Мақолаҳо
Мақолаи навМавзӯъ ва мундариҷаи идеявии лирикаи Мирзо Турсунзода
Устод Турсунзода нахустин чакидаҳои табъашро дар жанрҳои хурди лирикӣ: ғазал, рубоӣ, мураббаъ, мусамман, мусаддас, қитъа ва ғайра иншо намуда буд ва ин амали хешро то поёни рӯзгораш идома дод. Мавзӯи асарҳои лирикии шоир гуногун буда, паҳлуҳои мухталифи
Оё медонед!
Ин нусха аз ҷиҳати забонӣ ва мазмуни илмӣ ислоҳ шудааст: Андозаи чашми ҳамаи одамон яксон нест. Диаметри кураи чашми калонсол ба ҳисоби миёна тақрибан 24 миллиметр аст. Ин рақам ба гавҳараки чашм дахл надорад.
МУҚАДАСОТИ МО
Рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон Дар Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд шудааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчами давлатӣ, Нишони давлатӣ
Садриддин Айнӣ - шеърҳо қисми 3
САМАРҚАНДУ БУХОРО Ҳаббазо, шаҳри Самарқанди биҳиштитимсол, Ҷуз биҳишташ ба тароват натавон ёфт мисол. Зарнисор аст заминаш чу кафи аҳли карам, Файзбор аст ҳавояш чу дили аҳли камол. Сабзазорест, ба ҳар сабза аён ранги тараб, Чашмасорест, зи
Садриддин Айнӣ - шеърҳо қисми 2
МУХАММАС БАР ҒАЗАЛИ КАМОЛИ ХУҶАНДӢ Бар боғи ҷаҳон нахли шакарбори ман ин аст! Дар хони амал лаълии хушбори ман ин аст! Ҷони ману ҷонони ману ёри ман ин аст! «Гӯ халқ бидонанд, ки дилдори ман ин аст! Дилдори ҷафокори ситамгори ман ин аст!» Эй
Садриддин Айнӣ - шеърҳо қисми 1
ДАР ТАТАББӮЪ ВА ТАЗМИНИ САЪДӢ Ёри ман ширинадоӣ мекунад, Ҳар замон сад дилрабоӣ мекунад. Мекунад бо дӯстон бегонагӣ, Душманонро ошноӣ мекунад. Дар вафояш умр шуд, он шӯх низ Ҳамчу умрам бевафоӣ мекунад. Гарчи шоми ҳаҷри абролудро Моҳи рӯяш
Зарбулмасалу мақолҳои англисӣ
Алмосро бо алмос мебуранд. Бадбахтӣ омӯзгори хуб аст. Камбағал он нест, ки кам дорад, балки онест, ки орзуҳои бешумор дорад. Қашшоқ касест, ки дӯст надорад. Бенавоён интихобро намедонанд. Агар орзую умед намебуд, дил кайҳо
Мавлоно Ҷалолуддини Румии Балхӣ - Ғазалҳо
Сарандозон ҳамеоӣ, нигорини ҷигархора?! Дилам бурдӣ, намедонам, чӣ овардӣ дигарбора?! Фиғон аз чашми маккорат, к-аз аввал буд ин корат, Ки пора-пора пеш оиву бирбоӣ дили пора. Барои моҳи бечунро кашидӣ ҷаври гардунро, Мусаллам гашт Маҷнунро, ки
Зарбулмасалу мақолҳои амрикоӣ
Кореро, ки худат наметавонӣ, маслиҳат мадеҳ. Маслиҳати хуб дершавӣ надорад. Хашм бо аблаҳӣ сар мешавад ва бо дуо ба анҷом мерасад. Хашм бехудшавии кӯтоҳ аст. Хӯроки нав – иштиҳои тоза. Рӯзе як себ хӯрдан беҳ аз дидори табиб.
Ном ва номгузорӣ
Маълум аст, ки тамоми махлуқоти олам, ашёи ҳастӣ номи худро дорад, ки инро гузаштагони донишмандони мо ба иҷро расонидаанд. Аксари номҳои мондашуда мувофиқи хислату хусусият, атвору хулқу одати волидон ва ё сурату шаклу шамоили зодашудагон гузошта
Иншои озод дар бораи Конститутсия
Чихеле ки «Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар яке аз баромадҳои худ қайд карданд, ки «Конститутсия ба сифати Қонуни Олӣ заминаҳои ҳуқуқии пешрафти ҷомеаро аз тариқи қабули қонунҳои
Ҷавонон пайрави Пешвои миллат
Тоҷикистони софу беғубор. Дар зери осмони он фазои оромӣ, сулҳу амонӣ, ободии диёр, роҳҳои ҳамвору зебо, барафрозии корхонаву нерӯгоҳҳо ба назар мерасад, ки ҳамаи ин шарофати Истиқлолият ва Асосгузори сулҳу Ваҳдат – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии
Навозандагони ҷангал
Шахсе хар дошт. Вай солҳои зиёд ба соҳибаш хизмат карда буд. Вай хеле сабру таҳаммул карда аз ҷангал барои гармидиҳӣ ҳезум ва аз осёб орд меовард. Аммо вай акнун пир шуд ва қувваҳои баданаш ӯро тарк карда буданд ва барои хизмат кардан бекора гардид.
Марди ҳамеша хурсанд
Буд, набуд, як подшоҳу як вазир буд. Як рӯз подшоҳ ба вазир гуфт: — Хеле вақт аст, ки аз дарбор берун нашудаем, биё, сайри саҳро кунему ғубор аз диламон барорем. Вазир гуфт: — Гапи маъқул мегӯед, подшоҳам, сайру гашт кунему бинем, ки дар мамлакат
Духтари зирак ва марди танбал
Як подшоҳе буд. Ду вазир дошт ӯ. Яке вазири дасти рост буд ва дигаре вазири дасти чап. Боре подшоҳ ҳамроҳи вазири дасти рости худ ба шикор рафт. Ҳамин, ки онҳо машғули шикор шуданд, дар болои сарашон зоғе пайдо шуду қар-қар кард. — Зоғ чӣ гуфт? — пурсид
«The Canberra Times» - Оинаи Австралия.
Австралия материки нимҷазираи ҷанубист, ки ҳамчун қитъаи панҷум шуҳрат дорад. Тибқи мадорики таърихиву географӣ Австралияро сайёҳи маъруфи ҳолландӣ В. Янсзон соли 1606 кашф намудааст. Баъдан бо гузашти айём ва тақозои замон дар асрҳои XVII – XVIII
Об: Аз хусусият то захира
Об калонтарин захира дар рӯи Замин аст. Агар масоҳати тамоми кураи Замин 510 млн км2 бошад, аз он 361 млн км2 ё худ 70%-и қисми болоии заминро об дар бар мегирад. Об барои сайёраи Замин шакли такрорнашавандаро медиҳад ва бо ҳамин он аз дигар сайёраҳои
Шириншоҳ Шоҳтемур
Шириншоҳ Шоҳтемур соли 1899 дар оилаи деҳқон, дар деҳаи Поршиневи ноҳияи Шуғнони Помири Ғарбӣ таваллуд шудааст. Падару модараш ба ғаллакорӣ машғул буда, зиндагии камбизоатона доштанд. Ӯ тақрибан солҳои 1908–1909 аз падару модар маҳрум гардид. Дар матни
Резисторҳо. Қисми 1
Резистор дар амалия дар ҳар як конструксия вомехӯрад. Вай аз худ найчаи хурди фахфурӣ (ё ин ки меҳваре) – ро ифода менамояд, ки дар гирдогирди он аз берун пардаи тунуки металлӣ бехта шудааст. Резистор дорои муқовимат мебошад ва бо мақсади танзим намудани
Мӯъмин Қаноат - шарҳи ҳоли адиб.
Росташро бигӯям, дар рӯзгори шоириям ду бор шунаво ва ошкоро гиристам. Яке гоҳи иншои порчаи «Мавҷҳои бародарӣ» бахшида ба бародари азизам Абдулло ва дигар соли 1968 дар Сталинград, вақте ки мисраъҳои зеринро менавиштам: Вале Матвей зери лаб фурӯ мебурд
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё