Мақолаҳо
Мақолаи навДАРСИ МУОСИР БОЯД ЧӢ ГУНА БОШАД?
Ақидае дар миёни омӯзгорон роиҷ аст, ки агар хонанда дар дарс хомӯш нишаста, ба он гӯш диҳад, пас, маълум мешавад, ки ҳамааш хуб асту вай чизеро дарк намуда истодааст. Вале сатҳу сифати дарс дар асоси рушди натоиҷи таълимии омӯзгор муайян карда мешавад,
Рушди фанҳои дақиқ – тақозои замон
Таърихи башар дар ҳама давру замон собит намудааст, ки мояи бузургдошти ҳар инсон, пеш аз ҳама, илму дониш, хираду маънавиёт ва заковати гиро мебошад. Маҳз илму маънавиёт ва фазилату тавонмандии асил аст, ки инсонро ба мартабаву ҷойгоҳи шоиста мерасонад.
Монеаҳои рушди илмҳои дақиқ
Эълони “Бистсолаи омӯзиш ва рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф” усулан чаҳор ҳадаф дорад: Якум, ҳадафи илмӣ - маърифатӣ; Дуюм, ҳадафи тарбиявӣ; Сеюм, ҳадафи таълимӣ; Чаҳорум, нигаронӣ аз ислоҳоти соҳаи маориф. Шарҳи
Таълиму тарбияи хонандагони хурдсол тавассути намуна ва ибрати шахсӣ
Дар мақолаи мазкур масъа лаи мубрам ва рӯзмарра таълиму тарбияи хонандагони хурдсол тавассути намуна ва ибрати шахсӣ, обрую эътибори волидайн зери омӯзиш ва таҳлил қарор дода шудааст. Муаллиф тавассути нишон додан, омӯзиш ва таҳлили сарчашмаҳои гуногуни
НАҚШИ ОИЛА ДАР ТАРБИЯИ АХЛОҚИИ НАВРАСОН
Дар мақола яке аз масъалаҳои муҳими илми педагогика ва ҷомеаи имруза - масъалаҳои асосии ахлоқи умумиинсонӣ таҳқиқ шуда, мавқеи анъанаҳо, хусусан анъанаҳои оилавӣ дар ташаккули сифатҳои ахлоқии шахсияти хонандагон ва рохҳои татбиқи онҳо ҳаматарафа
ТАРБИЯИ ҶИСМОНӢ ЧУН ВОСИТАИ МУҲИМИ ТАШАККУЛИ СИФАТҲОИ АХЛОҚИИ МАКТАББАЧАГОН
Дар мақола баъзе масъалаҳои ташаккули сифатҳои ахлоқии хонандагон ба воситаи тарбияи ҷисмонӣ дар мактабҳои таҳсилоти миёнаи умумӣ баррасӣ гардидааст. Қайд шудааст, ки дарсҳои тарбияи ҷисмонӣ барои ташаккули малакаҳои рафтори боодобонаи мактаббачагон
Омўхтани касбу ҳунар дар тарбияи маънавӣ-ахлоқии ҷавондухтарон тавассути корҳои беруназаздарсӣ
Дар мероси педагогии ниёгон ба муҳиммияти касбу ҳунар дар тарбияи маънавӣ -ахлоқии насли наврас ба хусус ҷавондухтарон, диққати хосса зоҳир карда мешавад. Инсоният аз рўзҳои аввалини ба олами ҳастӣ қадам ниҳодан дар пайи ҳосил намудани ризқу рўзӣ
Бо шарофати Истиқлолияти миллӣ «Давлат мактабу маориф, таълиму тарбияро самти стратегии худ қарор дода ва тарбияи шаҳрвандонро зери назорат мегирад».
Аз солҳои 20-уми то солҳои 90-уми асри ХХ таълиму тарбия ва педагогика дар асоси идеологияи Давлати Шуравӣ амалӣ мегардид, ки ба арзишҳои милли чандон диққат зарурӣ дода намешуд. Табиист, ки ҳар сохти ҷамъиятӣ дар назди таълиму тарбияи насли наврас ва
Тарбияи маънавӣ-ахлоқии насли наврас
Дар шароити муосир, ки то як андоза маънавиёт ва ахлоқи насли наврас коста гардидааст, зарурияти рў овардан ба арзишҳои педагогикаи ниёгон ба миён омадааст. Арзиш худ мафҳуми фалсафӣ, сотсиологӣ, адабӣ ва педагогӣ буда, дар луғатномаҳо ба маънои баҳо,
Сатҳи баланди маънавӣ-ахлоқӣ
Қобили таваҷҷуҳ аст, ки меъёрҳои инсонпарваронаи Куруши Кабир баъд аз 2500 сол дар санадҳои тамаддуни муосир тавассути Созмони Милали Муттаҳид: Баёнии умумии ҳуқуқи башар дар сарқонунҳои мамлакатҳои пешрафтаи ҷаҳон, ба монанди Олмон, Франсия, Россия,
Моҳияти арзишҳои педагогии мероси ниёгон дар замони Истиқлолияти миллии Тоҷикистон
«Ҳадафи муҳимми низоми маориф тарбияи шахсияти фаъол ва созанда аст. Аз ин рӯ, масъалаҳои дар зеҳну шуури хонандагон ва ҷавонон тарбия кардани эҳсоси худогоҳии миллӣ, худшиносии таърихӣ, истифодаи анъанаҳои беҳтарини маорифи миллӣ ва умумибашарӣ,
Ташаккули шахсияти кўдакони синни томактабӣ. Нақши оила ва муҳити иҷтимои дар ташаккули шахсияти кудак.
1.Хусусиятхои ташаккулёбии шахсияти кудакони сини томактаби. 2.Таъсири калонсолон ба инкишофи шахсияти томактабиён. Шахс хастии бошуур ва фаъоли табиату ҷамъият мебошад ва он дорои хусусиятхои фарди-психологи мебошад,ки як шахсро аз шахси дигар бо
Воситаи муҳими тарбия
Адабиёти бадеӣ яке аз воситаҳои муҳими таълиму тарбияи насли наврас ба ҳисоб меравад. Майлу рағбати кудакон ба шунидани ҳикояту қиссаҳои бадеӣ зиёд буда, аз калонсолон шунидани онҳоро хоҳиш мекунанд. Ҳамин тавр, ҳангоми қироати афсона ва ё ривоят кўдакон
Мактаб боғу хонанда гулест пуртароват
Мактаб дар таълими хонанда бештар масъул аст ё дар тарбияти он? Баҳсу мунозираҳоро дар ин хусус ҳамеша мутахассисони соҳа ва ҳам ҳам ғайрисоҳа бо ҳам доштанду то кунун низ ин баҳс идома дорад. Вале ҳар кӣ амиқтар дар ин боб биандешад, бар ин назар хоҳад
Хирадмеҳварӣ – асоси таҳаввул
Таҳаввул маънои тағйирёбию дигаргуншавӣ ва тараққӣ маънии болоравӣ ва пешравиро ифода мекунад. Раванди таҳаввулу тараққӣ, қабл аз ҳама, ба сатҳи ташаббусу ибтикори қишри зиёӣ ва ниҳоди мадании ҷомеа, ки бо илму дониш мусаллат аст, бастагӣ дорад. Дунёи
Камоли инсон аз остонаи мактаб оғоз меёбад
Омӯзгори дорои собиқаи касбии бештар аз сисола Гулсият Қаландарбекова ду даҳсолаи охир аст, ки маҳорату малакаи педагогиашро ба таълиму тарбияи хонандагони Муассисаи таҳсилоти умумии ибтидоии деҳаи Бердибекободи Ҷамоати деҳоти Сучони ноҳияи Шуғнон
Раҳнамои ҳамешагии хонандагон
Маълум, ки китобҳои дарсӣ вобаста ба барномаҳои таълимӣ навишта мешаванд. Китоби дарсӣ воситаи асосии омўзиш барои хонанда ҳисоб меравад ва дар он мундариҷаи асосии фанни таълимӣ инъикос меёбад. Вазифаи китоби дарсӣ ба хонанда барои мустақилона
Эҷодиёти халқ ва тарбияи насли наврас
Эҷодиёти халқ дорои беҳтарин намунаҳои адабиёти бачагона буда, ҳиссае аз онҳо дар маҷмўаҳои «Афсонаҳои халқи тоҷик», «Латифаҳои тоҷикӣ», «Зарбулмасал ва мақолҳои тоҷикӣ», «Намунаҳои фолклори диёри Рўдакӣ», «Фолклори сокинони саргаҳи Зарафшон» ва ҳоказо
Соҳибҳунарӣ - ифтихору тавоноӣ
Ба таъкиду тасдиқи умум, муҳимтарин ҳадафи таълиму тарбия ба зиндагии мустақилона ва ба меҳнати муфиду босамар омода намудани насли наврас мебошад. Барои ин, муҳимтарин аз ҳама, дар ниҳоди хонандагон бояд нисбат ба касбу ҳунар меҳру муҳаббат парвариш
Барномасозӣ
Ахбор
Олами Афсонаҳо
Дунё