Мақолаҳо
Мақолаи навОн ҷангро дар таърих ҳамто набуд
Ҳар гоҳе дар бораи қаҳрамониву диловарии тоҷикистониён дар Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ маълумоте ба даст меорем, офарин мегӯем. Ҷавонписарони тоҷик диловарии бемислу монанд нишон дода, беш аз 100 ҳазор нафарашон қаҳрамонона ҳалок гардидаанд. Фиристодагони
Пешвои сангаршикани миллатсоз
Таърихи ҳазорсолаи давлатдории дунё далолат мекунад, ки бунёд, таъсису ташаккули империяҳо, давлатҳо танҳо ба ақлу заковат, хирад, маҳорат ва ҷонбозиҳои ашхоси алоҳида марбут аст. Пас аз фурӯпошии Иттиҳоди Шуравӣ собиқ ҷумҳуриҳои пасошуравӣ зери таъсири
Забон. Аз ҷабри таърих то ба маснад расидан
Забони мо — тоҷикон дар дарозои таърих тирарӯзҳои зиёдеро пушти сар намудааст. Барои боварӣ ҳосил кардан ба ин нукта сафҳаи таърихи ҳазорсолаҳои пеш — замони ҳуҷуми арабҳо ба хоки Мовароуннаҳру Хуросон ё замони ҳуҷуми муғулон ба Осиёи Миёна як тараф
АХТАРИ ТОБНОКИ ИЛМИ ТОҶИК
Дар ҳар давру замон олимону донишмандон номбардори миллат буда, дар рушду пешрафти илм ва ҷомеа саҳми арзанда мегузоранд. Кор ва пайкори онҳо сазовори ситоиш ва арҷгузорист. Миллат бо онҳо камол меёбад ва онҳо ифтихори миллатанд. Академик Мухторов Аҳрор
ФАРЗАНДИ ФАРЗОНАИ МИЛЛАТ
Корномаи академик Бобоҷон Ғафуров намунаи волои миллатдӯстию меҳанпарастӣ ва фарзанди фарзонаи халқи хеш будан аст. Ба бахти миллат, аллома Бобоҷон Ғафуров шахсияту ҳайсияти худро ба таври бояд нишон дода тавонистанд ва ҳамин буд, ки ба мақоми олии
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми (охир) 7
Садриддини Айнӣ рўзгоре ба сар бурд, ки пур аз талош ва шиддат буд ва фоҷиаҳое дошт. Аз он гоҳ ки қадам ба арсаи фаъолияти иҷтимоъӣ гузошт ва соли 1908 дар Бухоро омўзгори мактаби усули нав шуд, ҳаёти ў ҳамеша дар зери хавф буд. Дар ҳар даҳ сол хавфи
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 6
Айнӣ дар тасвири замони шўравӣ асли асосии худро риоя накардааст. На танҳо дар «Ғуломон», ҳатто дар «Одина»-ву «Дохунда» ҳам тасвири ҳаёти то инқилоб асоси воқеъӣ дорад. Дар ин ду асар асоси воқеъӣ гоҳ кам ва гоҳ зиёд, вале ҳамеша мавҷуд аст. Асоси
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 5
Дар замони шўравӣ як фаҳмиши норавои содагии забон пайдо шуда буд: барои ин ки забон халқӣ шавад, барои ин ки навиштаҳо ба оммаи мардум мафҳум бошад, бисёр сода навиштанро талаб мекарданд ва байни содагиву одигӣ тафовут намедиданд, содагиро ба дараҷаи
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 4
Пантуркистҳое, ки пас аз инқилоб ба сари қудрат омаданд, хилофи воқеъияти рўз ва таърих амал мекарданд. Айнӣ ҳақиқати таърихро ба дасисаҳои пантуркистӣ зид гузошт ва барои ҳалли муҳимтарин масъалаҳои ,иҷтимоиву сиёсии рўз ба кор даровард. Туркпарастон
Китоби Тоҷикон дар ҳар хонадон
Дар ҳар давраи таърихӣ дар ҷомеаи башарӣ соҳибназароне зуҳур мекунанд, ки бо осори мондагори хеш нақши носутурдание бар ҷой мегузоранд. Офаридаҳои онҳо барои имрўзиёну бозояндагон ҳамчун дастуру роҳнамо ва намунаи намоёни дарси ибрату худшиносӣ ва
Таърихи пайдоиши техникаи ҳисоббарор
Таърих ва шиносоӣ бо асбобҳои аввалини ҳисобкунӣ Одамон аз давраҳои қадим то ба имрўз доимо ба ҳисобкунӣ ва асбобҳои ҳисоббарорӣ эҳтиёҷманд буданд ва ҳастанд. Аввалин асбобҳои ҳисобкунӣ ниҳоят содда буданд. Бо ёрии онҳо фақат чор амали арифметикиро иҷро
Китобҳои таърих таҷдиди назар мехоҳанд
Маълум аст, ки барои тарбияи дуруст ва ҳамаҷонибаи насли наврас омилҳои зерин ҳалкунанда мебошанд: а) шароити хуби таълимӣ бо мавҷудияти таълимгоҳи ҷиҳозонидашуда ва омўзгорони соҳибкасб; б) китобҳои дарсии мутобиқ ба синну соли кўдакон ва барномаҳои
Аз таърихи нигоришот ва истилоҳоти тиббии забони тоҷикӣ
Истилоҳоти тиббии имрўзаи забони тоҷикӣ натиҷаи рушду такомул ва таҳаввул ва дастовардҳои тибби ҷаҳонӣ, тибби Шарқ ва тибби суннатии мардуми тоҷик маҳсуб мешавад. Дар истилоҳоти тиббӣ тамоми нерў, дониш ва таҷрибаи донишмандон ва табибони мамолики
Таърихи Тоҷикистон
Аҷдодони тоҷикон аз қадимулайём дар сарзамини ҳозираи Тоҷикистон ва дигар чумҳуриҳои Осиёи Миёна сукунат доштанд. Соли 1980 дар вилояти Кўлоб, наздикии Ховалинг ҳангоми ҳафриёти археологй бозёфтҳое ба даст омаданд, ки далели ҳанўз ним миллион сол пеш дар
Тоҷикон - Сохти ҷамоати ибтидоӣ ва заволи он дар сарзамини Осиёи Миёна
Замони пайдоиши нахустин одамонро дар сарзамини Осиёи Миёна ба таври яқин муайян кардан хеле душвор аст, зеро осори аз ҳама қадимаи ҳаёти онҳо боқӣ намондааст. Ба гумони баъзе олимон, гӯё Осиёи Миёна дар дохили минтақаи одамшавии маймун воқеъ гардида
Наврӯз яке аз кадимтарин идҳои тоҷикон ба шумор меравад.
Тавре ки дар китобҳои таърих омадааст, аввалин касе ки ин идро ҷашн гирифт яке аз подшоҳи форс бо номи Ҷамшед буд. Мутобиқи тақвими аҷдодиамон ва низоми ҳаракати сайёраҳо 21-уми март шабу рӯз баробар шуда, рӯзи аввали баҳор, рӯзи кишукори деҳқон ба
ИСТИҚЛОЛ - АРЗИШИ ОЛИИ МИЛЛАТ БА ИСТИҚБОЛИ 33-УМИН СОЛГАРДИ ИСТИҚЛОЛИ ДАВЛАТИИ ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОН
Истиқлол ҳарчанд таърифҳои зиёде дорад, аммо мо онро ҳамчун навистани тақдир бо дастони хеш ва интихоби тарзи зиндагӣ дар доираи қобилиятҳо, воситаҳо ва мувофиқ бо арзишҳои миллии худ муайян мекунем. Аз ин рӯ, истиқлол муродифи озодии интихоб,
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё