Мақолаҳо
Мақолаи навСАБИР (АЛОЭ)
Ин растаниро ба русӣ алоэ меноманд. Дар сарзаминҳои мо гиёҳи инро аксар ҳангоми зимистон дар тубакҳо ҷо дода, дар хонаҳо парвариш мекунанд ва дар фаслҳои дигар мумкин аст дар берун, ҳатто заминҳо нашъунамо диҳанд. Инро баргаш ғафс, шахшӯл, дароз ва
Мушкилоти норасоии йод
Мо масъулият дорем, ки мушкилоти норасоии йодро ҳал кунем, то ки ҳар як кӯдак аз бемориҳои пешгиришавандаи норасоии микроэлементҳо дар синни барвақтӣ ҳифз шавад. ЮНИСЕФ аз тамоми ҷонибҳои манфиатдор даъват мекунад, ки барои пешгирӣ аз норасоии йод бештар
Мақсади бе амал – як орзуи нопурра
Дар зиндагӣ мақсад доштан муҳим аст, зеро он мисли чароғе дар торикӣ роҳнамоӣ мекунад. Вале танҳо орзу кардан ё нақшаи зебо тарҳрезӣ намудан кофӣ нест. Бисёре аз одамон мақсадҳои бузург ва дилчасп мегузоранд, вале вақте ки навбати амал кардан мерасад, бо
АФСОНАИ КУҲНА
Дар шифти хонаи ӯ нони хушкидаву қадимае овезон. Нигоҳи чашмони обрави кампир меравад ҳар рӯз ҷониби он. Аслан, дар хонаҳои мардуми кӯҳистон чунин нони овезонро бубинанду ба хулосае расанд, ки нишони солҳои ҷанг аст, зеро он солҳо ҷавонмардоне, ки ба
Парандаи насиҳатгӯ
Парандаи насиҳатгӯ Як шикорчӣ, паррандаеро ба дом андохт. Парранда гӯфт: — Ой марди бузургвор! Ту дар тӯли зиндагии худ гӯшти гов ва гӯсфанд бисёр хӯрдаӣ ва ҳеҷ вақт сер нашудаӣ. Аз хӯрдани бадани кӯчак ва рези ман ҳам сер намешавӣ. Агар маро озод
Афсона - Давлат чист
Буд-набуд, як марди бадавлат буд. Се писар дошт ӯ. Рӯзе нисбати ин хонадон байни ду ҳамсояи ӯ гуфтугӯ ба амал омад: - Ҳамсоя, мо ҳам мисли ҳамин ҳамсояамон заҳмат мекашем, кор мекунем, ҳамеша дар тараддуд, вале сабаб чӣ бошад, ки ӯ бадавлат асту мо
ДУ БУЗИЧА, ХАРГӮШИ ШЕРДИЛ
ДУ БУЗИЧА Буд набуд, ду бузича, ду бузичаи ширмасти шӯхаку ҷингилапо буд. Ду бузича дар ду канори ҷӯй шодӣ кардаю бозӣ карда, чарида мегаштанд. - Эй ҷӯра, ба ин тараф гузар; ҳамроҳ бозӣ кунем! - гуфт як бузича. - Не, ту худат ба ин тараф гузар! -
ДАР ЁДИ МОДАР
Мехрубонии Шуморо ёд кардам, Модарҷон. Хушзабонии Шуморо ёд кардам, Модарҷон... Модарҷони азизам. Ман менависам бароятон. Дар шабҳои ғариби дар ёди Шумоям. Боз менависам аз бароятон сатрҳои сипосу эҳтироми хешро. Нимаи шаб нишаста ёдатон мекунам.
Мирзо Абдулқодири Бедил - «Комду ва Мудан»
Мутриби сози иқтидороҳанг, Мезанад нағмаи дига бар чанг. Ки дар иқлими Ҳинд шоҳе буд, Гулнигину чаманкулоҳе буд, Равнақи мулкаш аз тарабсозӣ, Ҳамчу гулшан ба ҷўши гулбозӣ, Ғулғули табли ҷоҳ—нағмахурўш, Ҷўши гарди ҳашам —-баҳороғўш. Дар замонаш зи
Мирзо Абдулқодири Бедил - «Ирфон»
«Ирфон»—яке аз калонтарин асарҳои манзуми Бедил буда, шоир онро дар соли 1124/1712 яъне нўҳ сол пеш аз вафоташ ба риштаи назм кашидааст. Асар аз 22 ҳазор мисраъ иборат мебошад. Асари мазкур хатти муайяни сюжет надошта, аз достонҳо ва ҳикоятҳои тамсилии
Мирзо Абдулқодири Бедил - Муҳити аъзам
«Муҳити аъзам» — яке аз асарҳои манзуми Бедил буда, аз ҷиҳати ҳаҷм низ дар байни достонҳои ў ҷои дуюмро ишғол мекунад. Асари мазкур соли 1092/1681 таълиф шуда, дорои 4500 байт мебошад. Достон сюжети муайян надошта аз ҳикоятҳои алоҳидаи манзум иборат
Курсҳои барномасозӣ
Курсҳои ибтидоии омӯзиши барномасозӣ Барои ба даст овардани даромад аз барномасозӣ, аввал бояд дар асосҳои коднависӣ ва қоидаҳои асосии он касбӣ шавед. Курсҳои зиёде барои омӯзиши барномасозӣ мавҷуданд, ва интихоби як манбаи омӯзиши мувофиқ барои
Барномасозӣ
Барномасозӣ чист? Маълумотҳои муҳим дар бораи барномасозӣ. Ҳамон тавре ки дар дунёи воқеӣ забони англисӣ ба як забони байналмилалӣ ва воситаи иртибот байни одамони гуногун табдил ёфтааст, дар ҷаҳонҳои технология ва компютер низ барномасозӣ ҳамчун забони
ХУСУСИЯТҲОИ ТАБОБАТИИ ТАРБУЗ
Табибони халқӣ тарбузро ба сифати ғизои парҳезӣ, пешоброн, тақвиятбахш, иштиҳоовар, қабзияткушо тавсия медиҳанд. Истеъмоли он ҳангоми бемориҳои сироятӣ (сил, домана, зардпарвин, исҳоли хунин, диарея ва ғайра) , бемориҳои дил, гурда, ҷигар, меъда, хун,
КАС НАХОРАД ПУШТИ ТУ
Подшоҳе болои асп ва бо навкарони бешумораш ҳамроҳ аз кӯчаи шаҳр гузар мекард. Ногоҳ чашмаш ба гадое афтод, ки болои замин лучу урён мехобаду пашшаи бисёре ӯро печонидаанд. Гадо ҳар қадаре магасҳоро пеш мекунад, аммо зӯраш намерасад, тамоми бадани гадоро
Дар ҷаҳон гум шуда меҳри падару фарзандӣ
Дар воситаҳои ахбори омма вобаста ба косташавии ахлоқи ҷавонон, камшавии эҳтиром миёни аҳли хонавода ва бемеҳрии волидайну фарзандон зиёд мегӯянд. Дар бораи даъвоҳои судӣ миёни бародарон, зарбу лат ва ҳатто куштори падару модар аз ҷониби фарзандон низ
Мақому манзалати модарон дар фарҳанги динӣ
Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ аз 28.12.2023 “Дар бораи самтҳои асосии сиёсати дохилӣ ва хориҷии ҷумҳурӣ” ба дӯстон, ҷавонмардон ва мардон муроҷиат намуда таъкид
ҲАР ЧИ ДОРАНД ИН ҶАМОАТ АЗ ДУОИ МОДАР АСТ
Обрӯи аҳли дин аз хоки пои модар аст, Ҳар чи доранд ин ҷамоат аз дуои модар аст. Он чи дар васфи биҳишт фармуд Қуръони Карим, Соҳиби Қуръон бигуфто, зери пои модар аст. Модар меҳрубону мушфиқ, бараҳму шафқат, дуогӯ, ғамхор ва азизтарин касест,
ПАДАРУ МОДАР
Чор чизат аз атоҳои карим, Бо ту гўям, ёд гираш, ай салим. Фарзи Ҳақ аввал ба ҷо овардан аст, Волидайн аз хеш розӣ кардан аст. Аттор. «Падар (тибқи баъзе ривоятҳо модар) дарвозаи мобайни ҷаннат аст. Хоҳӣ ин дарвозаро зоеъ
ПОДОШИ АМАЛ
Фарзанде хост падари солдидаву барҷомондаи худро, ки дигар барояш як мушкил менамуд, ба хонаи пиронсолон бубарад. Бачаи 5-солаи ин мард аз падари худ пурсид: — Нишонии хонаи пиронсолонеро, ки бобоямро бурданиед, барои ман ҳам гӯед… Падараш пурсид: —
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё