Мақолаҳо
Мақолаи навЁддоштҳо-Қисми (охир) 9
УСУЛИ НАВИ ОДАМКУШӢ Мувофиқи таърифе, ки дар боло нишон дода шуд, шогирдпешагони қушбегӣ, амалдорони хурд, муллобачагон, ғазоталабон ҳар рӯз садҳо одамони бегуноҳро дастгир карда, зада, чашмони онҳоро бароварда, сарҳошонро кафонда, дасту поҳошонро
Абулқосими Фирдавсӣ - «Шоҳнома»
«ШОҲНОМА» ВА ҚИСМАТҲОИ АСОСИИ ОН «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ достони бемисли қаҳрамонӣ буда, аз 60 ҳазор байт иборат аст. Вазни «Шоҳнома» оҳанги ҷанговарона дорад. Агар афоили онро бо шиддат талаффуз кунем, як навъ оҳанги марш пайдо мешавад, аз ин вазн садои
Абӯалӣ Ибни Сино - Рубоиёт
Э кош, бидонистаме, ки ман кистаме, Саргашта ба олам аз паи чистаме? Гармуқбилам, осудаю хуш зистаме, Варна ба ҳазор дида бигристаме. Дил гарчи дар ин бодия бисёр шитофт, Як мӯй надонист, вале мӯй шикофт, Андар дили ман ҳазор хуршед битофт,
Ёддоштҳо-Қисми 6
IV Заводи пахтатозакунии Қизилтеппа аз они як бои бухорӣ буд, дар он ҷо ҳам пахтаҳои худи хӯҷаини завод ва ҳам пахтаҳои чистачӣ (пахтаҷаллоб)-ҳои дигар тоза карда мешуд. Дар он завод аз русҳо, маҳаллиҳо, барбариҳо ва пирсиёнҳо тахминан 150 кас кор
Ёддоштҳо-Қисми 4
Дар соли таҳсили 1894—95 Ғафур-маҳдум, ки қории ҷамоаи мо буд, дусола дарсро якбора партофта «пешқадам шуд» (барои зудтар хатм карда қозӣ шудан). Дар ҷамоаи мо дигар махдуми намоёне набуд. Бинобар ин Мулло Иброҳим ном яке аз бойбачагони Бухоро қорӣ шуд,
Ёддоштҳо-Қисми 7
Дар он маҷлис ман ҳам иштирок кардам. Дар он ҷо тамошобинҳо ва агентҳои махфии амир ҳам хеле буданд. Масъалаи намоиши шодиёна ва шукрона ба маҷлис гузошта шуд. Ман ба ин кор сахт муқобил истодам ва гуфтам: аввал он ки ин фармон ба ташаккур намеарзад,
Ёддоштҳо-Қисми 8
Натиҷаи ин ҳаракати провокасионӣ ин шуд, ки амир одамони бисёреро дар Бухоро ва вилоятҳои вай бо шубҳаи болшевикӣ, револютсионерӣ ё бо тӯҳмати алоқа доштан бо онҳо бо як сурати ваҳшиёна кушт. (Бародари ман Сироҷиддинро ҳам аз қишлоқи тағоиҳомо, ки дар он
Ёддоштҳо-Қисми 5
Дар он замон мавзӯи шеър дар Бухорои амирӣ, аз дунё ва аз замон шикоят, мадҳияҳои бардурӯғ, ҳаҷвияҳои шахсии беодобона, май ва маҳбуб ва аз ҳамин қабил мавзӯъҳои феодалӣ буд. Агар мо Аҳмади Калла, Шоҳин52, Ҳайрат ва баъзе чунин касонро истисно кунем,
Абӯалӣ Ибни Сино - Қасидаи айния
Аз асарҳои арабии Ибни Сино «Қасидаи айния», ки номи пурраи он «Алқасидат улайният аррӯҳият фӣ нафс» мебошад, бештар диққати аҳли таҳқиқу мутолиаро ба худ ҷалб кардааст. «Қасидаи Айния» чанд бор ба забони форсӣ ҳам бо саъйи чанде аз донишмандон
Шӯҳрати ҷаҳонии Абӯалӣ ибни Сино
Абӯалӣ ибни Сино аз он доноёни бузург ва мутафаккирони сутургест, ки бо асарҳои тиббию фалсафӣ ва адабии худ дар тӯли ҳазор сол дар кишварҳои зиёди Шарқу Ғарб шӯҳрати бемонанд пайдо кардааст. Ӯ дар тиб олимест, ки таҷрибаи илми ҷаҳонии пеш аз худро
Абӯалӣ Ибни Сино - Пирӯзинома
Дар рӯзгори Анӯшервони одил ҳеч чиз аз ҳикмат азизтар набуда ва ҳукамои (донишмандони) он аср ҳама муттақӣ (тақводор) ва парҳезкор буданд. Як рӯз Анӯшервон Абӯзарҷмеҳрро талаб кард ва гуфт: —Мехоҳам сухане чанд муфид, дар лафзи андаку маъонии бисёр
Ашъори Абӯалӣ ибни Сино
Ба забони форсӣ: Ҳаром аст даҳ чиз бар родмард, К-аз он шаш бувад марди озода фард, Ҳасад бурдану сифлагию дурӯғ, Намудан ниёзу заъифию дард. Чу неъмат бувад, даст бар дӯстон Бибояд кушудан ба доду ба х(в)ард. Чу шиддат бувад, роз пайдо
Абӯалӣ Ибни Сино - Урҷуза фитибб
Асарҳои манзуми арабии Ибни Синоро ба ду дастаи асосӣ тақсим кардан лозим аст: яке, асарҳои манзуми илмӣ ё урҷузаҳо ва дигаре, — қасида, қитъа, абёти фалсафӣ ва панду ахлоқ. Асарҳои манзуми илмии Ибни Сино алҳол пурра омӯхта нашудаанд. Матни ҳамаи
Абӯалӣ ибни Сино - Эҷодиёт
ЭҶОДИЁТИ ШАЙХУРРАИС ДАР КАЛОМИ НАФИС Ашъори тоҷикии Абӯалӣ ибни Сино. Мазмун ва мундариҷаи ғоявии шеърҳои тоҷикии Абӯалӣ ибни Сино бо мазмуни осори илмӣ ва ашъори арабиаш робитаи ногусастанӣ доранд. Соли 1980 дар Душанбе таҳти унвони «Авҷи Зуҳал»
Мероси илмӣ ва адабии Абӯалӣ ибни Сино
Абӯалӣ ибни Сино дар ҷаҳон аз пурмаҳсултарин олимон ва адибон аст. Фаъолияти эҷодии вай аз 17-18-солагиаш дар солҳои 996-997 шурӯъ шуда, расо чиҳил сол давом кардааст. Ӯ асарҳояшро бо насру назм ҳам ба арабӣ ва ҳам ба тоҷикӣ навиштааст. Сабаби бисёр
Абӯалӣ Ибни Сино - «Саргузашт»
Падарам аз мардуми Балх буд ва дар замони Нӯҳ ибни Мансур(Нӯҳ ибни Мансури Сомонӣ аз подшоҳони сулолаи Сомониён буда, дар соли 976, яъне чаҳор сол пеш аз таваллуди Ибни Сино ба тахти подшоҳӣ нишаста буд) аз он ҷо ба Бухоро кӯчида омад. Дар замони вай
Абӯалӣ ибни Сино — Панду андарзҳо
Пинҳон раҳи дуруст бувад баҳри ҷоҳилон, Он сон, ки офтоб ба кӯрон аён нашуд. Ҳар кӣ хоҳад мубтало нашавад, Пушт нанҳад ба тобаи ҳаммор. Чун пир шудӣ, кори ҷавон натвон кард, Пирӣ ба кофарӣ ниҳон натвон кард, Дар зулмати шаб ҳар он чи
Саволҳои математика - синфи 4
Барои бо 6 литр шир пухтани ширбиринҷ 800 грамм биринҷ ва 300 грамм шакар лозим аст. Барои пухтани ширбиринҷ чӣ қадар шакару биринҷ сарф шуд? Инро бо килограмм ва грамм ифода кунед. Дар китобхонаи мактаб 142-то китоб буд. Барои хониш як синф
Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ - Калила ва Димна
«КАЛИЛА ВА ДИМНА» Асли ин достони машҳури ҷаҳонӣ ҳиндӣ буда, дар асри VI аз ҳиндӣ ба паҳлавӣ тарҷума шуда буд. Баъд онро дар асри VIII Абдуллоҳ ибни Муқаффаъ аз паҳлавӣ ба арабӣ гардонд. Дар аҳди Наср ибни Аҳмади Сомонӣ «Калила ва Димна»-ро Балъамӣ аз
Дар ситоиши Рӯдакӣ
ШАҲИДИ БАЛХӢ Ба сухан монад шеъри шуаро, Рӯдакиро суханаш талвино. Шоиронро хаву аҳсан мадеҳ, Рӯдакиро хаву аҳсан ҳиҷо. КИСОИИ МАРВАЗӢ Рӯдакӣ устоди шоирони ҷаҳон буд, Садяк аз ӯ туӣ, Кисоӣ, яргист. ШОИРИ ГУМНОМ Рӯдакӣ рафту монд ҳикмати
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё