Мақолаҳо
Мақолаи навБадриддин Ҳилолӣ - Мероси адабӣ
Мероси адабии Ҳилолӣ Бадриддин Ҳилолӣ, асосан, дар байни хосу ом ҳамчун шоири ғазалсаро машҳур гардидааст. Дар ин бора худи адиб чунин мегӯяд: Нақди ганҷинаи сухан ғазал аст, Шукри борӣ, ки назми ман ғазал аст. Он, ки назми ғазал тавонад гуфт, Маснавиро
Бадриддин Ҳилолӣ
Шарҳи ҳоли шоир Барои мардуми Ҳирот шаби ҷумъаи соли 1529 як умр шаби бехосият хоҳад монд. Дору гир, доду фарёд, гиряю лобаи кӯдакону занон хомӯшии шабро халалдор мекард. Ясавулон ва сарбозони Убайдуллохон хонаҳои мардумонро талаю тороҷ мекарданд,
Сайидои Насафӣ - БАҲОРИЁТ
...Мехоҳам аз вуҳуш замоне сухан кунам, Дафъи малол то шавад аз табъи мардумон. Рӯзе мани ғариб дар айёми навбаҳор Аз кунҷи хона ҷониби саҳро шудам равон. Дидам нишаста бар дари сӯрох мушаке, Мекард худ ба худ сифати хешро баён. МУШ Дорам
Сайидои Насафӣ - БАҲОРИЁТ
...Мехоҳам аз вуҳуш замоне сухан кунам, Дафъи малол то шавад аз табъи мардумон. Рӯзе мани ғариб дар айёми навбаҳор Аз кунҷи хона ҷониби саҳро шудам равон. Дидам нишаста бар дари сӯрох мушаке, Мекард худ ба худ сифати хешро баён. МУШ Дорам
Санъатҳои бадеӣ дар эҷодиёти Сайидо
Санъату бадеиёти шеъри шоир хеле олист. Маҳорати шоир, пеш аз ҳама, дар он аст, ки ӯ мазмунҳои олиро бо забони хушобуранг, фасеҳ ба қалам медиҳад. Ягонагии шаклу мазмун бо тамоми ҷузъиёташ дар асарҳои шоир нигоҳ дошта шудааст. Ӯ вобаста ба мазмун ва
Сайидои Насафӣ - Баҳориёт
Мазмун ва мундариҷаи идеявии «Баҳориёт» «Баҳориёт» ё «Ҳайвонотнома» яке аз асарҳои мукаммали Сайидо буда, дар он беҳтарин ақидаҳои сиёсиву иҷтимоии адиб ифода ёфтаанд. Асар аз ҷиҳати сохт тамсилист, зеро персонажҳои он ҳайвонотанд. Аз тарафи дигар,
Сайидои Насафӣ - Мухаммас
Мухаммас чист? Мавзӯи мухаммасҳои Сайидо Мухаммас шакли шеъриеро мегӯянд, ки ҳар банди он аз панҷ мисраъ иборат бошад. Мухаммас мувофиқи мазмун ва салоҳдиди шоир 5-6 банд шуда метавонад. Тарзи қофиябандии он чунин аст: мисраъҳои банди аввал ҳамқофияанд
Шоҳнома - Ҳалоки Рустам
Барои мо ровии достонҳои қадимаи халқҳои эронинажод Фирдавсии бузург аст. Ба навбати худ ӯ низ ровиён доштааст, ривоятҳои аксари ровиёни шоир пеш аз ӯ дар "Шоҳнома"-и мансур дарҷ шуда будаанд, ки сарчашмаи асосии асари ҷовидонии Фирдавсӣ ҳамон китоб
Шоҳнома - Фоҷиаи Маздак
Дар замони подшоҳии Қубод дар Эрон аз байни халқ Маздак ном марди доно ва суханваре падид омад, шоҳ ӯро вазири худ кард. Боре хушксолӣ рӯй дод, зимистони камбарф омад, баҳору тобистон дар ҳаво тиккаи абре пайдо набуд, қатра бороне наборид; тухми ҷаву
Сухан ганҷинаи бузургест.
Бо сухан мардум омадааст падид, Бо сухан ҷони ӯ расад ба ҷинон. Сухан ганҷинаи бузургест, ки баробари аз забон падид омаданаш чун дурри гарон ва ҷилобахши шунавандаро ба худ ҷалб менамояд. Хоҳ ҷолиб бошад, хоҳ не. Сухан тиреро мемонад, ки баробари аз
Султони Қалбам
Як дил мега бирав бирав, Як дилам мега нарав нарав. Тоқат надорад дилам дилам, Бе ту чи кунам? Пеши ишқи зебо зебо, Хаёли кучаки дунё дунё. Бо ёди туам ҳарҷо ҳарҷо, Таркат накунам. Султони қалбам ту ҳасти ту ҳасти, Дарвозаҳои диламро
Адаб осоиши аҳвол бошад
Одамизод агар ки беадаб аст, одам нест, Фарқ дар байни бани одаму ҳайвон адаб аст. Адаб бузургтарин нишонаи инсони комил, дурахшонтарин ва арзантарин пояи зиндагист. Он тоҷи бузургест, ки ҳамаро сазовору лоиқ нест. Шахси боадабро ҳамагон ҳамчун шахси
Оё медонед?!
-Компакт-дискҳо аз марказ ба канор хонданро анҷом медиҳанд ва аз канор ба марказ сабт мекунанд. -Як дарахт метавонад дар тӯли як сол аз ҳаво 27 кг ифлосиро тоза намояд. -Инсон ба ҳисоби миёна дар як дақиқа 6-8 литр ҳаворо нафас мегирад. Мағзи сари
Васфи занону модарон дар ашъори М.Турсунзода
Мавзӯи занону модарон дар эҷодиёти М.Турсунзода ба пояи баланди ғоявию бадеӣ расидааст. Силсилаи Модарномаи Турсунзода дар маҷмӯаи «Посбони оташ» гирд омадааст. Тасвири мукаммалу муфассали образи модари тоҷик ба давраи баркамолии эҷодиёти шоир рост
Садриддин Айни-омӯзгор ва тарбиятгари насли наврас
Устод дуруст мефармояд. Танҳо тавассути дониш ва тарбияи дуруст мо метавонем фотеҳи қуллаҳои баланди инсонӣ шавем. Тарбия чӣ маъно дорад? Кадом шахс тарбиятгар буда метавонад? Посухи ин суханҳоро фанни педагогика кайҳо ба мо гуфтааст. Беҳтараш аввал ба
Қобилияти хонандагон
Қобилият гуфта, хусусияти фардӣ – психологии шахсро мефаҳманд, ки ба талаботи фаъолияти додашуда ҷавобгӯ буда, имконияти иҷрои бомуваффақияти онро таъмин менамоянд ва шарти ба осонӣ аз худ гаштани донишу маҳорат ва малакаҳо мебошанд. Б.М. Теплов се
Тарбия дар эҷодиёти Абулқосим Фирдавсӣ-Омӯзиш ва аҳамияти тарбиявии «Шоҳнома»
Омӯзиш ва аҳамияти тарбиявии «Шоҳнома» Пеш аз он ки ақидаҳои педагогии «Шоҳнома»-ро баррасӣ ва таҳлил намоем, бояд дар бораи «Шоҳнома» ва пешгузаштагони Фирдавсӣ маълумот бидиҳем. Чунки бе донистани таърих, сарчашмаҳо ва пешгузаштагони Фирдавсӣ доир ба
Душанбе пойтахти мо.
Шаҳри паймони ман, Душанбе, Фахри даврони ман, Душанбе. Пояи ваҳдати тоҷикон, Дар дилу ҷони ман, Душанбе. Душанбе шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ, маркази илму фарҳанг, пойтахти Тоҷикистон мебошад. Ин шаҳри зебову дилоро таърихи худро дорад. Баъди
Мазмун ва мундариҷаи «Гулистон»-и Саъдии Шерозӣ
Саъдии Шерозӣ яке аз шоирони ғазалсарои адабиёти классикии форсу тоҷик ба шумор меравад. Ӯ дар таърихи адабиёт ҳамчун устоди ғазал эътироф гардидааст. Падар ва гузаштагони шоир аз аҳли форс буда, аз амалдорони хурди дарбори Саъд бини Зангӣ ҳисоб
Зарбулмасал-мақол
Ҳамсафари нобино шудӣ, як чашматро бипӯш. Мо ҳафт бародар будем; баъзеашон мурданду мурданд, ҳафт кас шудем. Дар ҷойҳои худӣ одамро ҳурмат мекунанд, дар ҷойҳои бегона – пӯстини мӯинаи одамро. Барои мардум – коргар, барои хонавода –
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё