Мақолаҳо
Мақолаи навЗИКР — ЧӢ ГУНА ЁДИ ХУДОВАНД ЗИНДАГИИ МОРО ТАҒЙИР МЕДИҲАД?
Оё боре эҳсос кардаед, ки зиндагии шумо ба як садои беохири иттилоотӣ табдил ёфтааст? Стресс, изтироб ва ҳазорон андешаи беҳуда дар зеҳни мо як навъ бесарусомонии квантиро ба вуҷуд меоранд. Донишмандон чунин ҳолати бесарусомониро бо мафҳуми «энтропияи
ИНСОН ВА ТАБИАТ
Табиат маҷмӯи ягонаи офаринишро ифода мекунад, ки аз олами ҳастӣ, замону макон ва ҳаракату тағйирот иборат аст. Азбаски дар ин олам ҳеҷ ҷисме наметавонад комилан беҳаракат бошад, пас чизе, ки мутлақо беҳаракат аст, табиат ҳам надорад. Ҳар мавҷуде, ки
Ният — рамзи квантии қалб
Дӯстони азиз, лутфан фикр кунед. Се нафар айнан як амали ҷисмониро анҷом медиҳанд: ҳар се аз тиреза ба дохили хона медароянд. Барои дурбини назоратӣ ё як раҳгузари одӣ амали ҳар се як хел менамояд. Аммо аз нигоҳи майдони квантӣ воқеиятҳои онҳо комилан
Низом ва меъёр дар Коинот
Яке аз хушктарин ва беобу гиёҳтарин минтақаҳои ҷаҳон биёбони Саҳрои Кабир аст. Аммо ин биёбон бо ҷангалҳои Амазонка, ки дар қитъаи дигар — Амрикои Ҷанубӣ ҷойгиранд, чӣ робита дорад? Чӣ
Қиссаи ҳазрати Мошита ва ҳазрати Осия (р.а.) — ду зани мӯъмин дар муқобили зулми Фиръавн
Рӯзе Мошита мӯйҳои духтари Фиръавнро шона мекард. Ногоҳ шона аз дасташ ба замин афтод. Ҳангоме ки барои бардоштани шона хам шуд, беихтиёр гуфт: — Бисмиллоҳ! Яъне: «Ба номи Худованд!» Духтари Фиръавн аз шунидани ин сухан ҳайрон шуд. Ба сӯи Мошита
БА ВУҶУД ОМАДАН (ҲАСТӢ)
Худованд ё қудрати офаринанда на сабаби аввал аст ва на сабаби охир. Ӯ дар ҳар марҳилаи офариниши ҳастӣ ягона сабаб ва ягона офаринандаву таъсиргузор аст. Ба вуҷуд омадан розест, ки аз тавоноии баёни калимаҳо бисёр фаротар аст. Ҳамаи таъбирҳое, ки барои
Ҳазрати Хизр (алайҳиссалом) — зиндагии пур аз асрор ва ҳикматҳои илоҳӣ
Подшоҳе шуҷоъ, ки ба шарқу ғарби ҷаҳон лашкаркашӣ мекард ва лашкари азиме, ки то уфуқ доман паҳн карда буд... Зери парчами ҳазрати Зулқарнайн (алайҳиссалом) на танҳо сарбозони зиреҳпӯш, балки олимон ва мушовирон низ қадам мезаданд. Дар миёни онҳо шахсе
«Худо ҳар киро хоҳад, ҳидоят мекунад» чист?
Ин савол яке аз масъалаҳои амиқи ақидаи исломӣ аст, ки ба адолати Худованд, ихтиёри инсон ва тақдири илоҳӣиртибот дорад. Ҷавоби кӯтоҳ: Аз нигоҳи Қуръон, Худованд нисбат ба ҳеҷ бандае зулм намекунад. Аммо ин маънои онро надорад, ки ба ҳамаи инсонҳо
Магар муносибати Худованд бо бандагонаш яксон нест?
Дар яке аз оятҳои Қуръони Карим гуфта мешавад: «Худо ҳар киро хоҳад, ҳидоят мекунад». Магар муносибати Худованд бо бандагонаш яксон нест? Аввалан, агар Худованд яксон муносибат накунад ҳам, кӣ ҳаққи чунин пурсишро дорад, ки «Чаро Ту ба ҳама баробар
Трансформерҳои даврӣ: муҳокимаронии бештар бе калон кардани модел
Оё барои беҳтар кардани зеҳни сунъӣ ҳамеша модели калонтар лозим аст? Як самти таҳқиқот роҳи дигарро пешниҳод мекунад: истифодаи такрории қисмҳои мавҷудаи модел барои коркарди амиқтари маълумот. Ин ғоя асоси «трансформерҳои даврӣ» (*Looped
Абулқосими Фирдавсӣ — Андарзҳо
Бузургӣ саросар ба гуфтор нест, Дусад гуфта чун ним кирдор нест. Бикуш оташи хурд пеш аз газанд, Ки гетӣ бисӯзад, чу гардад баланд. Дилат гар ба роҳи хато моил аст, Туро душман андар ҷаҳон худ дил аст. Касе, к-ӯ наҷӯяд саранҷоми хеш, Наёбад зи
Абулқосими Фирдавсӣ - Дар ситоиши хирад ва дониш
Хирад афсари шаҳриёрон бувад, Хирад зевари номдорон бувад. Хирад зиндаи ҷовидонӣ шинос, Хирад мояи зиндагонӣ шинос. Хирад раҳнамою хирад дилкушой, Хирад даст гирад ба ҳар ду сарой, Аз ӯ шодмонию з-ӯ мардумист, Аз ӯят фузунию з-ӯят камист. Хирад
Абулқосими Фирдавсӣ - Ғояи асосии «Шоҳнома»
Ғоя, яъне идея фикри муайянест, ки дар бораи ҳодисаҳои ҳаёт, инсон ва ашё баёу мешавад. Пас ғояи асосии «Шоҳнома» чист? Фирдавсӣ дар ин асари худ, асосан кадом ғоя — идеяро талқин кардааст? Адибони бузург ба воқеаю ҳодисаҳои замони худ бетараф буда
Хандаҳои ширин
БИСЁР АФСӮС Муаллима аз талабае пурсид: Падарат дар куҷо кор мекунад? Талаба гуфт: Дар маркази савдо. Бисёр хуб. Чӣ кор мекунад? Боғбон. Бисёр афсӯс. АНГУРҲОИ ФУРӮШӢ Муаллим аз талабае пурсид: Дар ҳавлиатон кадом навъҳои
Моделҳои муҳокимаронӣ: зеҳни сунъӣ масъалаҳои мураккабро чӣ гуна ҳал мекунад?
Ҷавоб додан ба саволи одӣ ва ҳал кардани масъалаи мураккаб як чиз нестанд. Барои гуфтани номи пойтахти кишвар донистани як маълумот кофист. Аммо барои ёфтани хатои барнома ё ҳалли масъалаи риёзӣ бояд шартҳо, робитаҳо ва натиҷаҳои эҳтимолӣ таҳлил
Зеҳни сунъӣ
Муқаддима: аз орзу то воқеият Дар даҳсолаҳои гузашта тасаввури мошинҳое, ки мисли инсон фикр мекунанд, танҳо дар саҳифаҳои романҳои илмӣ-фантастикӣ ё филмҳои Ҳолливуд ҷой дошт. Аммо имрӯз мо дар замоне зиндагӣ мекунем, ки зеҳни сунъӣ (Artificial
Абулқосими Фирдавсӣ - Шоҳбайтҳо
Биноҳои обод гардад хароб, Зи борону аз тобиши офтоб. Пай афкандам аз назм кохе баланд, Ки аз боду борон наёбад газанд. Бад-ин нома бас умрҳо бигзарад, Бихонад, ҳар он кас, ки дорад хирад. Намирам аз ин пас, ки ман зиндаам, Ки тухми суханро
Абулқосими Фирдавсӣ - Зиндагинома
Эҷодкори асари безавол - "Шоҳнома" Абулқосими Фирдавсӣ соли 934 дар Хуросон (дар шимоли шарқии Эрони имрӯза) дар деҳаи Божи вилояти Тӯс таваллуд ёфтааст. Номи пурраи шоир Абулқосими Мансур бинни Ҳасани Фирдавсист. Мансур номи аслии ӯ буда, Фирдавсӣ
Ёддоштҳо-Қисми (охир) 9
УСУЛИ НАВИ ОДАМКУШӢ Мувофиқи таърифе, ки дар боло нишон дода шуд, шогирдпешагони қушбегӣ, амалдорони хурд, муллобачагон, ғазоталабон ҳар рӯз садҳо одамони бегуноҳро дастгир карда, зада, чашмони онҳоро бароварда, сарҳошонро кафонда, дасту поҳошонро
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё