ҚИССАИ ДУ ДОДАР

​Дар як деҳаи зебое ду бародари ҳамсоя — Зафар ва Далер зиндагӣ мекарданд. Онҳо ҳар рӯз соатҳо ба экранӣ телефон ё компютер нигоҳ карда, бозиҳои видеоӣ мебозиданд.

​Рӯзе падари онҳо, ки муҳандиси ботаҷриба буд, ба онҳо як қуттии пурасрор туҳфа кард. Дар дохили қуттии пластикӣ қисмҳои хурди металлии мошина, чанд ноқил ва микросхемаҳо буданд. Дар болои он хат кашида шуда буд: «Роботи худро созед!»

​Писарон дар аввал ҳайрон шуданд. Далер гуфт:

— Инҳо чист? Беҳтараш боз ягон бозии компютерӣ мекашидем!

​Зафар бошад, бо кунҷкобӣ ба қисмҳо нигарист ва гуфт:

— Биё кӯшиш кунем, шояд ягон чизи ҷолиб шавад.

​Қадами якум: Ҷаҳони барномасозӣ

​Барои он ки робот ҳаракат кунад, ба он «мағзи сар» лозим буд. Падар ба онҳо фаҳмонд, ки муҳаррикони асри нав — барномасозон ҳастанд. Онҳо забони компютерро медонанд ва ба дастгоҳҳо бо фармонҳои махсус мефаҳмонанд, ки чӣ кор кунанд.

Зафар хоҳиш кард, ки асоси барномасозиро омӯзад. Ӯ соатҳо бо забонҳои барномарезӣ машғул шуда, фаҳмид, ки барномасозӣ на танҳо дар бозисозӣ, балки дар сохтани барномаҳои тиббӣ, идоракунии ҳавопаймоҳо ва ҳатто дар корхонаҳои бузург истифода мешавад. Бо кӯшиши Зафар, аввалин рамзи (код) идоракунии муҳаррик навишта шуд.

​Қадами дуюм: Таваллуди мошин (Робототехник)

​Вақте ки барнома омода шуд, навбати қисми ҷисмонии он расид. Дар ин ҷо нақши касби робототехник оғоз ёфт. Робототехник касест, ки механика, электроника ва барномасозиро муттаҳид карда, мошинҳои мустақил ва ёрирасон эҷод мекунад.

​Далер бошад, диққати худро ба васл кардани сенсорҳо ва чархҳои робот равона кард. Вай омӯхт, ки чӣ тавр роботро бо ёрии сенсорҳо бино созад, то ки он монеаҳоро пеш аз худ эҳсос кунад ва роҳашро дигар кунад.

​Баъди ду ҳафтаи кӯшишҳо, шаби моҳияте роботу мошинаи хурде сохта шуд, ки метавонист дар хона гашта, ҷойҳои ифлосро тоза кунад ва ҳатто ба соҳибаш чизҳои лозимиро биёрад!

​Хулоса ва панду ҳикмат

​Он рӯз Зафар ва Далер фаҳмиданд, ки технология ва бозиҳои дӯстдоштаашон худ аз худ пайдо намешаванд.

​Программист — касест, ки ба технология ҷон медиҳад ва қоидаҳои ояндаро менависад.

​Робототехник — муҳандисест, ки дастгоҳҳои мураккабро барои осон кардани ҳаёти инсонҳо месозад.

​Онҳо қарор доданд, ки дигар вақти худро беҳуда нагузаронанд ва ҳар рӯз илмҳои дақиқ, аз ҷумла математика, физика ва забонҳои барномасозиро омӯзанд, то дар оянда ба Ватани худ дар соҳаи технологияҳои навин хидмат кунанд.