Мақолаҳо
Мақолаи навМирзо Абдулқодири Бедил - Ғазалиёт
Зи чашми бенигаҳ будам харобободи ғоратҳо, Ба ҳайронӣ мижа бардоштам кардам иморатҳо. Саводи номаам кам нест дар манъи сафои дил, Ғубори маънии улфат набошад аз иборатҳо. Ба завқи каъба магзар аз тавофи кулбаи Маҷнун, Зи дил ҳар ҷо сувайдо ҷўш зад,
Мирзо Абдулқодири Бедил
Достони «Комде ва Мадан» Достони мазкур дар дохили «Ирфон» омада, зиёда аз 900 байтро дар бар мегирад. Сюжети достон аз эҷодиёти даҳанакии халқи Ҳинд сарчашма мегирад. Дар қарнҳои пешин дар байни ҳалқи ҳинду саргузашт ё ишқу ошиқии ду намояндаи аҳли
Мирзо Абдулқодири Бедил
Бедил, маро ҳарзасарой шон Мадҳи миру ситоиши султон нест 3-ин даст каломе, ки зи мо мешунав Ғайр аз исори хизмати ёрон нест. Шоир, нависанда ва файласуфи бузург Мирзо Абдулқодири Бедил шўҳрати ҷаҳонӣ дорад. Ў дар сарзамини Ҳиндустон чароғи илму
Садриддин Айнӣ - Мухамас бар ғазали Соиб
Рафтам ба ҷустуҷўяш дар кўчаҳо давида, Ҳам ҷома чок карда, ҳам пираҳан дарида, Дар кўи ў фитодам дар хоку хун тапида, «Он маҳлиқо баромад аз хона май кашида, Моил ба уфтодан чун меваи расида». Гесўи мушкбўро тоби каманд дода, Анворбахш рўро
Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ
Тарҷумаи ҳол ва мероси адабӣ Қорӣ Раҳматуллоҳи Возеҳ соли 1818 дар шаҳри Бухоро таваллуд шудааст. Ў баъд аз таҳсили мактаб дар дабиристони қориён ба омўхтан ва ёд кардани «Қуръон» машғул шуда баъди хатми ин донишкада ба мадраса дохил мешавад. Вай дар
Ёддоштҳо - Қисми 3
Таҳсили соли 1890—91 тамом шуд (ба ҳисоби ҳо-зира дар 22-уми март). Баробари тамом шудани таҳсил озуқаи акаам ҳам тамом шуд. Ӯ барои хароҷоти соли ояндаро ёфтан ба саҳро баромаданӣ шуд. Як шарики туркманаш ўро ба Каркӣ бурд, ки дар овулҳои туркман ўро
Варзиш қосиди сулҳ, гарави саломатӣ ва муаррифи симои миллат дар арсаи ҷаҳон аст
“Варзиш яке аз василаҳои муҳимми ҳифзу таҳкими саломатии аҳолӣ, қосиди сулҳу субот, омили ташаккулдиҳандаи нерӯву тавоноии инсон ва инъикоскунандаи симои халқу миллат дар арсаи ҷаҳон ба ҳисоб меравад“. Пешвои миллат Эмомалӣ Раҳмон ДУШАНБЕ,
ҶАВОНОНРО БОЯД ДАР РУҲИЯИ ВАТАНДӮСТИВУ ХЕШТАНШИНОСӢ ТАРБИЯТ НАМУД!
Шахси бомаърифат гуфта шахсеро мегӯянд, ки аз ҷиҳати одобу рафтор, суханронӣ ва ақл бой бошад. Одобу рафтор дар ҷойҳои ҷамъиятӣ аз ҳар шахс маданияти баланди гуфтор, муомила ва ҳурмату эҳтироми махсусро талаб мекунад. Якчанд амалҳое ҳастанд, ки ҳангоми
ҶАННАТ ЗЕРИ ҚУДУМИ МОДАРОН АСТ…
Модар дар ҳаёти кас ҳама чиз аст: тасалло дар маълумию имдодгарӣ, дар бадбахтӣ, қувва дар заифӣ, нур дар дили сиёҳӣ шаб. Хулоса, вай чашмаи шафқат, саховат, муқаддимаи ҳаловату осоиш аст. Модар! Калимаест зебо ва шуниданаш гуворо. Калимаест, ки ҳатто аз
НАҚШИ ҲОСТЕЛ ВА МЕҲМОНСАРОЙҲО ДАР РУШДИ ТУРИЗМ
Эълон шудани солҳои 2019-2021 ҳамчун солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ, ки аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ ба Парлумони мамлакат ироа шуд,
ДАР ТАЛОШИ НАКӮӢ
"Накўӣ одамро шод ва оламро обод мекунад!" Муҳаммад Лутфуллозода Накўӣ ва таҳаммул арзишҳои хоси миллии тоҷикон аст. Ин арзишҳо аз қадиммулайём дар адабиёти бадеӣ, афсонаву ривоятҳо, панду андарзҳо тавсиф ва ташвиқ карда шудаанд. Имрўз ташаккули сифатҳои
МЕВАПАРВАРӢ ЯКЕ АЗ САРЧАШМАҲОИ АСОСИИ РУШДИ ИҚТИСОДИЁТ
Тоҷикистон таърихи бою бисёрсолаи боғдориро соҳиб мебошад ва аз қадимулайём боғоту ангурзори мамлакат қисми ҷудонашавандаи маводи истеъмолии аҳолии ҷумҳурӣ ба ҳисоб меравад. Дар давоми таърихи тулонии ҳаёту фаъолияти аҳолии минтақаҳои гуногуни
АРЗИШИ ИСТЕЪМОЛИИ ШАРБАТИ МЕВАҲО
Шарбати меваҳо барои сиҳату саломатии одамон нақши муҳимро мебозад. Хусусан онҳоро дар вақти тару тоза будан истеъмол кардан зарур аст. Аз ин рў, донистани таркиби мева ва хусусияти шифоию ғизоии онҳо ниҳоят зарур аст. Ҳангоми бо технологияи зарурӣ
КЎЛҲОИ ШИФОБАХШИ ТОҶИКИСТОН: ИСТИФОДАИ ОҚИЛОНА ВА ҲИФЗИ ОНҲО
Бино ба маълумоти лимонологҳо дар марзи Тоҷикистон беш аз 1300 кўл бо масоҳати умумии 709 км2 мавҷуд мебошад. Дар байни ин кўлҳо 20 кўле мавҷуд аст, ки обу лойқаи шифобахш доранд. Мутаассифона, кўлҳо ва алалхусус кўлҳои шифобахш нисбат ба дигар унсурҳои
ВАЗИФАҲОИ АСОСИИ МУДИРОН ДАР ИНКИШОФИ ИДОРАКУНӢ
Пешрафт ва муваффақиятҳои кишварҳои мухталифи ҷаҳон дар арсаҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва ҳатто сиёсӣ аз тариқи истифода аз фанҳои мудирият ҳосил гардидааст. Роҳбарии як муассиса кори нисбатан мушкил буда, ки аз уҳдаи он ҳар кас баромада наметавонад, як шахс
МАФҲУМИ “ЭКОНОМИКС” ДАР АДАБИЁТИ ИҚТИСОДӢ
Барои тавсиф намудани илми иқтисодӣ, алалхусус назарияи иқтисоди пеш аз ҳама равшан намудани доираи (ҳудуди) предмет, яъне муайян кардани тақвияти соҳаи донишҳое, ки онро дарбар мегирад, зарур аст. Дар давоми асри ХХ кўшиши иқтисодчиён низоми мавқеи
Воситаи муҳими тарбия
Адабиёти бадеӣ яке аз воситаҳои муҳими таълиму тарбияи насли наврас ба ҳисоб меравад. Майлу рағбати кудакон ба шунидани ҳикояту қиссаҳои бадеӣ зиёд буда, аз калонсолон шунидани онҳоро хоҳиш мекунанд. Ҳамин тавр, ҳангоми қироати афсона ва ё ривоят кўдакон
Мактаб боғу хонанда гулест пуртароват
Мактаб дар таълими хонанда бештар масъул аст ё дар тарбияти он? Баҳсу мунозираҳоро дар ин хусус ҳамеша мутахассисони соҳа ва ҳам ҳам ғайрисоҳа бо ҳам доштанду то кунун низ ин баҳс идома дорад. Вале ҳар кӣ амиқтар дар ин боб биандешад, бар ин назар хоҳад
Хирадмеҳварӣ – асоси таҳаввул
Таҳаввул маънои тағйирёбию дигаргуншавӣ ва тараққӣ маънии болоравӣ ва пешравиро ифода мекунад. Раванди таҳаввулу тараққӣ, қабл аз ҳама, ба сатҳи ташаббусу ибтикори қишри зиёӣ ва ниҳоди мадании ҷомеа, ки бо илму дониш мусаллат аст, бастагӣ дорад. Дунёи
Пешниҳоде чанд барои рушди сайёҳӣ
Сайёҳӣ аз шумори соҳаҳоест, ки рушду нумӯи он ба пешрафти иқтисоди кишвар ва некуаҳволии мардум мусоидат менамояд. Ин аст, ки Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои пешрафти ин соҳаи ниҳоят муҳим таваҷҷуҳи хосса доранд. Қабули Қонун «Дар бораи
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё