Мақолаҳо
Мақолаи навНасируддини Тусӣ
Рӯи санги марқади ӯ чунин суханҳо ҳаккокӣ шудаанд: «Подшоҳи олами илм, султони олимон, ҳимоятгари дин, адолатхоҳи мардум. То ба имрӯз модари даҳр чунин мард ба дунё наовардааст». Ин нуктаро муҳаққиқ Ҳабибулло Мақсадов дар пажӯҳиши ба ин мавзуъ бахшидаи
Меҳри падар
Абдулқодири Раҳим аз зумраи адибони хушсалиқа ва навҷӯи мост. Нигоштаҳои ӯ дар тамоми жанрҳои адабӣ бо мазмун ва сабку услуби хос фарқ мекунанд. Хонанда ба китобҳои вай, аз ҷумла «Чароғи ошноӣ», «Дурӯғи шабнам», «Духтари афсонаҳо» ва ғайра, ошно гашта,
Ман кистам? Рисолатам чист? Қисми 1
Мо чаро инсон ном дорем? Рисолати инсонии мо дар чӣ зоҳир мешавад? Чаро моро ашрафи махлуқот мегӯянд? Тамаддун ва фарҳанги тоҷик аз чӣ сарчашма об мехӯрад? Чаро хондан, омӯхтан ва шинохти «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсӣ муҳим аст? Суннатҳо ва арзишҳои
Ман кистам? Рисолатам чист? Қисми 2
Мо одат накардаем, ки ба садои даруни худ гӯш диҳем. Садои мани маҷозиамонро не, садои мани ҳақиқиамонро бишнавем. Бигзоред, ин маъниро ба забони боз ҳам сода аз тариқи як афсона равшан бисозам. Ҳамаи мо афсонаи «Шоҳзода — қурбоққа»-ро шунидаем. Ҷодугаре
Ибни Ҳайсами Басрӣ
Назария ва бозёфти илмии ӯ дар самти нур боиси пайдоиши камера — дастгоҳи филмбардорӣ ва суратгирӣ гардид. Ҳини омӯзиши ҳаёту фаъолияти донишманд маълум гашт, ки шишаи пурбинро бори нахуст ӯ сохта, камераи обскура (шакли қадимаи камераи муосир)-ро
Пешвои сангаршикани миллатсоз
Таърихи ҳазорсолаи давлатдории дунё далолат мекунад, ки бунёд, таъсису ташаккули империяҳо, давлатҳо танҳо ба ақлу заковат, хирад, маҳорат ва ҷонбозиҳои ашхоси алоҳида марбут аст. Пас аз фурӯпошии Иттиҳоди Шуравӣ собиқ ҷумҳуриҳои пасошуравӣ зери таъсири
Забон. Аз ҷабри таърих то ба маснад расидан
Забони мо — тоҷикон дар дарозои таърих тирарӯзҳои зиёдеро пушти сар намудааст. Барои боварӣ ҳосил кардан ба ин нукта сафҳаи таърихи ҳазорсолаҳои пеш — замони ҳуҷуми арабҳо ба хоки Мовароуннаҳру Хуросон ё замони ҳуҷуми муғулон ба Осиёи Миёна як тараф
Нигине сабзгун ё эъҷози кӯҳистон
Кӯҳҳо ҷозиба доранд, моро маҷзуби хеш месозанд. Кӯҳҳо нафас мекашанд, зиндаанд, дар синаҳояшон ганҷҳое пинҳон аст. Кӯҳҳо хомӯшанд ва бо сукути хеш ишқ меварзанд. Ҷангалҳо аз ишқи кӯҳҳо мерӯянд, рӯдҳо аз дили кӯҳҳо ҷорӣ мешаванд, парандагон муҳаббати
ТАҲЛИЛИ МАЪНОИИ ВОЖАИ “ИШҚ” ВА МУРОДИФОТИ ОН ДАР “МАСНАВИИ МАЪНАВӢ”
Мавлоно Ҷалолиддин Муҳаммади Балхӣ 30 сентябри соли 1207 дар Балх чашм ба олами ҳастӣ кушодааст ва бо тахаллусҳои “Муллои Рум”, “Мавлавии Румӣ”, “Мавлоно”, “Мавлавӣ”, “Мавлои Рум”, “Мавлонои Румӣ”, “Румии Балхӣ” ва “Хомӯш” шинохта шудааст. Мавлоно аз
Раҳнамои ҳамешагии хонандагон
Маълум, ки китобҳои дарсӣ вобаста ба барномаҳои таълимӣ навишта мешаванд. Китоби дарсӣ воситаи асосии омўзиш барои хонанда ҳисоб меравад ва дар он мундариҷаи асосии фанни таълимӣ инъикос меёбад. Вазифаи китоби дарсӣ ба хонанда барои мустақилона
НАҚДИ ҚАСИДАҲОИ ҶАВОБИЯ ДАР РИСОЛАИ «ДОДИ СУХАН»-И СИРОҶИДДИН АЛИХОНИ ОРЗУ
Рисолаи “Доди сухан”-и Сироҷиддин Алихони Орзу ба адабиёти форсизабони Ҳинд тааллуқ дошта, яке аз асарҳо ва сарчашмаҳои муҳимтарини нақди адабӣ ба шумор меравад. Дар рисола таҳлил ва баррасии қасидаҳои ҷавобияи шоирони ҳамасри суханвар, аз ҷумла Мунири
АРЗЁБӢ, ЭМОТСИОНАЛӢ ВА ЭКСПРЕССИВӢ
Тибқи гуфтаи Селяев, "ҳар гуна эҳсосот ба арзёбӣ асос ёфтааст", ки онро ҳамчун фаҳмиш маънидод мекунанд, ки "муносибати эҳсосӣ бо арзёбӣ, табиати дарки воқеият пайванди ногусастанӣ дорад ва ҷузъи муҳими модалияти лингвистӣ». Масъалаи таносуби ҷузъҳои
АРЗИ САДОҚАТ БА РАМЗИ ЭЪТИМОДУ МУҲАББАТ
Сулҳу субот ва ваҳдату ягонагӣ давлати бузурганд. Маҳз субот ва фазои орому осуда омили муҳимми ҳама дастовардҳо мебошанд. Беҳуда нест, ки мегӯянд саломатӣ ва осудагӣ ду неъмати бебаҳое ҳастанд, ки баъди аз даст додан ба қадрашон мерасӣ… Воқеан, мавҷуд
УМАРИ ХАЙЁМ – ШОИРИ МУМТОЗ ВА РИЁЗИДОНИ БАРҶАСТА
Осори гаронбаҳои риёзидонҳои Машриқзамин аз қабили Муҳаммад ибни Мусо Хоразмӣ, Умари Хайём, Абурайҳон Берунӣ, Абуалӣ ибни Сино ва дигарҳо барои рушди илми риёзии башарият хизмати босазо дорад. Ин нуктаро ағлаби муттафаккирони ҷаҳон таъкид кардаанд ва
ПОЯГУЗОРИ АСТРОНОМИЯИ МЕТЕОРИ ДАР ТОҶИКИСТОН
Бахшида ба 90-солагии доктори илмҳои физикаю математика, профессор, академик, узви Ҷамъияти шоҳии астрономии Британия, дорандаи Ҷоизаи давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба номи Абўалӣ ибни Сино, лауреати Ҷоизаи ба номи Султон Умарови АМИ Тоҷикистон ва
ҲАМГИРОИИ ИЛМ БО ИСТЕҲСОЛОТ ТАҶДИДИНАЗАР МЕХОҲАД
Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар доираи ҳадафи чоруми стратегӣ – саноатикунонии мамлакат кишварро ҳарчи зудтар ба кишвари саноатӣ-аграрӣ табдил диҳад. Вобаста ба ин масъала агар ба далелҳо руҷӯъ намоем, маълум мегардад, ки зиёда аз сӣ сол аст дар кишвар
ПАВЛОНИЯ ВА ТАБИАТИ ТОҶИКИСТОН
Таъсис додани боғҳои павлония (филгӯш) барои кишвари мо айни замон ба яке аз масъалаҳои мубрами рўз табдил ёфтааст. Далел бар ин андеша он аст, ки гарчанде дар матбуоти илмию даврии кишварамон оид ба таъсис ва ташкил додани плантатсияи павлония аз
РУШДИ ФАРҲАНГ–ШАҲОДАТИ УСТУВОРИИ ДАВЛАТИ СОҲИБИХТИЁР
27 август Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва Раиси Маҷлиси миллииМаҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, Раиси шаҳри Душанбе муҳтарам Рустами Эмомалӣ дар арафаи соли нави хониши 2024-2025 дар хиёбони
ЛИБОСИ МИЛЛӢ –УНСУРИ МУҲИММИ СИМОИ МИЛЛАТ
Мардуми сарбаланди тоҷик дорои фарҳангу тамаддуни ғанию қадима мебошад, ки имрӯз намунаҳои ин тамаддун боиси ифтихори на танҳо мо ворисони шарафманд, балки башарият гардидааст, зеро мазмунҳои волои башардӯстона дар ҳар яке аз ин ёдгориҳо равшан ба назар
“ДАҲСОЛАИ ТАҲКИМИ СУЛҲ БА ХОТИРИ НАСЛҲОИ ОЯНДА” ҚАБУЛ КАРДА ШАВАД”
Суханронии Пешвои миллати мо муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Мубоҳисаҳои 79-уми умумии Маҷмааи умумии СММ Муҳтарам ҷаноби Раис, Ҳозирини гиромӣ, Дар оғози сухан ҷаноби Филемон Янгро ба муносибати интихоб шуданашон ба ҳайси Раиси Иҷлоси 79-уми Маҷмаи
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё