Мақолаҳо
Мақолаи навДУНЁИ МЕҲР
Ҳарчанд аз рӯйи нишондоди тақвим 15-уми майро ҳамчун «Рӯзи байналмилалии оила» ҷашн мегирем, вале тамоми рӯзҳои сол дар фикри ободию пешрафти ин ячейкаи ибтидоии ҷомеа ва фароҳам овардани шароити хуби зиндагии аъзои он ҳастем. Мақсад аз гиромидошти ин
МАСЪУЛИ ТАРБИЯИ ФАРЗАНД БОШЕМ!
Мутаассифона, дар ҷомеаи мо инсонҳое ба сар мебаранд, ки аз оқибатҳои кирдорҳои хеш намеандешанд ва беҳтарин лаҳзаҳои умри худро сарфи амалҳои ношоиста намуда, ғанимату азиз намешуморанд. Аз ин кирдори ношоистаи чунин нафарон бештар фарзандони хурдсоли
ЗИ ДОНИШ БЕҲ АНДАР ҶАҲОН ҲЕҶ НЕСТ
Тавре аз таърих маълум аст, солҳои ҳафтодуми асри сипаригашта давраи авҷи рушд, тараққӣ ва парастиши илм буданд. Омӯзгорӣ пурифтихортарин касб ба шумор мерафт. Муаллим боқадртарин шахсияти ҷомеа, аз ҳама бологузар ва дар ҳифзи арзишҳои ҷомеаву сохти
Хондани китоб умри инсонро тӯлонитар мекунад
Олимони равоншинос бар он мӯътақиданд, ки китобхонӣ умри инсонро дароз мекунад. Ин хулосаи онҳо дар натиҷаи таҳлил ва таҷрибаи амалигашта ба даст омадааст. Ба гуфтаи онҳо хондан метавонад афсурдагӣ (стресс)-ро коҳиш диҳад, ғамгиниро рафъ ва малакаҳои
Бузи содда ва Рӯбоҳи фиребгар
Рӯбоҳе бисёр ташна монд. Назди чоҳе рафт ва ба даруни чоҳ ҷахид. Вай аз чоҳ сери об нушид ва баъд баромадан хост. Ҳарчанд кушиш кард, лекин баромада натавонист. Ҳамин вақт бузаке барои об нӯшидан омад. Вай рӯбоҳро дар даруни чоҳ дид. Буз аз рӯбоҳ
Баъди 5 сол. Пас аз садамаи мошин дар кӯҳҳои Помир як лоиҳаи маъруфи телевизионӣ пеш аз муҳлат ба анҷом расид
Мошини лоиҳаи «Татра дар атрофи ҷаҳон 2» баъди як моҳ аз ҷои садама берун кашида шуд Наҷотдиҳандагони Тоҷикистон як мошини барномаи маъруфи чехии «Татра дар атрофи ҷаҳон 2»-ро, ки зиёда аз як моҳ пеш дар кӯҳҳои Помир ба садама дучор шуда буд, берун
Тарбияи рафтори маданӣ дар таълими хонандагони хурдсол
Тарбияи узви комили ҷомеа ва инсони комил яке аз муҳимтарин вазифаҳои низоми муосири таҳсилот ба шумор меравад. Имрӯзҳо дар ҷомеаи демократии мо масъулияти шахсии инсон дар назди худ ва ҷомеа, дараҷаи вазифа ва маънавиёти ӯ, ташаккулу камолоти ахлоқии
АНДЕША ОИДИ ОДОБИ МУОШИРАТ
Ахлоқ дар ҳаёти мо аҳамияти бениҳоят калон дорад ва ин моро водор месозад, ки дар бораи нисбат ба ҳамдигар чӣ гуна муносибат доштанамон ҷиддӣ мулоҳиза кунем. Маданияти ҷомеа ҳар андоза тараққӣ кунад, услубу одобу рафтор ҳамон андоза бештар аҳамият пайдо
КОСТАШАВИИ АХЛОҚ ДАР ҶОМЕА ТАВВАҶҶУҲИ АМИҚРО МЕХОҲАД!
АНДЕША. Ахлоқ ибораест, ки маҷмӯи рафтору кирдор, гуфтор, хулқ ва сиратро дар як шахс инъикос менамояд. Ҳамзамон, мафҳумест, ки мо бо он сари ҳар қадам вомехӯрем ва онро дар ҳар ҷои ҷамъиятӣ зиёд мешунавем. Аммо кам нафароне пайдо мешаванд, ки дар кадом
Ҳусн ҳусн нест, одоб ҳусн аст!
Луқмони ҳакимро пурсиданд: “Адаб аз кӣ омӯхтӣ?” Гуфт: “Аз беадабон. Ҳар чи аз эшон дар назарам нописанд омад, парҳез кардам”. Аз ин андешаи орифона чунин хулоса меояд, ки барои дарки моҳияти адаб худи зиндагӣ моро чун устоди сахтгир таълим
ҚОИДАҲОИ РОҲРАВИ ВА ОДОБИ МУОШИРАТ ДАР КӮЧА, НАҚЛИЁТ ВА БОЗОР
Расму оин ва фарҳанги миллй моро ҳидоят мекунанд, ки дар ҳар ҷо, хоҳ дар хона, хоҳ дар мактаб, хоҳ дар кӯча, хоҳ дар бозор, хоҳ дар сафар ҳамеша чун инсони комил аз рӯйи одаму одамгарй, одоби муошират рафтору амал намоем. Мирзо Бедил ба ин маънй
Чӣ гуна китоб хонем, то онро фаромӯш накунем?
Эҳтимол барои шумо ҳам бисёр пеш омада бошад ҳолатҳое, ки ба суроғи китобҳои қаблан хондаатон меравед, ё ба баҳонае ёдашон меафтед, аммо мебинед тақрибан ҳеҷ чизе аз онҳо дар ёдатон намондааст. Шояд ҳофизаи шумо беҳтар бошад, вале эҳтимолан ба ҳолате, ки
Он илм уболу ҳайф аст, агар...
Муваффақияту комёбӣ, чун гавҳари ноёб дар умқи баҳри беохир, ҳамеша барои онҳое муяссар мегардад, ки ишқи воқеии касби интихобкардаашон вуҷудашонро фаро гирифтааст. Замоне инсон ба мурод мерасаду дар ҷодаи хеш мавриди таваҷҷуҳ қарор мегирад, ки ӯ
Садриддин Айнӣ
(1878–1954) АЗ ТАЪРИХИ РӮЗГОР… Бояд гуфт, ки рӯзгори воқеии С. Айнӣ пас аз пирӯзии Инқилоби халқии Бухоро (2 сентябри соли 1920) то имрӯз барои алоқамандони адабиёти бадеӣ чандон равшан нест. Матлабҳое, ки дар бораи ин бахши сарнавишти ӯ ба қалам
Ҳаётам хушку холӣ буд. Он аз паҳлӯи ман гузашту рафт
Писаракро Питер меномиданд. Вайро ҳам дар хона ва ҳам дар мактаб дӯст медоштанд. Питер ҳамеша чизеро интизор буд ва фикру хаёлаш банди чизе буд. Дар мактаб, дар дарсҳо дар бораи таътили тобистона фикр мекард. Дар таътили тобистона дар бораи ҷашни Соли
Дастурҳои иловагӣ барои нӯшидани оби нӯшокӣ дар давоми рӯз
Об ниёзи мо дар ҳама бахшҳои рӯз аст. Ҳуҷайраи мо обро эътироф мекунад. Обро вобаста ба вазни бадан 30 мл зиёд мекунем. Ҳамин тавр, 2 л 100 мл барои вазни 70 кг. Хеле муҳим аст, ки об гарм бошад!!! 1. Дар давоми 1 соати субҳ 640 мл об бинӯшед. Сипас
Транзити молҳои Тоҷикистон тариқи Узбекистон соддатар мешавад
Транзити бор тавассути нақлиёти боркаш аз ҳудуди ду давлат бидуни варақаҳои муҷавиз сурат мегирад ДУШАНБЕ, 11 сен — Sputnik. Раисиҷумҳури Узбакистон Шавкат Мирзиёев қарор дар бораи тағйиру иловаҳо ба созишнома бо Тоҷикистон дар бораи соддагардонии
Фирдавсӣ ва ойини ҷавонмардӣ.
Муаллиф: Зуҳуров АБДУХОЛИҚ. Ҳаким Абулқосим Мансур бинни Ҳасан Фирдавсии Тӯсӣ шоири бузурги ҳамосасаро буда, яке аз шоирони машҳури ҷаҳону ситораи дурахшони осмони адаби форсӣ мебошад. Соли 934 дар деҳи Божи ноҳияи Табарони Тӯс, яъне ҳамон ҷо ки имрӯз
Амалиёти мураккаби ҷарроҳӣ дар бемориҳои асаб ва мағзи сар
Дар шуъбаи ҷарроҳии асаби калонсолони Маркази миллии тиббии Тоҷикистон “Шифобахш” аз ҷониби ҷарроҳони ватанӣ ва дар якҷоягӣ бо ҷарроҳи варзида аз Ҷумҳурии Исломии Эрон Масуди Шервонӣ дар бахши ҷарроҳии асаб боз ду ҷарроҳии мураккаб гузаронида шуд. Бино
Паёми шодбошӣ ба муносибати 33-солагии истиқлоли давлатии Тоҷикистон
Ҳамватанони азиз! Ҷашни барои ҳар як фарзанди Тоҷикистон муқаддасу мубораки 33-солагии истиқлоли давлатӣ фаро расид. Ба ифтихори ин ҷашни бузурги миллӣ, ки дастоварди воқеан таърихӣ ва сарнавиштсоз мебошад, тамоми мардуми сарбаланди кишвар ва
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё