Мақолаҳо
Мақолаи навСавоҳои тестӣ аз фанни таърихи халқи тоҷик қисми 1 (10)
Таърих чист? А) Калимаи арабӣ буда, саргузаштро меомӯзад; В) Калимаи форсӣ буда, қиссаҳои гузаштаро меомӯзад; С) Калимаи арабӣ буда, гузашта, саргузашт, ҳодиса, моҷаро, ҳикоя, қиссаҳоро меомӯзад; D) Калимаи тоҷикӣ буда, таърихи заминро
Саволҳои математика - синфи 4
Барои бо 6 литр шир пухтани ширбиринҷ 800 грамм биринҷ ва 300 грамм шакар лозим аст. Барои пухтани ширбиринҷ чӣ қадар шакару биринҷ сарф шуд? Инро бо килограмм ва грамм ифода кунед. Дар китобхонаи мактаб 142-то китоб буд. Барои хониш як синф
Математика - Саволҳо синфи 4
Бо 51 сомонӣ 17 кг себ хариданд. Нархи 1 кг себро ёбед. 1 см2 ба чанд мм2 баробар аст? Аз 4 соату 25 дақиқа 2 соату 48 дақиқаро тарҳ кунед. Дарозии хона 6м, бараш 3м. Периметрро ёбед? 40 сол ба чанд моҳ баробар аст? Падарам 3
Саволҳои математика - синфи 4
х - 230 = 200 а • 80 = 560 с : 25 = 5 (2314•23)•(234+565):0 = ? 32032 : 4 - 130 • 3 = ? Коваи оҳангар дар як рӯз 6 то ва писараш 3 то табар месозанд. Онҳо 54 табарро дар чанд рӯз месозанд? 7)Исфандиёр адади якрақамдореро панҷ бор
Зарбулмасалу мақолҳои англисӣ
Алмосро бо алмос мебуранд. Бадбахтӣ омӯзгори хуб аст. Камбағал он нест, ки кам дорад, балки онест, ки орзуҳои бешумор дорад. Қашшоқ касест, ки дӯст надорад. Бенавоён интихобро намедонанд. Агар орзую умед намебуд, дил кайҳо
Саволҳои математика - синфи 4
Дар гармхона аз 1 м2 30 кг бодринг ҷамъ оваранд. Чанд килограм бодринг ҷам оварда мешавад, агар 2 қатори росткунҷаи дарозиаш 10 м ва бараш 1 м бошад? Талабаҳо ба осорхона соати 11 рафтанд. Рафту омад ба осорхона 1 соат ва тамошо дар осорхона 1
Чаро сатҳи забондонии худро намедонӣ? Роҳнамои пурраи муайян кардани сатҳ + навтарин бозёфтҳои илмӣ
Тасаввур кун, ки мехоҳӣ ба шаҳри наве сафар кунӣ, вале намедонӣ дар харита маҳз дар куҷо қарор дорӣ. Намедонӣ чӣ қадар роҳро тай кардаӣ, чӣ қадар мондааст ва кадом роҳ кӯтоҳтар аст. Бисёре аз забономӯзон маҳз дар чунин вазъият қарор доранд: солҳо забони
Аз ду дақиқа оғоз кун — чӣ гуна як одати хурдро ба рафтори ҳаррӯза табдил диҳем?
Чӣ гуна одатҳое созем, ки ҳатто дар рӯзҳои бе шавқу ҳавас ҳам идома ёбанд? Чанд бор ба худ гуфтаем, ки аз фардо варзиш мекунем, китоб мехонем, забон меомӯзем ё ба шабакаҳои иҷтимоӣ камтар сар мезанем? Рӯзи аввал бо шавқу ҳавас оғоз мекунем. Рӯзи
Сармоягузорӣ ба рушди худ дар давраи зеҳни сунъӣ
Зеҳни сунъӣ дар соҳаи маориф тарзи таълим додан ва омӯхтанро босуръат тағйир медиҳад. Абзорҳои зеҳни сунъӣ метавонанд дар чанд сония нақшаи дарс нависанд, саволҳо тартиб диҳанд, маводи таълимӣ таҳия кунанд, тасвир созанд ва ҳатто барои як мавзӯъ
Роҳҳои омӯзиш
Омӯхтан монанди ворид шудан ба ҷаҳони нав аст. Ҷаҳоне ношиносу ҳаяҷонангез, ки агар бо интихоби худамон ба он қадам гузорем, сафар дар он лаззатбахш хоҳад буд. Дар ин сафар метавон бо омӯзгор ҳамроҳ шуд ё бе ӯ роҳ рафт. Метавон бе имтиҳону баҳо
ОЙИНИ КИТОБ ХОНДАН
Устод Абулфазли Байҳақӣ мефармояд, ҳеч китобе нест, ки арзиши як бор хонданро надошта бошад. Аммо устод дар садаи 11 мелодӣ мезист, он замон касоне, ки хондаю навишта метавонистанд, нисбатан кам буданд, онон ки ба таълифи китоб машғул буданд
ОМИЛИ КАЛИДИИ РУШДИ ТАФАККУРИ ТЕХНИКӢ
Дар марҳилаи нави рушди устувори иқтисодӣ ва таъмини рақобатпазирии Ҷумҳурии Тоҷикистон дар арсаи ҷаҳонӣ нақши илм ва тафаккури илмӣ дар ҳалли масъалаҳои иқтисодию иҷтимоӣ ва бунёдӣ ниҳоят муҳим мебошад. Рӯ овардан ба илмомӯзӣ, махсусан ба илмҳои
ТАРБИЯИ КЎДАК МАСЪУЛИЯТ МЕХОҲАД
Тарбияи дурусти кӯдак имрӯз яке аз масъалаҳои муҳимтарини ҷомеа ба ҳисоб меравад. Дар оила кӯдак ба воя расида, ҳисси ҳурмату эҳтиром, меҳру муҳаббат нисбат ба падару модар, калонсолон, ҳамсолон ва дӯстонашро ташаккул медиҳад. Маҳз дар муҳити оила ӯ
КИТОБ МАНБАИ ДОНИШ
Аниси кунҷи танҳоӣ китоб аст, Фурӯғи субҳи доноӣ китоб аст. Китоб манбаи илму дониш, сарчашмаи дарёи ақл, маҳзани фарҳанги миллӣ, пояи тамаддуни ҷаҳони мутамаддин, хосса ойинаи ҳаёт ва калиди дари ганҷи сухан аст. Бо ҳамин далел шоири бузурги форсу
Далелу рақам ва тафаккури мантиқӣ
Чунон ки аз таърифи услуби илмӣ маълум аст, фикр дар доираи ин услуб ба воситаи далелу рақам ва муҳокимаронии мантиқӣ ифода меёбад. Яъне дар услуби илмӣ маҳз ҳамин се таъбир асоси андешаро ташкил медиҳанд. Далел гуфта, вазъияти назариявӣ ё воқеиеро
НАҚШИ ПАСВАНДҲО ДАР ТАШАККУЛИ ИСМҲОИ ҶОМЕЪ
Маълум аст, ки забон бо ҷамъият ва фаъолияти ҷамъиятии инсон алоқаи ногусастанӣ дошта, таркиби луғавии он ҳамеша тағйирпазир аст. Ин тағйирёбии доимии забон, ки пеш аз ҳама ба вожаҳо марбут аст, яке аз сабабҳои пайдоиш ва ташаккули калимаҳои нав дар
КАЛИМАСОЗӢ ТАВАССУТИ ПАСВАНДИ «-ВОР» ДАР ЗАБОНИ ТОҶИКӢ ВА МУРОДИФОТИ ОН ДАР ЗАБОНИ ФАРОНСАВӢ
Забонҳои тоҷикӣ ва фаронсавӣ аз ҷумлаи забонҳое маҳсуб меёбанд, ки дар онҳо истифодаи пасвандҳо барои сохтани калимаҳои нав ба таври фаровон дида мешаванд. Аз ин хотир, ақидаи забоншиносони фаронсавию тоҷик бар он аст, ки забон ҳамсафари ҳамешагии
МАКТАБ — МАКОНИ ИЛМУ МАЪРИФАТ
Чашмаи саршори илм аз остони мактаб аст, Мурғи масти орзу аз ошёни мактаб аст. Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб, Баҳри мо хидматрасон аз ганҷи кони мактаб аст. Мактаб бузургдаргоҳест, ки баробари дар остонааш қадам гузоштан хурдон бузург,
КАСБИ МАН — ИФТИХОРИ МАН
Айб аст, ки дар ҳунар на кӯшӣ, Сад айб ба як ҳунар накӯшӣ. Соҳибҳунаре, ки ботамиз аст, Дар дидаи мардумон азиз аст. Оре, ҳар як инсон бояд дар зиндагӣ ҳамеша бар он ҷаҳд намояд, ки соҳибақлу соҳибхирад ба воя бирасад. Байни дӯстону наздикон обрӯю
ҚОИДАҲОИ БЕХАТАРИИ ҲАЁТ ДАР СОҲАҲОИ ГУНОГУНИ ХОҶАГИДОРӢ
Бехатарии ҳаёт яке аз шартҳои асосии фаъолияти инсон дар тамоми соҳаҳои хоҷагидорӣ мебошад. Ҳангоми кор дар истеҳсолот, кишоварзӣ, сохтмон, нақлиёт ва дигар бахшҳои иқтисодиёт риоя намудани қоидаҳои бехатарӣ барои ҳифзи ҳаёт ва саломатии одамон аҳамияти
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё