Мақолаҳо
Мақолаи навДар ҳаҷви султон Маҳмуди Ғазнавӣ
Фирдавсӣ ва Султон Маҳмуд ё худ низоъи шоир ва шоҳ. Пешгуфтор «Шоҳнома» натиҷаи заҳмати 35-солаи Фирдавсӣ мебошад, ки на танҳо худи шоир, балки ҳукумати Сомониён ҳам барои таълифи он манфиатдор буд, вале дареғо, ки кор шакли дигар гирифт. Фирдавсӣ
Санаҳои муҳими таърихӣ
Соли 1753- ба сари қудрат омадани оли Манғития. Солҳои 1753-1758- ҳукумронии Муҳаммадраҳимхон. Солҳои 1758-1785- ҳукумронии Дониёлбӣ. Солҳои 1785- 1800- ҳукумронии амир Шоҳмурод. Солҳои 1800- 1826- ҳукумронии амир Ҳайдар. Солҳои 1821-1825-
Тоҷикистон-сарчашмаи оби тоза
Об асту ҳаёт пойдор аст, Об асту замину кишту кор аст. Маҳсули ҳама ҷаҳони ҳастӣ, Аз ҳастии оби файзбор аст. Оре, об манбаи ҳастии ҳамаи мавҷудоти олам аст. Об захираи бузургест, ки воқеияти он ҷаҳону зиндагониро таровату зебоӣ ва сарсабзиву
Андешаи ман оид ба ифтихори миллӣ
Халқи тоҷик баъди зиёда аз ҳазор сол аз нав соҳиби давлати мустақили миллӣ гардида, мақому манзалати хосса касб намуд. Барои миллат ин бахти нодир ва воқеаи хеле бузургу фараҳбахш ва ифтихор аст. Дар тӯли таърих халқи тоҷик ба як қатор дастовардҳои
Бунёди сохтмонҳои азим бунёди рушди кишваранд
Пешрафти давлатро бе сохтмонҳои азим тасаввур кардан ғайриимкон мебошад. Давлатҳои тараққикарда дар ин самт корҳои зиёдеро ба анҷом расонидаанд. Ҳангоми мавҷудияти Иттиҳоди Шӯравӣ Тоҷикистон яке аз давлатҳои қафомонда ба шумор мерафт, соҳаи саноат
Фактҳои аҷоиб.
Соли 1998 Ларри Пейҷ ва Сергей Брин хостанд системаи ҷустуҷукунандаи худро номи нав гузоранд то дорои ҳаҷми бузурги маълумотро баён кунад. Ҳамкорон ҳама сарҷамъ шуда калимаи 'googol'—ро пешниҳод намуданд, чихеле, ки дар математика маънои якто адади 1-у
Одоби сухангӯӣ.
Бо сухан мардум омадааст падид, Бо сухан ҷони ӯ расад ба ҷинон. Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари аз забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари аз
Ваҳдат – пояи хушбахтӣ ва рушди миллат.
Парокандагии миллӣ, ҷудогӣ ба маҳалу гурӯҳҳо ва паси сангари муқобил пайи қасди ҷони якдигар қарор гирифтани тоҷикон, ки акнун истиқлолият насибашон гашта буд, воқеан даҳшат ва хатари азиме буд. Тақдир ва сарнавишти миллати тоҷик дар солҳои 1992-1994 чун
Ҳар ки хандонад ятими хастаро
Ҳар кӣ хандонад ятими хастаро, Боз орад ҷаннати сарбастаро. Фармудааст Шайх Аттор. Ятимон, бахусус тифлакони ятим касонеанд, дар зиндагӣ афсурдаву дилозурда. Барои онҳо ҳаёт гарчанде дар шароити хуб бошад ҳам, маъное надорад. Зеро барояшон бузургтарин
Тозагӣ гарави саломатист
Инсон дар рӯи замин сарчашмаи ҳамаи ободиҳо, озодиҳо ва пешравию комёбиҳои ҳаёт аст. Тамоми мавҷудоти олам маҳз тавассути меҳнати фидокоронаи инсони асил арзи ҳастӣ мекунанд. Инсоне, ки саропо манбаи дастовардҳои асилу пурарзиш аст. Инсоне, ки гулу
Абулқосими Фирдавсӣ - Андешаи Ватанпарварӣ
Адабиёти форсӣ дар осмони фарҳанги ҷаҳонӣ ба сони хуршед аст ва кам халқеву миллатеро дар рубъи маскун метавон пайдо намуд, ки ба торикистон зиндагии эшон фурӯғи ҷовидонаи ин хуршед натобида бошад. Адабиётест гаронарзиш ба эътибори ғоя, бадеият ва
Сулҳи пойдори мо.
Сулҳ баҳорест, баҳор оварад, Равнақи шодиву барор оварад. Сулҳ диҳад шаршараи ҷӯи об, Сулҳ диҳад ҳусни пур аз обутоб. Оре, сулҳ мафҳумест бузургу пуробуранг, ифодакунандаи амният, осоиштагӣ, озодӣ, истиқлолият ва нишонаи ободию зиндагии ороми
Солҳои мактабии ман.
Чашмаи саршори илм аз остони мактаб аст, Мурғи масти орзу аз ошёни мактаб аст. Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб, Баҳри мо хидматрасон аз ганҷи кони мактаб аст. Мактаб бузургдаргоҳест, ки баробари дар остонааш қадам гузоштан хурдон
Аз дӯсти нодон душмани доно беҳтар аст.
То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. (М. Турсунзода) Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро дар зиндагӣ роҳбалад аст. Дӯст касест, ки ҳамчун оина айбатро рӯ ба рӯ гуфта, ҳамеша мекӯшад, маслиҳатчии
Қонун раҳнамои зиндагии мо
«Ҳадафи сиёсиси мо барпо кардани давлати демократию ҳуқуқбунёд аст. Дар ин ҷода, Сарқонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун санади воломақоми миллат ва шоҳсутуни устувори сулҳу ваҳдат, раҳнамои ҳамешагии мо хоҳад буд», – гуфтааст Президенти кишварамон мӯҳтарам
Шеърҳо аз китоби Дунёи хаёлот-и Шаҳриёр
ТОҶИКИСТОН Тоҷикистон, бо ҳавоят зиндаам, Бо фурӯғи ҷонфизоят зиндаам. Рӯдҳоят менавозанд сози ишқ, Бо насими кӯҳҳоят зиндаам. Эй Ватан, ин қадр барно гаштаӣ, Пуршукӯҳу файзафшон гаштаӣ. Шаҳрҳои тушуда аз нав ҷавон, Бе муҳобо, зеби дунё
Оилаи кукноргулҳо
Ба оилаи кукноргулҳо, тақрибан 600 хели растаниҳо таалуқ доранд. Онҳо гиёҳҳои яксола, бисёрсолаи алафӣ, баъзан нимбуттаву бутта ва дарахтони на он қадар калон мебошанд. Пояашон сершоха буда, аз берун бо меякчаҳои дурушт пешида гардидаанд. Ҷойгиршавии
ИСТИҚЛОЛИЯТ ВА АРТИШИ МИЛЛӢ
-Истиқлолият дастоварди муҳимтарину бузург, неъмати бебаҳои ҳама гуна халқу миллат ба шумор меравад. Шарофати ҳамин истиқлолият аст, ки мо соҳиби Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ, Артиши миллӣ, Қувваҳои сарҳадӣ, пули миллӣ ва узви комилҳуқуқи Созмони
Вирусҳои компютери
«Вирусҳо» программаҳои махсус тартибдодашудаи зарарасони ҳаҷман начандон калоне мебошанд, ки ба раванди муқаррарии кори компьютер дахолат намуда, ноаён (махфи, ногаҳон) ба таркиби диску файлҳои системавии компьютер дохил мешаванд ва программаю ҳуҷҷатҳоро
Сенарияи ҷашни Наврӯз
Эй навбаҳори гулфишон, шод омадӣ, шод омадӣ, Бар покмарзи тоҷикон, шод омадӣ, шод омадӣ. Дар шеърҳои Рӯдакӣ бошад ҳувайдо ҳусни ту, Илҳомбахши шоирон, шод омадӣ, шод омадӣ. Ассалому алайкум ҳамватанони азиз, меҳмонони олиқадр. Дуруд бар ҳамаи
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё