Тавоноӣ аз китобхонист

Тамоми комёбиҳои инсон бо китоб алоқамандӣ дорад. Китоб калидест, ки қуфли дари махзанҳои маънавиро барои одамон боз менамояд ва онҳоро ба ҷодаҳои мунаввар раҳанамоӣ мекунад. Ганҷинаи хирад дар китобҳо нуҳуфта аст. Китоб ҳикмати асрҳоро дар худ ҳифз месозад, аз наслҳо ба наслҳо мерасонад ва ғанитар менамояд. Ҳар қадар инсонҳо ба китоб рўй оранд, бо он анису ҳамдам шаванд, онро варақ гардонанду аз ганҷи маънавияш баҳрабардорӣ кунанд, ҳамон қадар комёбу сарбаланд ва пешрав хоҳанд буд. Дурӣ аз китоб, ноогоҳӣ аз ин хазинаи хирад боиси нокомию шикастҳо ва маҳрумияту мағлубиятҳо мешавад. Ба таъкиди аҳли адаб, ҳар фардро дўст зиёд аст, аммо содиқтарин рафиқи одам маҳз китоб мебошад ва аз ин ҷост, ки фармудаанд: «Рўе, ки нагардад зи касе, рўи китоб аст».

Ҳар ҷомеае, кишваре, миллате, ки китобро арҷ мегузораду ба мардум мутолиаи пайвастаи онро талқин мекунад, имрўзу фардои дурахшон хоҳад дошт ва аз ҳар гуна хатар эмин хоҳад буд. Боиси ифтихор аст, ки дар Тоҷикистони соҳибистиқлоли мо китоб маснаду мартабаи баланд дорад, ин ҷо ба китоб ҳамчун ба сарчашмаи донишу тавоноӣ арҷгузорӣ мешавад. Калонтарину зеботарин китобхона дар Осиёи Марказӣ дар кишвари мо – дар шаҳри Душанбе ҷойгир асту хазинаи бузургеро дорост. Бо дастури Сарвари кишвар,

Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар маркази тамоми шаҳру ноҳияҳои мамлакат китобхонаҳо бунёд ёфтаанд ва бо китобҳои тозанашр таъминанд. Ҳамчунин, бо ибтикори Президенти муҳтарамамон соли дуюм аст, ки дар ҷумҳурӣ озмуни бонуфузи «Фурўғи субҳи доноӣ китоб аст» баргузор мешавад ва довталабони зиёде дорад. Ин озмун такони тозае бахшид, барои бештар ҳамдами китоб гардидани кулли сокинони мамлакат. Дар он теъдоди зиёди хонандагони мактабҳо ширкат варзида, маҳорату истеъдоди баланди худро собит месозанд. Акнун озмуни ҷумҳуриявии «Фурўғи субҳи доноӣ китоб аст» ҳукми анъанаро дарёфтаасту ҳамасола баргузор мешавад.

Мо, омўзгорон, бояд бар он бикўшем, ки шогирдонамон ҳамеша китоб рўи даст дошта бошанду мунтазам китоб мутолиа намоянд ва ин хислат ба одати якумраи онҳо табдил ёбад. Барои ин ҳар чӣ бештар бояд тарғиби китоб ва аҳамияти китобхониро карду худ аз ин лиҳоз барои шогирдон намунаи ибрат буд.

Салоҳ дониста мешавад, ки имрўз дар тамоми таълимгоҳҳои ҷумҳурӣ маҳфили «Китобхонҳои фаъол» созмон дода шавад. Доноӣ аз китобхонист ва «Тавоно бувад, ҳар кӣ доно бувад».