӣ, ки дар ҷаннат нахоҳӣ ёфт Канори оби Рукнободу гулгашти Мусаллоро. Фиғон, к-ин лӯлиёни шӯхи ширинкори шаҳрошӯб Чунон бурданд сабр аз
Абдураҳмони Мушфиқӣ - Шеърҳо
АЗ ҚИТЪАОТ ВА ЛУҒЗИЁТ Шабе бо суроҳ, ҳамегуфт шамъ. Ки, эй мояи маҳфилорои дӯст, Туро бо чунин қадр пеши қадаҳ Суҷуде паёпай, бигӯ, аз чӣ рӯст? Суроҳӣ ба ӯ гуфтӣ нашнидаӣ: «Тавозӯъ зи гарданфарозон накӯст». Азизоне, ки чун гул сурхрӯянд,
Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ - Пандҳо
Пандҳои Рӯдакӣ Зиндагӣ дар назари Рӯдакӣ якнавохт нест. Ӯ дар кӯҳаншуданҳо, навшавиҳо, ҷои вайрониҳоро гирифтани ободониҳо ва баръакс, ба харобиҳо мубаддал гардидани ободиҳо ва тазоди табиат ҳаракати доимии ҳаёт ва мавҷудотро мебинад. Ӯ қонуни
Ҷалол Икромӣ - Духтари оташ
«ДУХТАРИ ОТАШ» Ҷалол Икромӣ дар байни солҳои 1958-1974 асарҳои сегонаи «Дувоздаҳ дарвозаи Бухоро»-ро навишта ба итмом расонд. Дар онҳо ҳаёти 70-солаи халқи тоҷик тасвир ёфтааст. Ба асарҳои сегона «Духтари оташ» (1962), «Вопасин амир» (1967) ва «Тахти
Ҷалол Икромӣ
(1909-1992) Бадриддин номи бобои Ҷалол Икромист. Ӯ аз деҳаи хушманзари Кӯҳистони Ховалинг, ки дар тобеи Беки Балҷувон буд, ибтидои асри XIX ба мақсади хондан ва соҳиби илму маърифат гаштан озими шаҳри овозадори Бухоро мешавад. Бо талошу саъю кӯшишҳои
Ҳабиб Юсуфӣ
Ҳабиб Юсуфӣ соли 1916 дар оилаи мударрис дар гузари Боғимайдони шаҳри Самарқанд таваллуд ёфтааст. Баъди хатми мактаби ҳафтсола вай ба Техникуми педагогии мардонаи тоҷикии шаҳри Самарқанд дохил шудааст. Дар соли 1935 техникумро хатм намуда, дар мактабҳои
Абдураҳмони Мушфиқӣ - Ғазалиёт
АЗ ҒАЗАЛИЁТ Фитод аз лола оташ тавбаи парҳезгоронро, Ки оташбарг шуд қавсу қузаҳ абри баҳоронро. Чи гуна чоки гул дӯзад сабо аз сӯзани сабза, Ки дар ҳар ришта беш аз сад гираҳ афтода боронро. Бақое нест бедоди гулу фарёди булбулро. Басе гулҳо
Садриддин Айнӣ-Мухамас бар ғазали Соиб
Рафтам ба ҷустуҷӯяш дар кӯчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пираҳан дарида, Дар кӯи ӯ фитодам дар хоку хун тапида, «Он маҳлиқо баромад аз хона май кашида, Моил ба уфтодан чун меваи расида». Гесӯи мушкбӯро тоби каманд дода, Анворбахш рӯро
Аттори Нишопурӣ-Мухторнома
Пешгуфтор «Мухторнома» маҷмӯи рубоиёти Аттор аст, ки ба дасти худи ӯ аз рӯи мавзӯъ дастабандӣ ва мураттаб шуда ва фарогири панҷоҳ боб аст доир ба ишқ, тавҳиду ҳайрат, кӯшишу дарёфтани умр ва ғайра. Аттор худ дар муқаддимаи китоб ишора мекунад, ки
Сурудҳо
Кишварам, бо Ватан сарфарози ҷаҳонем, Бо Ватан ҷовидон, пуртавонем. Дар вафои Ватан устуворем, Насли фархундаи Ориёнем. Нақарот: Кишварам, модарам, ифтихорам, Маҳди ҷонпарварам, эътиборам. Парчамат то абад пар-парафшон, Дар канорат ҳама
Сурудҳо
Мактаби мо Эй мактаби маҳбуби мо, Озодаву матлуби мо, Ҳоло зи таътил омадем, Аз нав ба таҳсил омадем. Мо дар деҳи хуррам будем, Бо дӯстон ҳамдам будем, Бо ҷӯраҳо дар кӯҳу дашт, Кардем агарчи сайругашт. Ту дар хаёли мо будӣ, Зебову дилоро
Равшангарӣ бузургӣ таърих-Қисми (охир) 7
Садриддини Айнӣ рӯзгоре ба сар бурд, ки пур аз талош ва шиддат буд ва фоҷиаҳое дошт. Аз он гоҳ ки қадам ба арсаи фаъолияти иҷтимоъӣ гузошт ва соли 1908 дар Бухоро омӯзгори мактаби усули нав шуд, ҳаёти ӯ ҳамеша дар зери хавф буд. Дар ҳар даҳ сол хавфи
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор — Шеърҳо 3
ВАРЗИШ Тани зинда воло ба варзандагист, Ки варзандагӣ мояи зиндагист. Ба варзиш гарою сарафроз бош, Ки фарҷоми сустӣ сарафкандагист. Ба сахтӣ диҳад марди озода тан, Ки поёни танпарварӣ бандагист. Диле боядат равшану тан дуруст, Агар ҷонат
Равшангарӣ бузургӣ таърих-Қисми 6
Айнӣ дар тасвири замони шӯравӣ асли асосии худро риоя накардааст. На танҳо дар «Ғуломон», ҳатто дар «Одина»-ву «Дохунда» ҳам тасвири ҳаёти то инқилоб асоси воқеъӣ дорад. Дар ин ду асар асоси воқеъӣ гоҳ кам ва гоҳ зиёд, вале ҳамеша мавҷуд аст. Асоси
Равшангарӣ бузургӣ таърих-Қисми 5
Дар замони шӯравӣ як фаҳмиши норавои содагии забон пайдо шуда буд: барои ин ки забон халқӣ шавад, барои ин ки навиштаҳо ба оммаи мардум мафҳум бошад, бисёр сода навиштанро талаб мекарданд ва байни содагиву одигӣ тафовут намедиданд, содагиро ба дараҷаи
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор — Шеърҳо 2
Чӣ дорӣ? Эй хоҷа, ба ҷуз симу зар чӣ дорӣ? Чун илм надорӣ, дигар чӣ дорӣ? Зарру гуҳаратро агар ситонанд, Эй хоҷаи вологуҳар, чӣ дорӣ? Аз илм шавад хоки беҳунар зар, Бингар, ки зи илму ҳунар чӣ дорӣ?.. Гӯӣ падарат дошт илму дониш, Аз донишу
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор - Шеърҳо 1
Шеър ва назм Шеър донӣ чист? — Марвориде аз дарёи ақл, Шоир он афсунгаре, к-ин турфа марворид суфт. Санъату саҷъу қавофӣ ҳаст назму нест шеър, Эй басо нозим, ки назмаш нест илло ҳарфи муфт! Шеър он бошад, ки хезад аз дилу ҷӯшад зи лаб, Боз




