Зеҳн
1 пайгир · аз 15 июли 2026 дар Зеҳн
Эй Душанбе, боз кун оғӯши хеш
Душанбе шаҳри сабз, маскани сидқу вафо буда, дар ҳалқаи кӯҳҳои Ҳисор чун диёри мардони сарбаланд пойбарҷо истодааст. Дар даврони соҳибистиқлолӣ бо талошҳои пайвастаи Раиси ҷавони шаҳр, Раиси Маҷлиси миллӣ муҳтарам Рустами Эмомалӣ ободонию кабудизоркунӣ
Он ҷангро дар таърих ҳамто набуд
Ҳар гоҳе дар бораи қаҳрамониву диловарии тоҷикистониён дар Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ маълумоте ба даст меорем, офарин мегӯем. Ҷавонписарони тоҷик диловарии бемислу монанд нишон дода, беш аз 100 ҳазор нафарашон қаҳрамонона ҳалок гардидаанд. Фиристодагони
Насируддини Тусӣ
Рӯи санги марқади ӯ чунин суханҳо ҳаккокӣ шудаанд: «Подшоҳи олами илм, султони олимон, ҳимоятгари дин, адолатхоҳи мардум. То ба имрӯз модари даҳр чунин мард ба дунё наовардааст». Ин нуктаро муҳаққиқ Ҳабибулло Мақсадов дар пажӯҳиши ба ин мавзуъ бахшидаи
АРЗИ САДОҚАТ БА РАМЗИ ЭЪТИМОДУ МУҲАББАТ
Сулҳу субот ва ваҳдату ягонагӣ давлати бузурганд. Маҳз субот ва фазои орому осуда омили муҳимми ҳама дастовардҳо мебошанд. Беҳуда нест, ки мегӯянд саломатӣ ва осудагӣ ду неъмати бебаҳое ҳастанд, ки баъди аз даст додан ба қадрашон мерасӣ… Воқеан, мавҷуд
НБО «РОҒУН» – ДУРНАМОИ РУШДИ ИҚТИСОДИ МИЛЛӢ
Истиқлолияти давлатӣ барои рушди тамоми соҳаҳои хоҷагии халқи мамлакат заминаи воқеӣ гузошт. Дар даврони соҳибистиқлолӣ расидан ба Истиқлолияти энергетикӣ ҳадафи стратегии халқу давлати Тоҷикистон эълон гардида, бо татбиқи пайгиронаи ин ҳадафи олӣ
Султони қалбҳо
Бечорагии инсонҳои замони мо дар он зуҳур меёбад, ки бисёре аз меъёри арзишҳои маънавияшонро аз даст дода, бар замми ин нисбат ба паёмбарон, бахусус, нисбат ба Сарвари анбиё, Ҳазрати Муҳаммади Мустафо (саллаллоҳу алайҳи васаллам) фикру тасаввуроташон
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор — Шеърҳо
ЧӢ ДОРӢ? Эй хоҷа, ба ҷуз симу зар чӣ дорӣ? ЧУН ИЛМ надорӣ, дигар чӣ дорӣ? Зарру гуҳаратро агар ситонанд, Эй хоҷаи влогуҳар, чӣ дорӣ? Аз илм шавад хоки беҳунар зар, Бингар, ки зи илму ҳунар чӣ дорӣ?.. Гўӣ падарат дошт илму дониш, Аз донишу илми
Маликушшуаро Муҳаммад Тақии Баҳор - Шеърҳо
ШЕЪР ВА НАЗМ Шеър донӣ чист? — Марвориде аз дарёи ақл, Шоир он афсунгаре, к-ин турфа марворид суфт. Санъату саҷъу қавофй1 ҳаст назму нест шеър, Эй басо нозим, ки назмаш нест илло ҳарфи муфт! Шеър он бошад, ки хезад аз дилу ҷўшад зи лаб, Боз дар
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 3
Фитрат охируламр ба роҳи пантуркизм даромад. Айнӣ мегўяд, ки пас аз инқилоби феврали 1917, ки дар Русия рўй дод, дар Бухоро «Дар сари ҳаракати ислоҳотталабӣ мисли Фитрат ва Усмонхоҷа ҷадидоне гузаштанд, ки онҳо дар Туркия хонда омада, ташвиқоти
Саноии Ғазнавӣ - Муқаттаот
Эй ки атфол ба гаҳвора дарун аз ситамат, Сур нодида биҷўянд ҳаме мотамро. Қафасе шуд зи ту олам ба ҳама оламиён Ин-т заҳмат зи вуҷуди ту банӣ одамро. Ваҳ, ки то рўзи қиёмат паи олоиши мулк Тоире аз ту наҷастар набувад оламро. Ҳар ҷой, ки равзаест
Саноии Ғазнавӣ - Ғазалҳо
Аҳсанту зеҳ, эй нигори зебо, Ороста омадӣ бари мо. Имрўз ба ҷои ту касам нест, К-аз ту ба худам намонд парво. Бикшой камар, пиёла бистон, Ороста кун ту маҷлиси мо. То кай камару кулоҳу мўза? То кай сафару нишоти саҳро? Имрўз замона хуш
Тошхоҷа Асирӣ
Тошхоҷа Асирӣ соли 1864 дар гузари Сангбуррони Хуҷанд таваллуд ёфтааст. Асирӣ аз падараш Эшонхоҷа ҳунари сангтароширо омӯхта ва тамоми умр бо ин ҳунар шуғл намудааст. Ӯ дар синни 16-солагӣ аз падар ятим мемонад. Асирӣ аввал дар мактаб ва пас чор сол дар
Табиб бисёр донишманд
Овардаанд, ки дар замони ҳукумати подшоҳ Маъмун аз шаҳри Рум ба назди ӯ табибе фиристоданд. Табиб бисёр донишманд буд, ба дараҷае, ки сесад касро ҷамъ оварданд ва ҳар яке аз онҳо ба шишаҳо пешоб карданд ва шишаҳоро бо якдигар иваз карданд. Яке шишаи
Фарзанд амонатест дар дасти падару модар
Бидон, ки фарзанд амонатест дар дасти падару модар ва он дили пок чун гавҳари нафис аст ва нақшпазир ва аз ҳамаи нақшҳо холист; Ва чун замин аст, то ҳар тухме, ки дар вай афканӣ, бирӯяд. Агар тухми хайр афканӣ, ба саодати дин ва дунё бирасад ва падару
БОБОҶОН ҒАФУРОВ – ВИЗАИ МИЛЛАТИ МОСТ (ДАР ҲОШИЯИ СУХАНРОНИИ ҶАНОБИ ОЛӢ БАХШИДА БА 115-СОЛАГИИ АКАДЕМИК БОБОҶОН ҒАФУРОВ)
Дар таърих шахсиятҳои нотакроре буданд, ки ба таърихи давлату миллат ва тақдири мардуми худ бетафовут набуданд. Ин шахсиятҳои ангуштшумор хуб дарк мекарданд, ки вазифае, ки дар пеши онҳо гузошта шуда буд, иборат аз зинда нигоҳ доштани хотираи таърих аст
Абўалӣ ибни Сино дар ташаккули истилоҳоти илмӣ
Тавре ки донишмандони таърихи забони форсӣ гувоҳӣ медиҳанд, забони мазкур дар гузашта, махсусан пас аз истилои араб, ҳеҷ гоҳ бистари воқеии илм набудааст. Ба ин забон осори зиёде дар бахшҳои гуногуни илм падид омада буд, вале ба далелҳои бешумори айниву
Алишери Навоӣ
Зи неку бад наҷўяд нуқлу бода, Зи ҷоми кас наолояд даҳонро. Гар об аз чаишаи ҳайвон диҳандаш, Нарезад обрўи хештанро. Навоӣ Тарҷумаи ҳол Низомиддин Алишери Навоӣ сардафтари адабиёти классикии ўзбек буда, бо асарҳои барҷастааш дар таърихи адабиёти
Латифаҳо - Афандӣ
САЛЛАЮ ҶОМАИ ОШХӮРӢ Афандӣ бо ҷомаи оддии фақиронаи худ ба туйи бое рафт. Дар туйхона ӯро ба қатори бойҳо ва муллоҳо роҳ надода дар тахти як айвон, дар қатори фақирон шинонданд. Дар ҳолате, ки дар хонаи калоншавандагон ошҳои сергӯшт ва равғанин
Барои чи миён дард мекунад?
Дарди миён ин бемориес, ки новобаста аз сину соли кас пайдо мешавад ва азобе ки ӯ ба иносон медиҳам ҳам имконияти кор накарданро медиҳаду ва ҳам асабҳоро хароб мекунад. Сабаби пайдоиши дарди миён гуногун мешавад ва дар байни аз ҳама паҳншудатарин сабаб
Неку бади Иинтернет
Интернет ҷаҳони нопайдоканорест, ки ҳар нафар ба он ворид шуда, вобаста ба савияи дониш ва ҷаҳонбиниву мақсад аз он бардошт менамояд. Интернетро ба як мағоза ё дорухонаи бузург шабоҳат додан мумкин аст, ки ҳар нафар аз рўи эҳтиёҷу дарди худ ба он




