Мақолаҳо
Мақолаи навТАТБИҚИ МУНОСИБАТИ БОСАЛОҲИЯТ ДАР ТАЪЛИМ
Аз таърихи салоҳиятнокӣ Решаҳои муносибати салоҳиятнок ба таълим ба низоми дарсӣ-синфии Я.А.Каменский рафта мерасад. Баъдан дар ибтидои асри ΧΧ то солҳои панҷоҳум равияҳои гуногуе буданд, ки ҷавҳарашонро алоқамандии таълим ба ҳаёт ташкил менамуд.
МЕТОДИКАИ ТАЪЛИМИ МАВЗУИ “СОХТИ СИФАТИ ФЕЪЛӢ”
Мусаллам аст, ки дар синфҳои ибтидоӣ хонандагон ҳиссаҳои нутқро, ба монанди исм, Сифати феълӣ яке аз мушкилтарин сифат, шумора ва ғ. меомӯзанд. Ҳангоме ки падидаи грамматикаи забони тоҷикӣ ба дар синфҳои болоӣ онҳо амиқтар ба омӯзиши шумор меравад.
БОЗИҲОИ ДИДАКТИКӢ ВА МЕТОДИКАИ ГУЗАРОНИДАНИ ОНҲО
Дар гурӯҳҳои синнусолии муассисаи томактабӣ бозиҳои қоиданок чун воситаи алоқамандкунии омӯзиш ва бозӣ ба ҳисоб мераванд. Бозиҳои қоиданок ба ду гурӯҳ ҷудо мешаванд: бозиҳои дидактикӣ ва серҳаракат. Бозиҳои дидактикӣ бозиҳои омӯзишӣ мебошанд. Ҳадафи
ШАКЛИ МУАЙЯНӢ ДАР ЗАБОНИ АНГЛИСӢ
Артикл вазифаҳои гуногуни грамматикӣ дорад, аз ҷумла: Артикл калимаи фаронсавӣ буда, а) Он ифодаи грамматикии калимаи маънояш “ҳисса” ё “қисм” мебошад. мустақилмаъно – аломати исм аст. Илова Артиклҳо ба ҳамаи забонҳо хос нестанд. гардидани артикл ба
НАҚШИ ХАДАМОТИ МЕТОДӢ ДАР РУШДИ КАСБИЯТИ ОМӮЗГОР
Ҳангоми банақшагирии кори коллективи педагогӣ дар соли таҳсили нав, рушди фаъолияти ҳамаи соҳаҳои таълиму тарбия мавқеи хадамоти методӣ, бахусус, фаъолияти шӯро ва иттиҳодияҳои методӣ ба инобат гирифта мешавад. Мутасаддиёни хадамоти методии муассисаҳои
ФАРИШТАИ ҲАЁТ
Як сол пеш, маҳз дар ҳамин айём илҳоми ҳама баробари садои шеъри Озар дар сифоти модар ба ҷӯш омад. Бубинем, ки иддаои шоирон баҳри фаришта будан ё набудани модар то куҷост. Озар мегӯяд: Модар фаришта буд, фақат болу пар надошт, Шояд, ки дошт болу пар,
ИМТИҲОНҲОИ МАРКАЗОНИДАИ ДОХИЛШАВӢ
(Баъзе таҳлилҳо оид ба ИМД-2021) Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон 1-уми сентябри соли Ҳадафи асосии низоми 2014, соли аввали ҷорӣ гардидани низоми ИМД, имтиҳонҳои марказонидаи дохилшавӣ дар суханронии худ бахшида ба Рӯзи дониш
НАВРӮЗИ ВАҲДАТ
Барои миллати куҳанбунёди тоҷик пас аз суқути давлати Сомониён қариб ҳазор сол лозим шуд, ки дар порае аз сарзамини таърихии аҷдодиаш давлати худро бунёд намояд ва ба оламиён аз истиқлоли деринтизори сиёсӣ, иқтисодӣ, иҷтимоӣ ва фарҳангиаш паём
ҲАМРАЪЙӢ – ҲАМБАСТАГӢ – ПОЯНДАГӢ
Рӯзи матбуоти тоҷик ҳамасола дар кишвар 11 март таҷлил мегардад. Ин рӯз ба хотири нашри нахустини “Бухорои шариф”, ки аввалин рӯзномаи форсӣ-тоҷикӣ буда, маҳз бо кӯшишу талоши маорифпарварони Бухоро 11 марти соли 1912 нашр гардид, ҷашн гирифта мешавад.
АГАР ЗАН ҲАСТ, ДУНЁ БАРДАВОМ АСТ
(Намунаи машғулияти тарбиявӣ бахшида ба Рӯзи модарон) Таҷлили Рӯзи модарон дар тамоми муассисаҳои таълимӣ ба ҳукми анъана даромадааст. Зарурати таҷлили ин сана дар муқоиса бештар эҳсос мегардад, чун модар, ба қавле, “сарчашмаи хушкнашавандаи ҳаёт” аст.
ҒУРУБИ АХТАРИ ПУРФУРӮҒ
6-уми феврали соли равон Нуруллоҳи Мирзомуҳаммад (Мирзоматов) дар 69-солагӣ тарки ин ҷаҳон кард. Инсоне ба маънои том, Инсоне бо дилу рӯҳи бузург, инсоне бо замири пок, инсоне ба ин сон фаросату маърифату заковату ҷасорат тарки ин дунё кард. Мулоқоти
ДАРСҲОИ САНЪАТИ ТАСВИРӢ – ОМИЛИ РУШДИ ТАФАККУРИ ЭҶОДИИ ХОНАНДАГОН
Ҳамаи ин дар натиҷаи бошуурона ва фаъолона азхуд намудани таҷрибаи Тамоюли имрӯзаи мазмуни таҳсилот ҳаётии хонандагон ба даст оварда дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ба раҳёфти мешавад. Дар баробари ин, дониш, муносибати босалоҳият ба таълим қобилият ва малакаҳо
ТАВСИФИ УСТОД ДАР ФОЛКОРИ ТОҶИК
Чунончи, мақоли зерин гувоҳ аз даврони бостон ибтидо гирифтани тавсифи образи устод Мақому манзалати устод дар ҳар ва пиру роҳбалад мебошад: давру замон пеши назари волидайн Бе пир марав, ки дар бимонӣ, қарор дошт. Эътибори омӯзгор на Ҳарчанд Сикандари
АНЪАНАҲОИ ОИЛАВӢ ВА РАСМУ ОИНҲО – ҚИСМАТИ ТАРКИБИИ АХЛОҚИ УМУМИИНСОНӢ
Масъалаи тарбияи ахлоқии насли наврас дар ҳамаи давру замонҳо яке аз масъалаҳои муҳими иҷтимоӣ ба шумор мерафт. Дар бораи чӣ тавр ба роҳ мондани тарбияи насли ҷавон файласуфон, психологҳо ва педагогҳо мувофиқи талаби замонҳои мухталиф фикру ақидаҳои
КОРИ ГУРӮҲӢ ДАР ДАРС
Яке аз воситаҳои баланд бардоштани дониш, маҳорат ва малакаи хонандагони синфҳои Омӯзгори синфҳои ибтидоӣ бояд ибтидоӣ самаранок истифода бурдани гурӯҳбандӣ пайваста дар пайи омӯзиш ва дар синф мебошад. Бояд тазаккур дод, ки ҳар як ҷӯстуҷӯйи роҳҳои
МАҲОРАТИ КАСБӢ - ОМИЛИ РУШДИ ФАЪОЛИЯТ
Яке аз роҳҳои баланд бардоштани сатҳу сифати таҳсилот дар муассисаҳои таҳсилоти умумӣ, аз курсҳои такмили ихтисос ва бозомӯзӣ гузаштани омӯзгорон маҳсуб меёбад. Мавриди зикр аст, ки аз рӯйи тақсимоти маъмурию ҳудудӣ такмили ихтисоси кормандони соҳаи
РУШДИ ҚОБИЛИЯТИ ЭҶОДИИ ХОНАНДАГОН
Мусаллам аст, ки қобилияту истеъдод модарзодӣ мебошад. Вазифаи Ҳар як кӯдак қобилиятҳои махсуси эҷодӣ муаллим инкишоф додани қобилияти дорад. Инҳо хусусиятҳои фардӣ - равонӣ шогирдон ва парвариши ин навдаҳои мебошанд, ки як шахсро аз шахси дигар фарқ
СИНФ ЧИСТ? ҲАМСИНФ КИСТ?
(Дарки маъно ва шинохти мафҳум аз роҳи талқин) Тасаввури мафҳум ва дарки маънои калима дар идроку зеҳни шогирди хурдсол чӣ гуна сурат мегирад, чӣ умқу паҳно дорад? Талқини донистаю надонистаи дигарон дар ин маврид чӣ натиҷа медиҳад? Ин масъаларо
РОҲҲОИ ПЕШГИРИИ ҲУҚУҚВАЙРОНКУНИИ НОБОЛИҒОН
Дар адабиёти психологию педагогӣ, ҳангоми тавсифи давраи Таълиму тарбияи насли наврас, ташаккули наврасӣ аз калимаҳои «ҳассос», ҳисси инсондӯстию таҳаммулпазирӣ, «буҳронӣ», «мураккаб», «серташвиш» ватанпарварию масъулиятшиносӣ, ва амсоли инҳо истифода
ИМКОНОТИ ФАРОВОНИ ТАРБИЯ
Такмили тарбияи арзишҳои маънавӣ-ахлоқии насли наврас аз замонҳои қадим мавриди таваҷҷуҳи инсонҳои комил қарор дошт. Зимни офаридани симои асосии афсонаҳои қадимию шифоҳии адабиёти тоҷик, ҷавонон дар рӯҳияи ормонҳои олӣ, ахлоқи ҳамида, халқпарварию
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё