Мақолаҳо
Мақолаи навАБДУСАТТОРИ РАҲМОН - Ҳикоя
Ин ҳодиса чандин сол пештар рўй додаст. Вале як умр дар хотирам нақш баст. Аҷибаш ин ки ин ҳодиса аз сари худам нагузаштааст. Ман як нафар шоҳид будам. Он замон дар синфи чорум таҳсил мекардам. Хоҳарам Аниса дар синфи дуюм мехонд. Як нисфирўз Аниса аз
АБДУҶАББОР ҚАҲҲОРӢ - ШЕЪРҲО
СУРАТИ ҶАНГ – Сурати ҷангро бикаш, бобо, – Дўш пурсид абераам Фирўз. Гуфтамаш: Ҷонакам, ту варо набину насўз. Ман чӣ сон ҷангро кунам тасвир? – Сўхтам дар он оташ, Расми Гитлери кинавар бикашам? Ё салиби фашисти номурда, Сурати деви ҳафтсар
Касе, ки даҳшатҳоро ба масхара мегирад
БИЛОЛ ИБНИ РАББОҲ Вақте ки Умар ибни Хаттоб (р) Абубакрро (р) ёд мекард, мегуфт: –Абубакр (р) хоҷаи мо ва озодибахшандаи хоҷаи мост. Ӯ бо таъбири охир Билолро дар назар дошт. Мардеро, ки Умар (р) бо калимаи хоҷаи мо ном бурд, марди бузург ва
ВИЖАГИҲОИ ПОЙДОРМОНИИ АНОСИРИ ЛУҒАВИИ “БАДОЕЪ-УЛ- ВАҚОЕЪ” ДАР ГЎИШҲОИ МУОСИРИ ТОҶИКӢ
Маълум аст, ки адиб дар ҷараёни баёни андешаҳои хеш вобаста ба вижагии ҳодисаву воқеаи тасвиркардааш метавонад аз санаду далелҳои мушаххас истифода намояд, ё ба хотири дар заминаи тахайюли баланди эҷодӣ инъикос гардидани ин гуна ҳаводис воситаҳои
Аз сухан машҳури олам шуд Камол
Дар тўли таърихи тўлонии вуҷуди худ забони тоҷикӣ аз навниҳоли ба тозагӣ қадафрохта то дараҷаи дарахти азамат рушду нумў ёфта, тадриҷан вориди саҳнаи илму адаб ва тафаккури ақлӣ гардид. Он дар тайи чанд қарн марҳилаҳои мухталифи такомули маънавӣ ва
ЯК ЛАҲЗА ТОҶИКЕ ШАВАМ
Ҷалолуддин Муҳаммади Балхӣ маъруф ба Мавлоно аз машҳуртарин шоири тоҷиктабори қарни ХIII ва аз бузургтарин чеҳраҳои адаб ва ирфон буда, нуфузи ӯ фаротар аз марзҳои милливу тақсимоти қавмӣ аст ва шеъри ӯ ба бисёр забонҳои ҷаҳон тарҷума
КАШФИ ПОРЧАИ ЧОПНАШУДА АЗ ДОСТОНИ «ЧАРОҒИ АБАДӢ»-И УСТОД МИРЗО ТУРСУНЗОДА
Достони “Чароғи абадӣ” дар соли 1956 таълиф гардида дар он симои асосгузори адабиёти муосири тоҷик устод Садриддин Айнӣ ба тасвир кашида шудааст. Дар меҳвари достони мазкур ду лаҳзаи муҳимми зиндагӣ; интизории таваллуди фарзанд ва интизори дидори
УСТОД РӮДАКӢ – ПАДИДАИ НОДИРИ ЗАБОНӢ ВА АДАБИИ РӮЗГОРИ СОМОНИЁН
Одамушшуаро Абуабдуллоҳ Ҷаъфар ибни Муҳаммад Рӯдакӣ (858-941) на танҳо маъруфтарин сухансарои рӯзгори давлати сомонӣ, балки аз бузургтарин устодони забону адаби мо барои ҳамаи давру замонҳост, ки то ба имрӯз сурудаҳои ширину шево ва ҷаззобу дилкашаш
Дар Ҳиндустон ду бор ҳосил мегиранд
Биринҷ — ин растании зироатӣ ба мо маълум аст, ки дар заминҳои обдор кишта мешавад, аксар дар даруни об мерӯяд ва дар об месабзаду мерасад. Аз як шолӣ дар Ҳиндустон ду карат ҳосил мегиранд: дар вақти баҳорон ва дар тирамоҳ. Аз шолие, ки дар лаб ва
Биринҷ – ҳам хӯрок, ҳам даво
Ватани биринҷ Осиё, аниқтараш Таиланд ва Ветнам ба ҳисоб меравад. Сатҳи об ба пухта расидани шолии обӣ бояд дар атрофи 13 сантиметр бошад. Дар як пояи ниҳол аз 100 то 200 донагӣ ҳосил мерӯёнанд. Дар таркиби 100 гр. биринҷи хом 4,1 г. моддаи сафеда мавҷуд
Дар суҳбати модари садсолаи мо
Ин бонуро, ки дар пояи аввали норбони ҳавопаймо истода, аз дигарҳо пештар Президентро ба оғӯш гирифта, модарвор бӯсид ва дар гарданаш гулбанд овехт, борҳо дидаам, аммо ҳеҷ вақт ба ин ҳад шоду хандон ва тароватнок нанамуда. Вай он рӯз Пешвои миллат
Воқеан, хушназари саҳна буд
Хушназар Майбалиев аз коргардонҳое ба ҳисоб меравад, ки ба Театри давлатии академӣ — драмавии Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, хоса дар бозии актёрон ва таҳияи асарҳои драмавӣ (символизм), навгонӣ ворид сохт. Шогирди коргардон ва педагоги барҷастаи
Куҳантарин намоди кишвардории тоҷикон
Парчам муқаддасоти миллӣ, ифодагари соҳибистиқлолӣ соҳибватании ҳар халқу миллат маҳсуб ёфта, маҳсули тафаккури созанда бо тамоми тағйироташ то замони мо омадааст. Қайд кардан бамаврид аст, ки аз замонҳои қадим парчам ҳамчун рамзи шукӯҳу ифтихор ва
Чакандӯзӣ зебоиофарӣ аст
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёмашон 23-юми декабри соли 2022 ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба баланд бардоштани мақоми занону бонувон дар ҳаёти иқтисодию иҷтимоии ҷомеа таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуда, зикр намуданд,
Аз тоҷик будани худ ифтихор дошт
Ҳанӯз аз аҳди қадим фарзонафарзандони миллати фарҳангпарвару тамаддунофари тоҷик роҳи маърифат ва илму донишро равшан карда, дар пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ саҳми назаррас гузоштаанд. Душманону бадхоҳони миллати тоҷик дар замири нопоки хеш орзуи ғасби
ЗАРДОЛУ ВА ПАРВАРИШИ ОН
Дастурамали мазкур натиҷаи дар амал татбиқ намудани Лоиҳаи минтақавии «In situ/on Farm, мебошад. Лоиҳа дар панҷ давлат - Қазоқистон, Кирғизистон, Тоҷикистон, Туркманистон ва Ўзбекистон амалӣ гашта истодааст. Аз ҷониби ташкилоти Bioversity international,
Табобати бемориҳои қабзият захми меъда ва кирмсорӣ.
МУОЛИҶАИ ҚАБЗИЯТ. Ин бемориро дар байни халқ «сахтшавии дарун» меноманд. Ба ин беморӣ дар ҳама синну сол гирифтор шудан мумкин аст. Қабзияти кўдаки хурдсол аз он далолат медиҳад, ки ў дар меъдаи худ ягон норасоии модарзодӣ дорад. Қабзият ин нишонаи
Табобати бемориҳои хоси фасли тобистон.
ОФТОБЗАНӢ Нахустин нишонаҳои офтобзанӣ ланҷу сустшавии организм, эҳсоси шавқун дар гўшҳо, пайдошавии ҳалқаҳои сиёҳ дар пеши чашм, сарчархзанӣ ва дарди сар мебошад. Сипас задани набз тез ва фишори хун паст мешаваду мушакҳои бадан ба дард меоянд. Пеш аз
Табобати бемориҳои роҳҳои нафас.
ПНЕВМОНИЯ (ИЛТИҲОБИ ШУШ). Барангезандагони пневмония стафилококкҳо, микоплазма, микровирусҳо, аденовирусҳо ба шумор мераванд. Стресси доимӣ, ғизои носолим, масъуният (иммунитет)-и заиф, шамолхўрӣ, тамокукашӣ, майнўшӣ, бемориҳои музмин (пиелонефрит,
Табобати бемориҳои камхунӣ ва заифшавии масуният.
МУОЛИҶАИ КАМХУНӢ. Хўрдани ревоҷ (чукрӣ) ё нўшидани оби он камхуниро рафъ мекунад. Гул ва барги себаргаро хушк намуда, як қошуқи онро дар як истакон об дам карда нўшанд, камхуниро ба ибро меорад. Рўзе се маротиба шира ёобҷўши газна (алафи газанда,
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё