Зеҳн
1 пайгир · аз 15 июли 2026 дар Зеҳн
МАСЪАЛАҲОИ ҲУҚУҚИИ БЕКОР КАРДАНИ НИКОҲ
Чуноне, ки маълумотҳои оморӣ нишон медиҳанд, қатъи ақди никоҳ дар ҷумҳурӣ нишонаи афзоишӣ дорад. Чунин ҳолат амалӣ гардидани ҳадафҳои сиёсати ҳуқуқии Ҷумҳурии Тоҷикистонро дар соҳаи ақди никоҳ ва оила халалдор мекунад. Аз ин хотир, мониторинги мунтазами
БАРРАСИИ МАФҲУМИ ҲОКИМИЯТ ВА НАВЪҲОИ ГУНОГУНИ ОН АЗ НИГОҲИ АБУНАСРИ ФОРОБӢ
Мафҳуми ҳокимият, қудрат ва шаклҳову намудҳои гуногуни он тавре, ки ба ҳамагон маълум аст, муҳимтарин баҳс дар дониши сиёсӣ ва илмҳои вобаста ба он мебошад, ки тамоми мафҳумҳо ва масъалаҳои гуногуни дониши сиёсӣ аз ҷумла, фалсафаи сиёсат, андешаи сиёсӣ,
АФКОРИ СИЁСИЮ ҲУҚУҚИ ВА ИҶТИМОИИ ҲУСАЙН ВОИЗИ КОШИФӢ
Дар мақолаи мазкур масъалаҳои сиёсат, давлат, ҳуқуқ ва иҷтимоиёт аз нигоҳи яке аз мутафаккирони тоҷику форс Ҳусайн Воизи Кошифӣ мавриди таҳлилу барраси қарор дода шудааст, ки ин натиҷаи пешрафти илми тоҷик дар тули таърихи инсоният мебошад, ки масоили
ИСТИФОДАИ ЗЕҲНИ СУНЪӢ ВА МАСОИЛИ ҲУҚУҚИИ ОН
Инноватсия ва зеҳни сунъӣ – пояи нави идоракунии давлатии муосир мебошад, ки навсозии низоми идоракунии давлатӣ дар заминаи технологияҳои муосири инноватсионӣ ва истифодаи мақсадноки зеҳни сунъӣ яке аз самтҳои меҳварии сиёсати давлатӣ ба шумор меравад.
ТАВСИФИ ҲУҚУҚӢ - ҶИНОЯТИИ ҶИНОЯТҲО БА МУҚОБИЛИ ШАБАКАҲОИ ИНТЕРНЕТӢ ВА ТАҶҲИЗОТҲОИ ЁРИРАСОНИ ОНҲО
Мақолаи мазкур ба яке аз масъалаҳои мубрам ва баҳсноки замони муосир, тавсифи ҳуқуқӣ-ҷиноятии ҷиноятҳо ба муқобили шабакаҳои интернетӣ ва таҷҳизотҳои ёрирасонионҳо (барномаҳои зараровар, ҳамлаҳои DoS) бахшида шудааст. Муаллиф иброз медорад, ки айни замон
Конститутсия-эҳтиром ба қонун ва масъулият дар назди ҷомеъа
Рӯзи 6 ноябри соли 1994 халқи шарафманди Тоҷикистон бо роҳи раъйпурсии умумихалқӣ Конститутсияи худро қабул намуда, барои давлатдории навини миллӣ заминаи устувори ҳуқуқӣ гузошт. Қабули Конститутсия дар шароите ба вуқуъ пайваст, ки Тоҷикистон ҳанӯз дар
Хардал (горчица): хосиятҳо, истифода дар тибби қадим ва эҳтиётҳои зарурӣ
Хардал яке аз гиёҳҳои маъруфест, ки аз замонҳои қадим ҳам дар ғизо ва ҳам дар тибби мардумӣ истифода мешуд. Ин растанӣ ба оилаи карамгулҳо мансуб буда, бо номи русии «горчица» низ шинохта мешавад. Хардалро дар заминҳои кишоварзӣ ва боғҳо парвариш
Дастгоҳҳои мобилӣ то чӣ андоза ба саломатии инсон зарар доранд?
Имрӯз смартфонҳо ба қисми ҷудонашавандаи зиндагии мо табдил ёфтаанд. Мо тавассути онҳо муошират мекунем, маълумот меҷӯем, таҳсил менамоем ва корҳои ҳаррӯзаамонро анҷом медиҳем. Аммо истифодаи аз ҳад зиёди телефон, махсусан шабона ва пеш аз хоб,
Чаро кӯдакон маҳз дар назди модарашон бештар инҷиқӣ мекунанд?
Бисёре аз модарон бо чунин ҳолат рӯ ба рӯ мешаванд: «Фарзандам тамоми рӯз дар кӯдакистон ором аст. Муаллимааш мегӯяд, ки ӯ бисёр боодобу хушрафтор аст. Аммо ҳамин ки маро мебинад, гиря мекунад, баҳона меҷӯяд ва аз ҳар чизи хурд асабонӣ мешавад.
Чаро инсон зуд-зуд хаста мешавад? Сабабҳо ва роҳҳои бартараф кардани хастагӣ
Оё борҳо эҳсос кардаед, ки ҳатто баъди истироҳат нерӯи кофӣ надоред? Ё баъзан иҷрои корҳои одӣ бароятон душвор мешавад? Хастагӣ эҳсосест, ки қариб ҳар инсон дар зиндагӣ таҷриба мекунад. Пас аз кори ҷисмонӣ, фаъолияти фикрии зиёд ё шаби бехобӣ хаста
10 маҳсулоти табиӣ, ки барои саломатии ҷигар муфиданд
Ҷигар яке аз узвҳои муҳимтарини бадани инсон мебошад. Он дар ҳазми ғизо, мубодилаи моддаҳо, захираи энергия, истеҳсоли сафедаҳои зарурӣ ва безараргардонии бисёр моддаҳои зараровар нақши асосӣ дорад. Ҳар рӯз ҷигар миқдори зиёди хунро коркард мекунад.
Каду барои саломатии ҷигар чӣ фоида дорад?
🎃 Каду яке аз сабзавотҳои серғизо ва муфид аст, ки метавонад қисми ғизои солим барои нигоҳдории саломатии ҷигар бошад. Мо борҳо дар бораи фоидаи каду шунидаем, аммо на ҳама медонем, ки онро чӣ гуна омода кунем, то аз моддаҳои ғизоии он бештар баҳра
Левомекол: барои чӣ истифода мешавад ва кадом ҳолатҳо эҳтиётро талаб мекунанд?
Левомекол яке аз малҳамҳои маъруфест, ки барои муолиҷаи баъзе захмҳои сироятёфта истифода мешавад. Бисёре аз одамон онро дар доруқуттии хона нигоҳ медоранд, аммо на ҳама медонанд, ки ин дору барои кадом ҳолатҳо пешбинӣ шудааст. Ҳарчанд Левомекол
Дар паси муваффақияти шумо кӣ истодааст?
Рӯзе гурӯҳе аз сайёҳон дар Таиланд ба тамошои тимсоҳҳо рафтанд. Онҳо савори киштии махсус шуда, аз миёни обҳое мегузаштанд, ки пур аз тимсоҳҳои хатарнок буд. Ногаҳон соҳиби он макон аз соҳил бо овози баланд фарёд зад: — Ҳар касе, ки аз киштӣ ба об
Кадом чойҳо ва меваҳо барои беморони диабет муфиданд?
Диабет ё бемории қанд яке аз бемориҳои музмин мебошад, ки ҳангоми он сатҳи глюкоза (қанд) дар хун баланд мешавад. Агар ин беморӣ дуруст назорат карда нашавад, метавонад ба дил, гурдаҳо, чашмҳо, асабҳо ва дигар узвҳои бадан осеб расонад. Бисёре аз одамон
«Таносух» чист?
«Таносух» аз решаи «насх» омада, маънои аз як тан ба тани дигар гузаштан ё таҳвил кардани рӯҳро дорад. Фаронсавиҳо дар ин маврид мафҳуми «метемпсихоз»-ро истифода мекунанд. Ба эътиқоди пайравони ин таълимот ҷисми инсон барои рӯҳ як қолаб аст. Арвоҳ
Луғат
Балоғат — расидагӣ, пухтагӣ, камолот. Чашми хирад — чашми ақл; дидаи ҳақиқатбин. Идрок — дарк кардан, дарёфтан, фаҳмидан. Қазову қадар — сарнавишт, тақдир, қисмат, пешомад ва сарнавишт. Ҷабраил — яке аз фариштагони
Аз норасоии об то ҳосили фаровон
Таҷрибаи сабақомӯзи хоҷагии деҳқонии Саидҷон Раҳмонбердиев Об - манбаи ҳаёт ва ризқи мардум Дар кишварҳои Осиёи Марказӣ об натанҳо манбаи ҳаёт, балки сарчашмаи ризқу рӯзии мардум ба шумор меравад, зеро ҳудуди 60-70%-и аҳолӣ дар деҳот зиндагӣ карда,
Агар Аллоҳ медонад, ки кӣ ба биҳишт ва кӣ ба дӯзах меравад, пас чаро инсонро меофарад?
Саволе дар бораи тақдир, ихтиёри инсон ва адолати Худованд Яке аз саволҳои амиқтарин ва баҳсбарангез дар бораи имон ва тақдир чунин аст: «Агар Аллоҳ аз аввал медонад, ки кадом инсон ба биҳишт ва кадом инсон ба дӯзах меравад, пас чаро касонеро, ки
ПАНҶ СОНИЯЕ, КИ ПАНҶОҲ СОЛИ УМРАМРО ДИГАР КАРД
Ҳикояи таъсирбахш дар бораи зиндагӣ, марг, бародарӣ ва қадри неъматҳои Худованд Ман панҷоҳ сол умр доштам. Панҷоҳ сол зиндагӣ кардам, аммо танҳо вақте ба марг наздик шудам, фаҳмидам, ки зиндагӣ чист... Соли гузашта рӯзеро аз сар гузарондам, ки тамоми




