Aisha🌷
0 пайгир · аз 18 июли 2026 дар Зеҳн
УМАРИ ХАЙЁМ – ШОИРИ МУМТОЗ ВА РИЁЗИДОНИ БАРҶАСТА
Осори гаронбаҳои риёзидонҳои Машриқзамин аз қабили Муҳаммад ибни Мусо Хоразмӣ, Умари Хайём, Абурайҳон Берунӣ, Абуалӣ ибни Сино ва дигарҳо барои рушди илми риёзии башарият хизмати босазо дорад. Ин нуктаро ағлаби муттафаккирони ҷаҳон таъкид кардаанд ва
ПОЯГУЗОРИ АСТРОНОМИЯИ МЕТЕОРИ ДАР ТОҶИКИСТОН
Бахшида ба 90-солагии доктори илмҳои физикаю математика, профессор, академик, узви Ҷамъияти шоҳии астрономии Британия, дорандаи Ҷоизаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Абўалӣ ибни Сино, лауреати Ҷоизаи ба номи Султон Умарови АМИ Тоҷикистон ва
ЛИБОСИ МИЛЛӢ –УНСУРИ МУҲИММИ СИМОИ МИЛЛАТ
Мардуми сарбаланди тоҷик дорои фарҳангу тамаддуни ғанию қадима мебошад, ки имрӯз намунаҳои ин тамаддун боиси ифтихори на танҳо мо ворисони шарафманд, балки башарият гардидааст, зеро мазмунҳои волои башардӯстона дар ҳар яке аз ин ёдгориҳо равшан ба назар
ФАРЗАНДИ ФАРЗОНАИ МИЛЛАТ
Корномаи академик Бобоҷон Ғафуров намунаи волои миллатдӯстию меҳанпарастӣ ва фарзанди фарзонаи халқи хеш будан аст. Ба бахти миллат, аллома Бобоҷон Ғафуров шахсияту ҳайсияти худро ба таври бояд нишон дода тавонистанд ва ҳамин буд, ки ба мақоми олии
КАМОЛИ ОДАМӢ ДАР ИЛМ БОШАД
Тоҷи сари ҷумла ҳунарҳост илм, Қулфкушои ҳама дарҳост илм. Бо ту пас аз илм чӣ гӯям сухун? Илм чу ояд, ба ту гӯяд чӣ кун. Оре, илм бузургтарин маъво, асоситарин мафҳум ва маъхазест. ки ҳаёт бо он пайваста мебошад. Бе илм наметавон одам буд. Бе
Эҷодиёти халқ ва тарбияи насли наврас
Эҷодиёти халқ дорои беҳтарин намунаҳои адабиёти бачагона буда, ҳиссае аз онҳо дар маҷмўаҳои «Афсонаҳои халқи тоҷик», «Латифаҳои тоҷикӣ», «Зарбулмасал ва мақолҳои тоҷикӣ», «Намунаҳои фолклори диёри Рўдакӣ», «Фолклори сокинони саргаҳи Зарафшон» ва ҳоказо
Зани Ҳунарманд
Як замоне дар як шаҳр як бой зиндагонӣ мекард. Вай ҳар пагоҳ, баъд аз ноништа, дар рӯи суфаи чорбоғ ба рӯи ҳафт қабат кӯрпача дароз мекашиду занашро ба наздаш ҷеғ зада, ба худтаърифкунӣ сар мекард: Ту, эй зан, дар сояи ақли расо ва давлати безаволи ман
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 1
ДОНАИ МАЪНО БИГИРАД МАРДИ АҚЛ.. Ҳикмате қадима аст, ки инсонро Худованд барои он чиз халифаи худ дар рўи замин баргузид, ки даст ба офаринандагиву бунёдкор занад, то ин ҷаҳони омадшуд гароиш ба ободиву зебоӣ намояд. Аз ҷониби дигар инсон чун султони
Саноии Ғазнавӣ - Қитъаот
ДАР МАЗАММАТИ ДУНЁ ВА ДУНЁДОРОН ГЎЯД Гандапирест тирарўй ҷаҳон, Хиради мо бад-ў назар кардаст. Ба сапеди рухон-ш ғарра машав, К-он сиёҳӣ сафед баркардаст. Ин ҷаҳон бар мисоли мурдорест Каргасон гирди ў ҳазор-ҳазор. Ин мар онро ҳаме занад
Саноии Ғазнавӣ - Маснавии Ҳадиқа
Пешгуфтор Ин маснавии Саноӣ бо номҳои «Илоҳинома», «Фахринома» низ маълум буда, дорои 10 боб ва 10 ҳазор байт аст ва дар баҳри хафифи мусаддаси махбуни аслам ё аслами мусаббағ иншо шудааст. Азоҳифи он чунин аст: яъне: фоъилотун, мафоъилун, фаълун. Ё
Аз ҳазорон каъба як дил беҳтар аст
Нақл аст, ки Абдуллоҳи Муборак соле ба ҳаҷ рафта буд. Баъд аз адои ҳаҷ дар хоб дид, ки ду фаришта аз осмон фуруд омаданд. Яке аз дигаре пурсид, ки имсол чанд нафар ба ҳаҷ омадаанд? Гуфт: шашсад ҳазор. Боз он фаришта пурсид, ки ҳаҷи чанд нафар кабул
Салмони Форсӣ ҷӯёи ҳақиқат
Ин дафъа диловаре аз сарзамини Форс меояд. Аз сарзамини Форс дар оянда мӯъминони зиёде ба дини ислом пайвастанд ва ислом аз онҳо чунон шахсиятҳое тарбия намуд, ки дар имондорӣ, илм, дин ва дунё кам касе буд ба онҳо баробарӣ кунад. Ва дар ҳақиқат, ин яке
МӮМИЁ ДАВОИ БИСЁР БЕМОРИҲОСТ
Мӯмиё моддаи сиёҳранги қирмонанде, ки дар баъзе ғорҳо аз дарзҳои санг таровида мебарояд ва хӯрдани он барои зуд пайванд ёфтан ва сиҳат шудани устухони шикаста нофеъ аст; ҷасади ба таври махсус бо доруҳо хушконидашуда, ки дер меистад; Баъди санҷиши
Собит падари ҳазрати Имоми Аъзам
Собит падари ҳазрати Имоми Аъзам раҳматуллоҳу алайҳи буд. Дар вақти пеш аз оиладорияш рӯзе аз ҷӯйчае мегузашт, ки об себеро овард. Себро аз об гирифта газид, баъд аз он дар хотираш омад, ки ин себ моли дигар кас аст ва ман чаро онро бе иҷозати соҳибаш
САҲМИ АКАДЕМИК БОБОҶОН ҒАФУРОВ ДАР ОМӮЗИШИ МАДАНИЯТИ ХАЛҚИ ТОҶИК
Қаҳрамони халқи тоҷик Академик Бобоҷон Ғафуров яке аз чеҳраҳои забардасти миллати тоҷик ба шумор рафта, эшон ходими намоёни ҷамъиятӣ ва сиёсии Иттиҳоди Шуравӣ, шарқшинос, журналист ва муаррихи дақиқназар ба шумор рафта, дар кори муаррифӣ намудани таърих
Рӯбоҳи айёру маккор
Буд, набуд, як рӯбоҳ буд. Рӯбоҳи айёру маккор буд. Як pӯз ягон паррандаро дошта хурданӣ шуда, рафта истода буд, ки якбора aз пешаш паланг баромада монд. Рӯбоҳи бечора тарсиду дир-дир ларзиду роҳи гурезро пеш гирифт.Гурехта рафта истода буд, ки ҷарии
Ифтихор аз Ватан дорем
Тоҷикистон, меҳри покат дар дилу ҷони ман аст, Офтоби шӯълапошат соя бар сад гулшан аст. Меҳри поки мардумат меҳри бузурги модарон, Мардуми меҳмоннавозат фахри даврони ман аст. Тоҷикистон кишвари бузургест, ки саропо меҳрофарину дилнишин,
Барои чӣ ба кафшер (сварка) нигоҳ намудан мумкин нест?
Эҳтимол нест, нафаре ки дар кӯдакиаш ба манзараи кафшер нигоҳ накарда бошад, ҳарчанд бо вуҷуди маън намудани калонсолон. Зеро шарораи зебое, ки ҳангоми кафшер ба амал меояд диққати ҳар кӯдакро ба худаш ҷалб месозад. Пасон, бо гузашти вақт ва ба сиини
Афсона - Аҷали хирсу ҳасуд
Буд набуд, ду ҳамсоя буд. Ба ҳам дӯст буданд он ду ҳамсоя. Баъд кори як ҳамсоя омад кард. Одами зираку кордону бағайрат, ки буд, пул меёфт, чизу чора харида, боғ обод кард, иморатҳои баланду зебои хишткорию чӯбкорию пур аз нақшу нигор сохт! Мардум
Шеърҳо барои дӯструякон!
ПАЗМОНӢ Бузаки навзоди мо Дар ҳавлӣ танҳо мондаст Очабузро акоям Саҳар ба чаро рондаст. Аз ин сабаб бузича Ҳар дам маъас мекунад Бегоҳ очабуз ояд, Маъасаш бас мекунад. Модарам ба кор равад, Ман ҳам мешудам гирён. Модарам аз кор ояд, Ман ҳам




