Оё медонед!

Ин нусха аз ҷиҳати забонӣ ва мазмуни илмӣ ислоҳ шудааст:

1. Андозаи чашми ҳамаи одамон яксон нест. Диаметри кураи чашми калонсол ба ҳисоби миёна тақрибан 24 миллиметр аст. Ин рақам ба гавҳараки чашм дахл надорад. Манбаъ

2. Камобии бадан метавонад ташнагӣ, хастагӣ, сарчархӣ ва дар ҳолатҳои вазнин халалёбии ҳушу хатари маргро ба вуҷуд орад. Аммо рақамҳои 1%, 5% ва 10%-ро ҳамчун ҳадди қатъии ин аломатҳо барои ҳамаи одамон истифода бурдан дуруст нест. Манбаъ

3. Ҳангоми табассум мушакҳои гуногуни рӯй фаъол мешаванд. Вобаста ба навъи табассум, мушакҳои атрофи даҳон ва чашмҳо иштирок мекунанд; шумораи «17 мушак» қоидаи умумӣ нест. Манбаъ

4. Нақшҳои нӯги ангуштон тақрибан аз моҳи сеюми инкишофи ҷанин ташаккул ёфта, то моҳи шашум пурра шакл мегиранд. Ҳатто дугоникҳои ҳамсон нақши ангуштони гуногун доранд. Манбаъ

5. Қобилияти кашидани хати рост танҳо ба инсон хос нест. Дар таҷрибаҳои илмӣ шимпанзеҳо низ пас аз омӯзиш тавонистаанд хатҳои рост кашанд. Манбаъ

6. Афзоиши дарозии устухонҳо одатан бо баста шудани минтақаҳои рушд дар охири давраи балоғат қатъ мешавад. Синни анҷоми ин раванд дар одамон фарқ мекунад; 24-солагӣ ҳадди ягона нест. Бо вуҷуди ин, навшавии бофтаи устухон дар давоми ҳаёт идома меёбад. Минтақаҳои рушд, навшавии устухон

7. Суръати қадкашии кӯдакон метавонад вобаста ба фасл тағйир ёбад. Дар баъзе таҳқиқот қадкашии бештар дар баҳор мушоҳида шудааст, аммо ин барои ҳамаи кӯдакон қоидаи ҳатмӣ нест. Манбаъ

8. Дандон қобилияти пурраи худбарқароршавӣ надорад. Камшавии минералҳои сирдори дандон дар марҳилаи аввал метавонад тавассути реминерализатсия ҷуброн шавад, аммо ковокии кариес ё қисми шикаста худ аз худ барқарор намешавад. Манбаъ

9. Андозаи дили инсон тақрибан ба андозаи мушти ӯ баробар аст. Вазни дили калонсол ба ҳисоби миёна тақрибан 280 грамм буда, вобаста ба андозаи бадан ва ҷинс фарқ мекунад. Манбаъ

10. Тифлон бо кулчаҳои зону ба дунё меоянд, вале онҳо дар оғоз аз тағояк иборатанд. Устухоншавии онҳо баъдтар, дар солҳои аввали кӯдакӣ, оғоз меёбад. Манбаъ

11. Бо чашмони кушода атса задан имконпазир аст. Бо вуҷуди ин, ҳангоми атса задан чашмҳо одатан ба таври рефлексӣ пӯшида мешаванд. Манбаъ

12. Забон аз чанд мушак иборат аст ва онро пурқувваттарин мушаки бадан номидан дуруст нест. Қувваи мушакҳо бо меъёрҳои гуногун чен карда мешавад, бинобар ин як мушаки ягонаи «пурқувваттарин» вуҷуд надорад. Манбаъ

13. Нохунҳои даст одатан нисбат ба нохунҳои пой тезтар месабзанд. Дар як таҳқиқот суръати миёнаи афзоиши онҳо мутаносибан 3,47 ва 1,62 миллиметр дар як моҳ буд — тақрибан ду баробар, на ҳатман чор баробар. Манбаъ

14. Таркиби минералии бадан бо чор моддаи номбаршуда маҳдуд намешавад. Бадан ба унсурҳои минералии гуногун, аз ҷумла калсий, фосфор, магний, натрий, калий ва оҳан ниёз дорад. Қисми асосии минералии устухону дандонро гидроксиапатит ташкил медиҳад. Моддаҳои минералӣ, гидроксиапатит

15. Басомади мижа задан аз шахс ва навъи фаъолият вобаста аст. Таҳқиқот дар бораи фарқи байни занону мардон натиҷаҳои яксон надодаанд; иддаои «занҳо ҳамеша ду маротиба бештар мижа мезананд» дуруст нест. Манбаъ