зеҳни сунъӣ
1 пайгир · аз 18 июли 2026 дар Зеҳн
Ӯ дигар бораш ба боло бурду бар курсӣ нишонд
Дар робита ба пардабардорӣ аз нимпайкараи устод Рӯдакӣ дар шаҳри Лондон «Ҳеҷ ганҷе нест аз фарҳанг беҳ», — фармудааст устод Рӯдакӣ ва ҷои дигар таъкид мекунад: «Дониш андар дил чароғи равшан аст». Ганҷи фарҳанг ва чароғи дониш одамизодаро ба кӯи мурод
Душанбе пойтахти мо
Душанбе шаҳри калонтарини ҷумҳурӣ, маркази илму фарҳанг- пойтахти Тоҷикистон мебошад. Ин шаҳри зебову дилоро таърихи худро дорад. Баъди Инқилоб, яъне соли 1924 дар Осиёи Миёна тақсимоти миллии марзӣ сурат гирифт. Халқҳои минтақа ба давлатҳои хурди миллӣ
Оила – макони ҳамзистии осоишта
Дар кишвари мо бо мақсади танзими муносибатҳои оилавӣ, фароҳам овардани шароити созандаи муносибату ҳамзистии осоишта ва дар ин замина мусоидат намудан ба ҷомеаи солим Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи пешгирии зӯроварӣ дар оила» таҳия ва соли 2013
Ман кистам? Рисолатам чист? Қисми 2
Мо одат накардаем, ки ба садои даруни худ гӯш диҳем. Садои мани маҷозиамонро не, садои мани ҳақиқиамонро бишнавем. Бигзоред, ин маъниро ба забони боз ҳам сода аз тариқи як афсона равшан бисозам. Ҳамаи мо афсонаи «Шоҳзода — қурбоққа»-ро шунидаем. Ҷодугаре
Ибни Ҳайсами Басрӣ
Назария ва бозёфти илмии ӯ дар самти нур боиси пайдоиши камера — дастгоҳи филмбардорӣ ва суратгирӣ гардид. Ҳини омӯзиши ҳаёту фаъолияти донишманд маълум гашт, ки шишаи пурбинро бори нахуст ӯ сохта, камераи обскура (шакли қадимаи камераи муосир)-ро
Забон. Аз ҷабри таърих то ба маснад расидан
Забони мо — тоҷикон дар дарозои таърих тирарӯзҳои зиёдеро пушти сар намудааст. Барои боварӣ ҳосил кардан ба ин нукта сафҳаи таърихи ҳазорсолаҳои пеш — замони ҳуҷуми арабҳо ба хоки Мовароуннаҳру Хуросон ё замони ҳуҷуми муғулон ба Осиёи Миёна як тараф
Нигине сабзгун ё эъҷози кӯҳистон
Кӯҳҳо ҷозиба доранд, моро маҷзуби хеш месозанд. Кӯҳҳо нафас мекашанд, зиндаанд, дар синаҳояшон ганҷҳое пинҳон аст. Кӯҳҳо хомӯшанд ва бо сукути хеш ишқ меварзанд. Ҷангалҳо аз ишқи кӯҳҳо мерӯянд, рӯдҳо аз дили кӯҳҳо ҷорӣ мешаванд, парандагон муҳаббати
ТАҲЛИЛИ МАЪНОИИ ВОЖАИ “ИШҚ” ВА МУРОДИФОТИ ОН ДАР “МАСНАВИИ МАЪНАВӢ”
Мавлоно Ҷалолиддин Муҳаммади Балхӣ 30 сентябри соли 1207 дар Балх чашм ба олами ҳастӣ кушодааст ва бо тахаллусҳои “Муллои Рум”, “Мавлавии Румӣ”, “Мавлоно”, “Мавлавӣ”, “Мавлои Рум”, “Мавлонои Румӣ”, “Румии Балхӣ” ва “Хомӯш” шинохта шудааст. Мавлоно аз
ПАВЛОНИЯ ВА ТАБИАТИ ТОҶИКИСТОН
Таъсис додани боғҳои павлония (филгӯш) барои кишвари мо айни замон ба яке аз масъалаҳои мубрами рўз табдил ёфтааст. Далел бар ин андеша он аст, ки гарчанде дар матбуоти илмию даврии кишварамон оид ба таъсис ва ташкил додани плантатсияи павлония аз
АХТАРИ ТОБНОКИ ИЛМИ ТОҶИК
Дар ҳар давру замон олимону донишмандон номбардори миллат буда, дар рушду пешрафти илм ва ҷомеа саҳми арзанда мегузоранд. Кор ва пайкори онҳо сазовори ситоиш ва арҷгузорист. Миллат бо онҳо камол меёбад ва онҳо ифтихори миллатанд. Академик Мухторов Аҳрор
Соҳибҳунарӣ - ифтихору тавоноӣ
Ба таъкиду тасдиқи умум, муҳимтарин ҳадафи таълиму тарбия ба зиндагии мустақилона ва ба меҳнати муфиду босамар омода намудани насли наврас мебошад. Барои ин, муҳимтарин аз ҳама, дар ниҳоди хонандагон бояд нисбат ба касбу ҳунар меҳру муҳаббат парвариш
Зоғ ва кабк
Зоғ ва кабк Рӯзе Зоғе дар парвоз буд. Кабкеро дид, ки дар рӯи замин мехиромад ва бо он рафтору хиромидани зебо дили наззорагӣ сайд мекард. Зоғро хиромидани кабк хуш омад ва орзуи рафтани ӯ дар замири дилаш ҷой гирифт. Пас ба хидмати Кабк камар баста,
«Нахудак» Афсона
Афсона дар тарбияи ахлоқии кӯдакон нақши муҳим мегузорад. «Нахудак», ки яке аз афсонаҳои хеле қадими мардуми мост, меҳру муҳаббат, вафодорӣ, эҳтироми волидайн барин сифатҳои волоро тарғиб мекунад. Умед аст, ки хурдсолон аз мутолиаи он як ҷаҳон лаззати
Ёддоштҳо - Қисми 1
Ёддоштҳо Куллиёти Садриддин Айнӣ дар асоси қарори Совети Вазирони РСС Тоҷикистон аз 15-уми январи соли 1955, рақами 12, чоп карда мешавад. Аз рўи корҳои тайёрие, ки ҳайати таҳририя пешакӣ бурд, мероси адабии нависандаро ба 15 ҷилд тақсим кардан лозим
Равшангарӣ бузургӣ таърих - Қисми 6
Айнӣ дар тасвири замони шўравӣ асли асосии худро риоя накардааст. На танҳо дар «Ғуломон», ҳатто дар «Одина»-ву «Дохунда» ҳам тасвири ҳаёти то инқилоб асоси воқеъӣ дорад. Дар ин ду асар асоси воқеъӣ гоҳ кам ва гоҳ зиёд, вале ҳамеша мавҷуд аст. Асоси
Камолиддин Биноӣ
«Мавлоно Биноӣ аз табақаи миёна аст. Ҷои таваллудаш шаҳри Ҳирот мебошад. Қобилияти ў бағоят зиёд аст. Аввал ба таҳсил машғул шуд. Дар ин соҳа рушди тамом ҳосил намуд, ба хат ишқ пайдо намуд, ба андак фурсат хеле хушхат гардид. Ба мусиқӣ майл намуд, зуд
Саноии Ғазнавӣ - Рубоиёт
Чун чеҳраи худ дилам барафрўз, буто, Чун зулфи худат макун сияҳрўз, буто. Хоҳӣ, ки накўном шавӣ дар раҳи ишқ Пайванд зи нақши фўта омўз, буто. Дар дасти манат ҳамеша доман бодо, В-он ҷо, ки туро пой сари ман бодо. Баргам набувад, ки кас туро дорад
Табиати афсункор
Табиати афсункор, рӯду дарёҳои равону хурӯшон, кӯҳҳои сарбафалаку барфпӯш, манзараҳои сабзу дилангез, боғу токзорҳои серҳосил, гулу гиёҳҳои шифобахши Ӯзбекистони маҳбуб ҳар касеро, ки ба ин сарзамин меояд, шефтаю мафтун месозад. Ноҳияи Косонсойи вилояти
Модараш розӣ нашуд
Овардаанд, ки шайхе буд, ба фазлу бузургӣ машҳур. Рӯзе он шайх қасди зиёрати Маккаи Муаззама намуд. Модаре дошт, иҷозат талабид, модараш розӣ нашуд. Шайх майл накарда равонаи сафар гардид. Модараш гирякунон аз ақиби писар афтода ҳарчанд зора кард, писар
Мухаммас бар ғазали Бедил - Садриддин Айнӣ
Абри хат бебок чун бар рўи моҳе меравад, Ашки сурхам з-ин алам бар чеҳрагоҳе меравад. Гарчи имрўзат лақаб навхат паноҳӣ меравад, «Баъд аз инат сабзаи хат дар сиёҳӣ меравад, Эй зи худ ғофил, замони хушнигоҳӣ меравад». Нест ҳоҷат корвони ишқро бонги




