Мақолаҳо
Мақолаи навЭътимод: абзори пинҳонии роҳбарони таъсиргузор
Боре дар яке аз ҷаласаҳоям бо роҳбари ширкати тақсимоти мол эҳсос кардам, ки ҳеҷ кас ба ӯ бовар надорад. Ҳар боре корманде сухан мегуфт, ӯ зуд суханашро мебурид. Ҳар ҳисоботро худаш дубора месанҷид. Ҳар қарорро худаш ниҳоӣ мекард. Аҷибаш ин буд: ҳар
Роҳбарӣ дар буҳрон: чӣ гуна гурӯҳи роҳбарони худро ҳангоми буҳронҳои ғайричашмдошт ҳамоҳанг ва содиқ ба кор нигоҳ дорем?
Хулосаи мақола: Вақте буҳронҳои ғайричашмдошт, ба монанди таҳримҳои нав, тағйироти шадиди қурби асъор ё нооромиҳои гуногунҷанбаи иқтисодӣ рух медиҳанд, аввалин чизе, ки дар ташкилот осеб мебинад, ягонагии гурӯҳ аст. Ин мақола мефаҳмонад, ки чӣ гуна
Роҳнамои пурраи сохтани маҳсулоти рақамӣ аз оғоз то анҷом, бо мисол
Барномасозон танҳо код наменависанд; баъзан бояд ояндаи маҳсулотро ҳам пешбинӣ кунанд. Эзоҳ: дар файли аслӣ ба чанд расму ҷадвал ишора шудааст, аммо худи онҳо мавҷуд нестанд. Дар ҷойҳои зарурӣ инро нишон додаам. Баъзан ҳангоми иҷрои вазифаи
Стратегия яъне интихоб, на суръат ё арзонӣ
Нигоҳи Портер ва низоми фаъолиятҳо: чаро бисёре аз тиҷоратҳо «стратегия» надоранд? Дар бисёр ташкилотҳо, вақте сухан аз стратегия меравад, одатан чанд ҷумлаи такрориро мешунавем: Бояд зудтар амал кунем. Бояд хароҷотро кам кунем. Бояд сифатро
Дар ситоиши шуҷоат(ҷасурӣ)
Барои мудирон ва роҳбарони ташкилотҳо Шуҷоат — ё courage — дар муқоиса бо калимаҳои ҳаммаънояш, ба монанди ҷасорат, шаҳомат ва далерӣ, мафҳуми фарогиртар дорад. Гоҳе ба далерӣ наздик мешавад ва гоҳе ба ҷасорат ё дигар маъноҳои ҳамхонаводаи
Чаро бисёре аз стартапҳо пеш аз ворид шудан ба бозор шикаст мехӯранд?
Муддатҳо мехостам таҷрибаеро, ки аз фаъолияти воқеӣ дар тиҷорат ва сармоягузорӣ ба даст овардаам, дар як навиштаи кӯтоҳ ҷамъбаст кунам. Мехостам онро бо касоне дар миён гузорам, ки дар фикри оғози тиҷорат, рушди идея ё таъсиси стартап ҳастанд. Дар
Равиши «Аввал мушро дур кун, баъд гандум ҷамъ кун»: чаро кӯшиши зиёд барои рушд на ҳамеша натиҷа медиҳад?
Дар ҷаҳони имрӯза мо шефтаи калимаҳое чун «рушд», «тавсеа» ва «густариши тиҷорат» ҳастем. Тамоми неруи гурӯҳҳо, буҷети маркетинг ва ҳатто хоби муассисон қурбони як мақсад мешавад: калонтар кардани анбори гандум. Мо маъракаҳои нави таблиғотӣ
Чаро низоми фурӯши шумо ба «ҷарроҳӣ» ниёз дорад, на ба «бознигарӣ»?
Таҳлили даромадҳои аздастрафта Вақте қубури асосии оби хонаатон мекафад ва об таҳкурсии биноро хароб мекунад, шумо дар фикри «бознигарии низоми қубуркашӣ» намешавед. Дарҳол ҷумаки асосиро мебандед ва ба таъмири қубур шурӯъ мекунед! Дар ҷаҳони бераҳми
Идея дар рӯи коғаз ё тиҷорати воқеӣ? Пеш аз сармоягузорӣ ин 3 саволро диҳед
Вақте дар бораи соҳибкорӣ ва стартап сухан мегӯем, одатан шахси ҷасуреро тасаввур мекунем: касе, ки омода аст ҳама чизро зери хатар гузорад, ба идеяи худ такя кунад ва бе тарс вориди бозор шавад. Аммо соҳибкорони ботаҷриба на ҳамеша чунин амал
Мирзо Турсунзода — Зиндагинома
Устод Мирзо Турсунзода 2 майи соли 1911 дар деҳаи Қаратоғи ноҳияи Ҳисор (ҳозира Шаҳринав) таваллуд ёфтааст. Соли 1930 Дорулмуаллимини Тошкандро ба итмом расонда, ба ҳайси мудири шуъбаи умумӣ ва котиби масъули рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» ва,
Хайём – нигорандаи бузург
Хайём аз нобиғаҳои нотакрори ҷаҳони дирӯзу фардо ва пагоҳҳои дигар аст. Чи қадаре ки дар атрофи номаш, лақабу тахаллусаш баҳс аст, дар атрофи мероси илмию адабиаш низ баҳс идома дорад. Ҳар чи ки оиди Хайём пеш меорем, тасдиқномаи андешаҳои моянд дар
Хайём шоир
Арзишмандтарин офаридаҳои Хайём шеърҳои ӯ - рубоиёти вай мебошанд, ки теъдоди аниқи онҳо то кунун муайян нагардидааст. Асосан Ҳуҷҷат-ул-Ҳаққ Умари Хайём бо эҷоди рубоиёташ шӯҳрати ҷовидонӣ ёфта. Чаро рубоиёти ин марди беҳамто ва офаридгори каломи қудсӣ
Шахс ва ҷомеа
Шахс ва ҳаёти иҷтимоӣ Мундариҷа Шахс: мафҳум ва сохтори он. Омилҳои ташаккули шахсият. Навъҳои иҷтимоии шахс. Мақом ва нақши иҷтимоии шахс. Иҷтимоишавии шахс. Ниёзҳои шахс: моҳият, тасниф ва назарияҳо. Шахс:
Глобализатсия ҳамчун марҳилаи нави инкишофи ҷамъият.
Глобализатсия падидаи нави иҷтимоиест, ки инсоният аз охири асри ХХ ба он рӯ ба рӯ шуд. Дар ҳазораи нав инсоният ба пешорӯи раванди глобализатсия қарор гирифт, ки ин ҷараён ояндаи сайёраи моро муайян менамояд. Ҳамчун марҳилаи нави инкишофи ҷамъият ва
Заминаҳои пайдоиши илми сотсиология.
Барқароршавии илми сотсиология давраи дуру дарози таърихӣ дорад, чунки кӯшишҳои дарк намудани характери сохтори ҷамъиятӣ, ба инсоният ҳанӯз дар ибтидои инкишофаш хос буд. Инкишофи таълимот дар бораи ҳаёти ҷамъиятиро мо дар Юнони қадим дар асарҳои
Классикони сотсиологияи илмӣ.
а) ОгюстКонт – асосгузори илми сотсиология Огюст Конт (1798 – 1857) сотсиолог ва файласуфи франсавӣ, дар илм ҳамчун асосгузори сотсиология ва фалсафаи позитивӣ этироф шудааст. Таълимоти позитивие, ки ӯ пешниҳод кард, бояд донишҳои илмиро аз фалсафаи
Мактабҳо, равияҳо ва назарияҳои сотсиологӣ.
Дар асри ХХ дар сотсиология ба шарофати «маводҳои сотсиологӣ» - и то ин замон кор кардашуда, мактабҳо ва равияҳоӣ (парадигмаҳои) - и мухталиф ба вуҷуд омаданд. Парадигма (аз калимаи юнонии paradigma – мисол, намуна) – ин тасаввуротҳои муайянест оиди
Ҷамъият, низоми худинкишофёбанда.
Мафҳум ва моҳияти ҷомеа дар ҷомеашиносӣ Ҷомеа яке аз объектҳои асосии омӯзиш ва мафҳумҳои бунёдии илми ҷомеашиносӣ мебошад. Андешаҳо дар бораи зиндагии ҷамъиятии инсон таърихи қадима доранд, аммо омӯзиши муназзами илмии ҷомеа ҳамчун соҳаи мустақил
Инкишофи сотисология дар Россия.
Ташаккулли сотсиология ин натиҷаи фаъолияти эҷодии донишмандони мамлакатҳои гуногун мебошад. Сотсиология ҳама вақт аз мактабҳо ва равияҳои гуногун иборат буд, ки ба онҳо хусусиятҳои мамлакатҳо ва анъанаҳои миллӣ таъсири зиёд мерасонданд. Сотсиология дар
Сотсиология дар Тоҷикистон.
Илми сотсиология солҳои 30 – 50-уми асри ХХ дар Иттиҳоди Шӯравӣ ҳамчун илми буржуазӣ манъ шуда буд. Фақат дар охирҳои солҳои 50 –ӯм баъзе файласуфон, иқтисодшиносон, таърихшиносон, равоншиносон ва ғайра ба таҳқиқотҳои сотсиологӣ шурӯъ намуданд. Аз нав
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё