Мақолаҳо
Мақолаи навТоҷикистон-сарчашмаи оби тоза
Об асту ҳаёт пойдор аст, Об асту замину кишту кор аст. Маҳсули ҳама ҷаҳони ҳастӣ, Аз ҳастии оби файзбор аст. Оре, об манбаи ҳастии ҳамаи мавҷудоти олам аст. Об захираи бузургест, ки воқеияти он ҷаҳону зиндагониро таровату зебоӣ ва сарсабзиву
Бунёди сохтмонҳои азим бунёди рушди кишваранд
Пешрафти давлатро бе сохтмонҳои азим тасаввур кардан ғайриимкон мебошад. Давлатҳои тараққикарда дар ин самт корҳои зиёдеро ба анҷом расонидаанд. Ҳангоми мавҷудияти Иттиҳоди Шӯравӣ Тоҷикистон яке аз давлатҳои қафомонда ба шумор мерафт, соҳаи саноат
Фактҳои аҷоиб.
Соли 1998 Ларри Пейҷ ва Сергей Брин хостанд системаи ҷустуҷукунандаи худро номи нав гузоранд то дорои ҳаҷми бузурги маълумотро баён кунад. Ҳамкорон ҳама сарҷамъ шуда калимаи 'googol'—ро пешниҳод намуданд, чихеле, ки дар математика маънои якто адади 1-у
Ҳар ки хандонад ятими хастаро
Ҳар кӣ хандонад ятими хастаро, Боз орад ҷаннати сарбастаро. Фармудааст Шайх Аттор. Ятимон, бахусус тифлакони ятим касонеанд, дар зиндагӣ афсурдаву дилозурда. Барои онҳо ҳаёт гарчанде дар шароити хуб бошад ҳам, маъное надорад. Зеро барояшон бузургтарин
Абулқосими Фирдавсӣ - Андешаи Ватанпарварӣ
Адабиёти форсӣ дар осмони фарҳанги ҷаҳонӣ ба сони хуршед аст ва кам халқеву миллатеро дар рубъи маскун метавон пайдо намуд, ки ба торикистон зиндагии эшон фурӯғи ҷовидонаи ин хуршед натобида бошад. Адабиётест гаронарзиш ба эътибори ғоя, бадеият ва
Солҳои мактабии ман.
Чашмаи саршори илм аз остони мактаб аст, Мурғи масти орзу аз ошёни мактаб аст. Ақлу дониш, илму ирфон, дафтару меҳри китоб, Баҳри мо хидматрасон аз ганҷи кони мактаб аст. Мактаб бузургдаргоҳест, ки баробари дар остонааш қадам гузоштан хурдон
Аз дӯсти нодон душмани доно беҳтар аст.
То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. (М. Турсунзода) Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро дар зиндагӣ роҳбалад аст. Дӯст касест, ки ҳамчун оина айбатро рӯ ба рӯ гуфта, ҳамеша мекӯшад, маслиҳатчии
Абулқосими Фирдавсӣ — Андарзҳо
Бузургӣ саросар ба гуфтор нест, Дусад гуфта чун ним кирдор нест. Бикуш оташи хурд пеш аз газанд, Ки гетӣ бисӯзад, чу гардад баланд. Дилат гар ба роҳи хато моил аст, Туро душман андар ҷаҳон худ дил аст. Касе, к-ӯ наҷӯяд саранҷоми хеш, Наёбад зи
Абулқосими Фирдавсӣ - Дар ситоиши хирад ва дониш
Хирад афсари шаҳриёрон бувад, Хирад зевари номдорон бувад. Хирад зиндаи ҷовидонӣ шинос, Хирад мояи зиндагонӣ шинос. Хирад раҳнамою хирад дилкушой, Хирад даст гирад ба ҳар ду сарой, Аз ӯ шодмонию з-ӯ мардумист, Аз ӯят фузунию з-ӯят камист. Хирад
Абулқосими Фирдавсӣ - Ғояи асосии «Шоҳнома»
Ғоя, яъне идея фикри муайянест, ки дар бораи ҳодисаҳои ҳаёт, инсон ва ашё баёу мешавад. Пас ғояи асосии «Шоҳнома» чист? Фирдавсӣ дар ин асари худ, асосан кадом ғоя — идеяро талқин кардааст? Адибони бузург ба воқеаю ҳодисаҳои замони худ бетараф буда
Абулқосими Фирдавсӣ - Шоҳбайтҳо
Биноҳои обод гардад хароб, Зи борону аз тобиши офтоб. Пай афкандам аз назм кохе баланд, Ки аз боду борон наёбад газанд. Бад-ин нома бас умрҳо бигзарад, Бихонад, ҳар он кас, ки дорад хирад. Намирам аз ин пас, ки ман зиндаам, Ки тухми суханро
Абулқосими Фирдавсӣ - Зиндагинома
Эҷодкори асари безавол - "Шоҳнома" Абулқосими Фирдавсӣ соли 934 дар Хуросон (дар шимоли шарқии Эрони имрӯза) дар деҳаи Божи вилояти Тӯс таваллуд ёфтааст. Номи пурраи шоир Абулқосими Мансур бинни Ҳасани Фирдавсист. Мансур номи аслии ӯ буда, Фирдавсӣ
Ёддоштҳо-Қисми (охир) 9
УСУЛИ НАВИ ОДАМКУШӢ Мувофиқи таърифе, ки дар боло нишон дода шуд, шогирдпешагони қушбегӣ, амалдорони хурд, муллобачагон, ғазоталабон ҳар рӯз садҳо одамони бегуноҳро дастгир карда, зада, чашмони онҳоро бароварда, сарҳошонро кафонда, дасту поҳошонро
Ёддоштҳо-Қисми (охир) 9
УСУЛИ НАВИ ОДАМКУШӢ Мувофиқи таърифе, ки дар боло нишон дода шуд, шогирдпешагони қушбегӣ, амалдорони хурд, муллобачагон, ғазоталабон ҳар рӯз садҳо одамони бегуноҳро дастгир карда, зада, чашмони онҳоро бароварда, сарҳошонро кафонда, дасту поҳошонро
Абулқосими Фирдавсӣ - «Шоҳнома»
«ШОҲНОМА» ВА ҚИСМАТҲОИ АСОСИИ ОН «Шоҳнома»-и Фирдавсӣ достони бемисли қаҳрамонӣ буда, аз 60 ҳазор байт иборат аст. Вазни «Шоҳнома» оҳанги ҷанговарона дорад. Агар афоили онро бо шиддат талаффуз кунем, як навъ оҳанги марш пайдо мешавад, аз ин вазн садои
Ёддоштҳо-Қисми 6
IV Заводи пахтатозакунии Қизилтеппа аз они як бои бухорӣ буд, дар он ҷо ҳам пахтаҳои худи хӯҷаини завод ва ҳам пахтаҳои чистачӣ (пахтаҷаллоб)-ҳои дигар тоза карда мешуд. Дар он завод аз русҳо, маҳаллиҳо, барбариҳо ва пирсиёнҳо тахминан 150 кас кор
Ёддоштҳо-Қисми 4
Дар соли таҳсили 1894—95 Ғафур-маҳдум, ки қории ҷамоаи мо буд, дусола дарсро якбора партофта «пешқадам шуд» (барои зудтар хатм карда қозӣ шудан). Дар ҷамоаи мо дигар махдуми намоёне набуд. Бинобар ин Мулло Иброҳим ном яке аз бойбачагони Бухоро қорӣ шуд,
Ёддоштҳо-Қисми 7
Дар он маҷлис ман ҳам иштирок кардам. Дар он ҷо тамошобинҳо ва агентҳои махфии амир ҳам хеле буданд. Масъалаи намоиши шодиёна ва шукрона ба маҷлис гузошта шуд. Ман ба ин кор сахт муқобил истодам ва гуфтам: аввал он ки ин фармон ба ташаккур намеарзад,
Ёддоштҳо-Қисми 8
Натиҷаи ин ҳаракати провокасионӣ ин шуд, ки амир одамони бисёреро дар Бухоро ва вилоятҳои вай бо шубҳаи болшевикӣ, револютсионерӣ ё бо тӯҳмати алоқа доштан бо онҳо бо як сурати ваҳшиёна кушт. (Бародари ман Сироҷиддинро ҳам аз қишлоқи тағоиҳомо, ки дар он
Ёддоштҳо-Қисми 5
Дар он замон мавзӯи шеър дар Бухорои амирӣ, аз дунё ва аз замон шикоят, мадҳияҳои бардурӯғ, ҳаҷвияҳои шахсии беодобона, май ва маҳбуб ва аз ҳамин қабил мавзӯъҳои феодалӣ буд. Агар мо Аҳмади Калла, Шоҳин52, Ҳайрат ва баъзе чунин касонро истисно кунем,
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё