Зеҳн
1 пайгир · аз 15 июли 2026 дар Зеҳн
Калиди ганҷи дониш
Қадами нахустини тифл ба мактаб бо рўи даст овардани китоби аввалини савод «Алифбо» оғоз меёбад, ки муаллифаш устод М.Лутфуллоев аст. «Алифбо» барои кўдакони навомўз худ мактаби махсусест, мактаби муҳаббат ба таҳсил, ба китоб, ба хондану навиштан, ба
Чароғи хона мегӯянд занро
Зан беҳтарин армон, азизтарин ҳастӣ, муқаддастарин мӯъҷиза ва арзандатарин сарватест, ки ҳамагонро ҳаёт бахшидааст. Аз ҳастии пайкари бузургаш ба дили кас қуввату мадор, тавоноиву қарор ва меҳру муҳаббати беканор пайдо мегардад. Тавоноии модар касро
Ростгӯи камоли инсонист.
Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён. Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад. Ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ин хислатҳои бузург бошад, дар ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро аз даст
Намози Ҳотами Асам
Шахсе аз Ҳотами Асам суол кард: - Ту чӣ гуна намоз мехони? Ҳотами Асам: - Вақти намоз, ки ояд, рафта таҳорат мегирам. Тавба мекунам, аз меҳру муҳаббати дунё рӯ мегардонам. Аз ҳама гуна феълу рафторе, ки сабаби таърифкунии ман мегардад, дури меҷӯям.
Қиссаи воқеӣ
Ҷавондухтари ятиме, ки ғайр аз модараш касе надошт, шавҳар кард. Бадбахтона, шавҳараш ниҳоят марди дуруштхӯй буд ва дар ҳаққаш хеле зулму ситам мекард. На танҳо шавҳараш, ҳатто аҳли оилааш низ бо ӯ муомилаи бад мекарданд, шабу рӯз мисли хидматгор кор
Ба китоб меҳр бояд баст
Ба мутолиа ҷалб намудани хонандагон дар муассисаҳои таълимӣ роҳу шеваҳои гуногунро дар бар гирифта, дар ин самт фаъолияти муташаккилонаю якҷояи муаллимон (роҳбарони синфҳо), китобдори мактаб ва падару модарон муассиру судманд мебошад. Махсусан, робитаи
Мактаб – макони илму маърифат
Чашмаи саршори илм аз остони мактаб аст, Мурғи масти орзу аз ошёни мактаб аст. Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб, Баҳри мо хидматрасон аз ганҷи кони мактаб аст. Мактаб бузургдаргоҳест, ки баробари дар остонааш қадам гузоштан хурдон бузург,
Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ - Поягузори адабиёти форс-тоҷик
Давраи адабиёти забони форсии нав, ки машҳур ба забони дарӣ аст, бо давраи салтанати Сомониён ва бо номи Абӯабдуллоҳи Рӯдакӣ алоқаманд аст. Ин адабиёт дар замони Сомониён ба вуҷуд омад ва забони он забони давлатӣ ва забони илму фарҳанги эронӣ гардид.
Абдулқодирхоҷаи Савдо
Зиндагинома Абдулқодирхоҷаи Савдо тақрибан дар байни солҳои 1823—1824 дар Бухоро таваллуд шудааст. Возеҳ дар тазкирааш Савдоро аз авлоди шоир ва олими намоёни асри XVII Мавлоно Шариф гуфтааст, аммо дар бораи падари ӯ худи шоир чизе нагуфтааст. Ба ҳар
Асадии Тўсӣ
Ҳаким Абўмансур Алй ибни Аҳмад Асадии Тўсй шоири маъруфи ҳамосасаро, олими луғатшинос ва хаттоти забардасти форс-тоҷик аст, ки дар асри ХI зиндагӣ ва эҷод кардааст. Сарчашмаҳо Асадиро мансуб ба шоҳони Аҷам донистаанд ва ҳамчунин ўро дувумин тоҷдори
Стресс ва зуҳуроти он
Стрессро метавон ҳамчун аксуламали организм ва психика ба тағйирот ва таҳдид дар муҳит баҳо. дод. Стресс ҷузъи таркибии ҳаёти инсон аст ва бе стресс зиндагӣ кардан ғайриимкон аст. Стресс ин аксуламали организм ба ҳама гуна талабот ба он аст. Дараҷаи
«Китоб-ут-тафҳим ли авоили саноъат-ит-танҷим»-и Абурайҳон Берунӣ
Ҳасани Султон, д.и.ф., узви вобастаи АМИТ, сарходими шуъбаи фарҳангнигорӣ ва истилоҳоти ИЗА ба номи Рӯдакии АМИ «Китоб-ут-тафҳим ли авоили саноъат-ит-танҷим» (Китоби раҳнамо барои навомӯзони ҳунари шинохти ситорагон)-и устодурраис Абурайҳони Берунӣ
Фишинг чист? Чӣ тавр сойтҳои қаллобиро шиносоӣ кунем?
Фишинг яке аз ҷиноятҳои сайберии хеле маъмул аст, ки дар он, ҳакерҳо ба дунболи дуздии иттилооти шахсии қурбониён ё эҷоди зарар ва зиёни молӣ барои онҳо ҳастанд. Интернет, бахши ҷудонашавандаи дунёи пешрафтаи имрӯзӣ аст; абзоре, ки аз пиру ҷавон ба
Чаҳорчӯби таърихӣ; мудири кулли Nvidia аввалин абаркомпютери зеҳни сунъии Данияро ба барқ пайваст кард.
Ҷенсен Ҳуанг ва шоҳи Дания аввалин абаркомпютери зеҳни сунъии Данияро ба таври рамзӣ роҳандозӣ карданд. Ҷенсен Ҳуанг ва шоҳ Фредерики Даҳум дар Копенҳаген рӯи саҳна гирд омаданд ва ба таври рамзӣ абаркомпютери Gefion AI-ро ба барқ пайваст карданд. Ин
Наргиси Муродалӣ - Ниқоб
Як рӯбоҳ ҷасуру машҳур шудан хост. Вай ҳилае ба кор бурд. Аз рӯбоҳ ҳайвонҳои беша сахт тарсиданд. Аммо умри дурӯғ кўтоҳ аст. Рӯбоҳ ба даст афтоду шарманда шуд. Шумо, бачаҳои азиз, ин афсонаро хонда, хулосае худро бароред. Як рӯбоҳ орзу дошт, ки мисли
Ҳикояти маймуни ошпаз
Восифӣ мегўяд: Мирзоабўюсуф ном ҷавони зебоеро, ки дўсти ман буд, бемории диққи нафас ориз шуд. Табибон ҳарчанд ўро муолиҷа карданд, фоидае набахшид. Охир ў чунон лоғар, наҳиф, заиф ва заҳир шуда хушкид, ки одам аз симояш меҳаросид. Маро тоқате намонд,
ДАР БОРАИ МУБОРИЗА КАРДАНИ ПАҲЛАВОН МУҲАММАДИ МОЛОНӢ БО ФИЛ
Восифӣ аз Мирмуҳаммад Юсуф нақл карда мегўяд: дар соли 900 ҳиҷрӣ (1495) вақте ки султон Ҳусайнмирзо дар яйлоқи Чилдухтарон хайма ва саропарда зада буд, аз подшоҳи Деҳлӣ ба ў як фил бо қумошҳои ҳиндӣ тўҳфа омад. Он фили манглусӣ буд. Мардумоне, ки
Рехтани мӯйи сар: сабаб, пешгирӣ ва табобат
Оё мӯи саратон рехта истодааст? Он метавонад табобат карда шавад! Саволи зуд-зуд додашаванда Рехтани мӯй дар бисёр сайёҳон низ дида мешавад. Мо инро ҳамчун як раванди табиӣ медонем. Баъд аз ҳама, ивазшавии шабу рӯз боиси тағирёбии муваққатӣ дар давраи
Марди ҳаросон ва марг
Рӯзе марди содае назди ҳазрати Сулаймон омад. Сулаймон гуфт: Чӣ шуда? Мард посух дод: — Азроил назари хашмолуд ба ман кард ва донистам, ки мехоҳад ҷонам биситонад. Гуфт: — Чӣ мехоҳӣ? Мард посух дод: — Ба бод фармон деҳ, то маро ба Ҳиндустон барад,
Ду олим аз Амрико барои кашфи микроРНК ҷоизаи Нобели тиб ро ба даст оварданд.
Виктор Амброс ва Гри Равон барои кашфи молекулаҳои микроРНК, ки дар ифодаи генҳо нақш доранд, ҷоизаи Нобели физиология ё тибби соли 2024-ро соҳиб шуданд. Виктор Амброс, профессори Донишкадаи тиббии Донишгоҳи Массачусетс, ва Гари Раукон, биологи




