Зеҳн
1 пайгир · аз 15 июли 2026 дар Зеҳн
КАС НАХОРАД ПУШТИ ТУ
Подшоҳе болои асп ва бо навкарони бешумораш ҳамроҳ аз кӯчаи шаҳр гузар мекард. Ногоҳ чашмаш ба гадое афтод, ки болои замин лучу урён мехобаду пашшаи бисёре ӯро печонидаанд. Гадо ҳар қадаре магасҳоро пеш мекунад, аммо зӯраш намерасад, тамоми бадани гадоро
МАҚСАД ВА ИРОДА
Шахсе корхонае кушоданӣ мешавад. 5 маротиба кӯшиш мекунад, аммо ҳар бор муфлис мешаваду аз одамони зиёд қарздор. Вақте афтодарӯҳ аз кӯчае мегузашт, чашмаш ба мӯрчае расид, ки донаеро ба хонааш бурданӣ буд. Мӯрча донаро ба як баландӣ мебаровард ва ҳар
Омўзиши математика: мушкилот ва дурнамои он
Дар марҳилаи начандон зиёди солҳои охир татбиқи усулҳои технологияи иттилоотӣ дар риштаҳои гуногуни тадқиқотӣ ва омўзишу рушди фанҳои табиатшиносӣ, дақиқ ва риёзӣ дар соҳаи илму маориф аҳамияти бештар пайдо карда истодааст. Чи хеле ки ба ҳамагон маълум
ТАШАККУЛИ ИҚТИСОДИЁТИ МИЛЛИИ РАҚОБАТПАЗИР ҲАМЧУН ФИШАНГИ ТАЪМИНИ АМНИЯТИ ИҚТИСОДИИ БЕРУНА
Дар мақолаи мазкур ташаккул ва инкишофи иқтисодиёти миллии рақобатпазир ҳамчун фишанги асосии таъмини амнияти иқтисодии беруна баррасӣ карда шудааст. Муаллиф дар мақола нишондиҳандаҳои асосии таъмини амнияти иқтисодии берунаро таҳлил намуда, ба сатҳи
Тадқиқоти истеъмолкунандагон
Дар ҷараёни гузариш ба муносибатҳои бозорӣ тағйироти бозор ба вуҷуд омад, ки мавқеи ҳукмрониро дар бозори истеъмолкунанда истеҳсолкунанда ишғол намуд. Сиёсати анъанавии фуруш сифатан тағйир меёбад ва ҷои шиори «мефурушем ҳар он чи, ки истеҳсол карда
Мирзо Абдулқодири Бедил - «Тури Маърифат»
«Тури маърифат» яке аз манзумаҳои хурди Бедил буда, соли 1098/1687 навишта шудааст. Достон аз 1500 байт иборат буда, мазмун ва мундариҷааш ба тасвири табиати зебоманзари кўҳистони Байроти Ҳиндустон, ки дар мақоми муқоиса бо «Тури маърифат»-и афсонавӣ
Мирзо Абдулқодири Бедил - Рубоиёт, Қасида
АЗ РУБОИЁТ Золим пӯшад либоси хунбофтаро, То зер кунад хасми забунёфтаро. Бо сангдилони шўълахў сахтӣ кун, Бардор ба оҳан, оҳани тофтаро Абр аст, даме зи хона сармаст баро, Гар завқ зи хеш рафтанӣ ҳаст, баро! Халқе имрўз май ба соғар дорад, Чун
ҶАВОНОНРО БОЯД ДАР РУҲИЯИ ВАТАНДӮСТИВУ ХЕШТАНШИНОСӢ ТАРБИЯТ НАМУД!
Шахси бомаърифат гуфта шахсеро мегӯянд, ки аз ҷиҳати одобу рафтор, суханронӣ ва ақл бой бошад. Одобу рафтор дар ҷойҳои ҷамъиятӣ аз ҳар шахс маданияти баланди гуфтор, муомила ва ҳурмату эҳтироми махсусро талаб мекунад. Якчанд амалҳое ҳастанд, ки ҳангоми
НАҚШИ ҲОСТЕЛ ВА МЕҲМОНСАРОЙҲО ДАР РУШДИ ТУРИЗМ
Эълон шудани солҳои 2019-2021 ҳамчун солҳои рушди деҳот, сайёҳӣ ва ҳунарҳои мардумӣ, ки аз ҷониби Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми навбатии худ ба Парлумони мамлакат ироа шуд,
Хирадмеҳварӣ – асоси таҳаввул
Таҳаввул маънои тағйирёбию дигаргуншавӣ ва тараққӣ маънии болоравӣ ва пешравиро ифода мекунад. Раванди таҳаввулу тараққӣ, қабл аз ҳама, ба сатҳи ташаббусу ибтикори қишри зиёӣ ва ниҳоди мадании ҷомеа, ки бо илму дониш мусаллат аст, бастагӣ дорад. Дунёи
Пешниҳоде чанд барои рушди сайёҳӣ
Сайёҳӣ аз шумори соҳаҳоест, ки рушду нумӯи он ба пешрафти иқтисоди кишвар ва некуаҳволии мардум мусоидат менамояд. Ин аст, ки Сарвари давлат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон барои пешрафти ин соҳаи ниҳоят муҳим таваҷҷуҳи хосса доранд. Қабули Қонун «Дар бораи
Бисёр ташна мешавад
Одамизод вақте, ки пеш аз баромадани ҷон аз бадан, бисёр ташна мешавад, дар ин ҳол шайтони лаъин бо косае аз оби яхин назди сари вай ояд. Пас меҷунбонад косаи обро барои ӯ. Мӯъмин гӯяд: -Бидеҳ маро аз ин об. Ӯ намедонад, ки вай шайтон аст. Пас шайтон ба
САЙРИ ДАРАИ КАМАРОБ
Дидани ҳар гӯшаву канори Тоҷикистони азизамон ба кас рӯҳу илҳоми тоза бахшида, ҳар бинандаро мафтуни табиати дилфиребу чашмаҳои мусаффояш мегардонад. Боиси хушнудист, ки дар шаҳру ноҳияҳо то ба дурдасттарин деҳоташ корҳои созандагию ободкорӣ ба назар
ТОҶИКИСТОН – МАНБАИ «ЭНЕРГИЯИ САБЗ»
Тоҷикистон дар минтақа ва ҷаҳон яке аз давлатҳои асосии истеҳсолкунандаи «энергияи сабз» мебошад. Шароити ҷуғрофию табиии Тоҷикистон имкон додааст, ки 98 фоизи неруи барқ аз манбаъҳои барқароршавандаи энергия, яъне бо истифода аз неруи об истеҳсол
АБДУСАТТОРИ РАҲМОН БАЧА РАҲГАРДОН ШАВАД…
ТАРОНА Ҳар гоҳе танҳо бошам, Дар роҳе танҳо бошам, Таронае бихонам, Танҳоиро надонам. Аз савту сози дилхоҳ Кӯтоҳ мешавад роҳ. Таронаҳо ширинанд, Ҳамроҳи беҳтаринанд! БАЧА РАҲГАРДОН ШАВАД… Гунҷишкаки бечора Сарсон асту овора Ин сӯву он сӯ
АБДУҶАББОР ҚАҲҲОРӢ - ШЕЪРҲО
СУРАТИ ҶАНГ – Сурати ҷангро бикаш, бобо, – Дўш пурсид абераам Фирўз. Гуфтамаш: Ҷонакам, ту варо набину насўз. Ман чӣ сон ҷангро кунам тасвир? – Сўхтам дар он оташ, Расми Гитлери кинавар бикашам? Ё салиби фашисти номурда, Сурати деви ҳафтсар
Касе, ки даҳшатҳоро ба масхара мегирад
БИЛОЛ ИБНИ РАББОҲ Вақте ки Умар ибни Хаттоб (р) Абубакрро (р) ёд мекард, мегуфт: –Абубакр (р) хоҷаи мо ва озодибахшандаи хоҷаи мост. Ӯ бо таъбири охир Билолро дар назар дошт. Мардеро, ки Умар (р) бо калимаи хоҷаи мо ном бурд, марди бузург ва
УСТОД РӮДАКӢ – ПАДИДАИ НОДИРИ ЗАБОНӢ ВА АДАБИИ РӮЗГОРИ СОМОНИЁН
Одамушшуаро Абуабдуллоҳ Ҷаъфар ибни Муҳаммад Рӯдакӣ (858-941) на танҳо маъруфтарин сухансарои рӯзгори давлати сомонӣ, балки аз бузургтарин устодони забону адаби мо барои ҳамаи давру замонҳост, ки то ба имрӯз сурудаҳои ширину шево ва ҷаззобу дилкашаш
Куҳантарин намоди кишвардории тоҷикон
Парчам муқаддасоти миллӣ, ифодагари соҳибистиқлолӣ соҳибватании ҳар халқу миллат маҳсуб ёфта, маҳсули тафаккури созанда бо тамоми тағйироташ то замони мо омадааст. Қайд кардан бамаврид аст, ки аз замонҳои қадим парчам ҳамчун рамзи шукӯҳу ифтихор ва
Аз тоҷик будани худ ифтихор дошт
Ҳанӯз аз аҳди қадим фарзонафарзандони миллати фарҳангпарвару тамаддунофари тоҷик роҳи маърифат ва илму донишро равшан карда, дар пешрафти ҷомеаи ҷаҳонӣ саҳми назаррас гузоштаанд. Душманону бадхоҳони миллати тоҷик дар замири нопоки хеш орзуи ғасби




