Мақолаҳо
Мақолаи навКАШФИ ПОРЧАИ ЧОПНАШУДА АЗ ДОСТОНИ «ЧАРОҒИ АБАДӢ»-И УСТОД МИРЗО ТУРСУНЗОДА
Достони “Чароғи абадӣ” дар соли 1956 таълиф гардида дар он симои асосгузори адабиёти муосири тоҷик устод Садриддин Айнӣ ба тасвир кашида шудааст. Дар меҳвари достони мазкур ду лаҳзаи муҳимми зиндагӣ; интизории таваллуди фарзанд ва интизори дидори
УСТОД РӮДАКӢ – ПАДИДАИ НОДИРИ ЗАБОНӢ ВА АДАБИИ РӮЗГОРИ СОМОНИЁН
Одамушшуаро Абуабдуллоҳ Ҷаъфар ибни Муҳаммад Рӯдакӣ (858-941) на танҳо маъруфтарин сухансарои рӯзгори давлати сомонӣ, балки аз бузургтарин устодони забону адаби мо барои ҳамаи давру замонҳост, ки то ба имрӯз сурудаҳои ширину шево ва ҷаззобу дилкашаш
Дар Ҳиндустон ду бор ҳосил мегиранд
Биринҷ — ин растании зироатӣ ба мо маълум аст, ки дар заминҳои обдор кишта мешавад, аксар дар даруни об мерӯяд ва дар об месабзаду мерасад. Аз як шолӣ дар Ҳиндустон ду карат ҳосил мегиранд: дар вақти баҳорон ва дар тирамоҳ. Аз шолие, ки дар лаб ва
Биринҷ – ҳам хӯрок, ҳам даво
Ватани биринҷ Осиё, аниқтараш Таиланд ва Ветнам ба ҳисоб меравад. Сатҳи об ба пухта расидани шолии обӣ бояд дар атрофи 13 сантиметр бошад. Дар як пояи ниҳол аз 100 то 200 донагӣ ҳосил мерӯёнанд. Дар таркиби 100 гр. биринҷи хом 4,1 г. моддаи сафеда мавҷуд
Дар суҳбати модари садсолаи мо
Ин бонуро, ки дар пояи аввали норбони ҳавопаймо истода, аз дигарҳо пештар Президентро ба оғӯш гирифта, модарвор бӯсид ва дар гарданаш гулбанд овехт, борҳо дидаам, аммо ҳеҷ вақт ба ин ҳад шоду хандон ва тароватнок нанамуда. Вай он рӯз Пешвои миллат
Воқеан, хушназари саҳна буд
Хушназар Майбалиев аз коргардонҳое ба ҳисоб меравад, ки ба Театри давлатии академӣ — драмавии Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, хоса дар бозии актёрон ва таҳияи асарҳои драмавӣ (символизм), навгонӣ ворид сохт. Шогирди коргардон ва педагоги барҷастаи
Куҳантарин намоди кишвардории тоҷикон
Парчам муқаддасоти миллӣ, ифодагари соҳибистиқлолӣ соҳибватании ҳар халқу миллат маҳсуб ёфта, маҳсули тафаккури созанда бо тамоми тағйироташ то замони мо омадааст. Қайд кардан бамаврид аст, ки аз замонҳои қадим парчам ҳамчун рамзи шукӯҳу ифтихор ва
Чакандӯзӣ зебоиофарӣ аст
Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёмашон 23-юми декабри соли 2022 ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба баланд бардоштани мақоми занону бонувон дар ҳаёти иқтисодию иҷтимоии ҷомеа таваҷҷуҳи махсус зоҳир намуда, зикр намуданд,
Аз тоҷик будани худ ифтихор дошт
Ҳанӯз аз аҳди қадим фарзонафарзандони миллати фарҳангпарвару тамаддунофари тоҷик роҳи маърифат ва илму донишро равшан карда, дар пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ саҳми назаррас гузоштаанд. Душманону бадхоҳони миллати тоҷик дар замири нопоки хеш орзуи ғасби
ЗАРДОЛУ ВА ПАРВАРИШИ ОН
Дастурамали мазкур натиҷаи дар амал татбиқ намудани Лоиҳаи минтақавии «In situ/on Farm, мебошад. Лоиҳа дар панҷ давлат - Қазоқистон, Кирғизистон, Тоҷикистон, Туркманистон ва Ўзбекистон амалӣ гашта истодааст. Аз ҷониби ташкилоти Bioversity international,
Табобати бемориҳои қабзият захми меъда ва кирмсорӣ.
МУОЛИҶАИ ҚАБЗИЯТ. Ин бемориро дар байни халқ «сахтшавии дарун» меноманд. Ба ин беморӣ дар ҳама синну сол гирифтор шудан мумкин аст. Қабзияти кўдаки хурдсол аз он далолат медиҳад, ки ў дар меъдаи худ ягон норасоии модарзодӣ дорад. Қабзият ин нишонаи
Табобати бемориҳои хоси фасли тобистон.
ОФТОБЗАНӢ Нахустин нишонаҳои офтобзанӣ ланҷу сустшавии организм, эҳсоси шавқун дар гўшҳо, пайдошавии ҳалқаҳои сиёҳ дар пеши чашм, сарчархзанӣ ва дарди сар мебошад. Сипас задани набз тез ва фишори хун паст мешаваду мушакҳои бадан ба дард меоянд. Пеш аз
Табобати бемориҳои роҳҳои нафас.
ПНЕВМОНИЯ (ИЛТИҲОБИ ШУШ). Барангезандагони пневмония стафилококкҳо, микоплазма, микровирусҳо, аденовирусҳо ба шумор мераванд. Стресси доимӣ, ғизои носолим, масъуният (иммунитет)-и заиф, шамолхўрӣ, тамокукашӣ, майнўшӣ, бемориҳои музмин (пиелонефрит,
Табобати бемориҳои камхунӣ ва заифшавии масуният.
МУОЛИҶАИ КАМХУНӢ. Хўрдани ревоҷ (чукрӣ) ё нўшидани оби он камхуниро рафъ мекунад. Гул ва барги себаргаро хушк намуда, як қошуқи онро дар як истакон об дам карда нўшанд, камхуниро ба ибро меорад. Рўзе се маротиба шира ёобҷўши газна (алафи газанда,
Давои дарди меъда.
Агар дар меъда бод фароҳам омада бошад, омадани оруғи бисёр, қароқур кардан ва дамиши шикам рўй медиҳад. Аз ҷониби чап дард пайдо мешавад. — Се шохи наъноро (пудинаи боғӣ)-ро кўфта, бо оби анор биёшоманд, дарди меъдаро дафъ мекунад. — Аз 12 то 18 рўз
Марҳам барои чашм
Марҳам барои чашм. Як дона картошкаро аз пўсташ ҷудо карда, шираашро афшурда гиред ва ба он 2 қошуқча қимаи себ илова намуда, ба атрофи чашм гузоред. Сачоқро ба оби гарм тар карда, болои малҳамро пўшонед ва баъди 10 дақиқа бо навбат оби нимгарму хунук
Гиёҳдармонии ғафсшавии хун
Ғафсшавии хун барои инсон хатари ҷиддӣ дошта, бинобар бо суръати суст аз рагҳо гузаштанаш боиси тромбоз мешавад. Омилҳое, ки боиси ғафсшавии хун мегарданд, инҳоянд: беобшавии организм дар натиҷаи бемориҳои сироятӣ ва заҳролудшавии шадиди рўда,
Гиёҳдармонии бемориҳои гўш, гулў ва бинӣ.
Дарди гулў. -Як қошуқӣ баргҳои хушки сапали шутур (мать и мачеха), тамашк (малина), мармарак (шалфей)- ро якҷоя намоед. Аз он ду қошуқашро ба термос андохта, ба болояш ним литр оби ҷўш андозед. Баъди ду соат дам хўрдан онро ширгарм намуда, аз дока
Гиёҳдармонии бемории фалаҷ
Гиёҳдармонии бемории лақва (каҷ шудани рўй, фолиҷ). Сабаби бемории лақва рехта шудани хилти балғамӣ ва рутубӣ аст. Дар ин беморӣ даҳон ва лабҳо низ каҷ мегарданд, ки оби даҳон ба тарзи рост берун намеояд ва бемор нафаси чуқур кашида наметавонад. —
Гиёҳдармонии зуком ва шамолхўрӣ.
Зуком дар ҳама фаслҳои сол дучор мешавад, вале дар фасли зимистон бештар авҷ мегирад. Онро бемории бехавфу сабук пиндоштан ғалат аст. Зуком бемории сироятӣ буда, ҳангоми риоя накардани қоидаҳои беҳдоштӣ ба дигар аъзои оила мегузарад. Барангезандаи зуком
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё