Оҳанпора

Рӯзе донишманде ба шогирдонаш соати кӯҳнаро нишон дода пурсид: — Ба фикри шумо, ин соат чӣ арзиш дорад?

Яке гуфт: «Оҳанпора аст». Дигаре гуфт: «Ёдгории гузашта».

Донишманд табассум карда гуфт: — Агар ин соат як лаҳза ҳам ақиб монад ё пеш равад, тамоми кори инсон ба бетартибӣ меафтад. Пас, арзиши он дар вақти дуруст аст.

Сипас ӯ гуфт: — Вақт мисли ҳамин соат аст. Агар онро эҳтиёт накунӣ, гум мешавад. Агар қадрашро донӣ, туро ба комёбӣ мерасонад.

Шогирдон фаҳмиданд, ки вақт сарватест, ки бозпас намеояд. Он рӯз онҳо қарор доданд, ки ҳар лаҳзаи умрро беҳуда аз даст надиҳанд.

Хулоса:

Касе, ки қадри вақтро медонад, қадри зиндагиро медонад.