ҲАСАНАЛӢ ҶАЪФАР

Рӯзе се ҷавон барои хостгории духтари марде ба хонаи ӯ омаданд.

Яке аз онҳо Ҳасан ном дошт. Ӯ ҷавони диндор ва некӯкор буд, вале на сарват дошт ва на зебоӣ.

Дуюмӣ Алӣ ном дошт. Ӯ ҷавони зебову хушқомат буд, аммо на сарват дошт ва на диндор буд.

Сеюмӣ Ҷаъфар ном дошт. Ӯ марди сарватманд буд, вале на зебоӣ дошт ва на диндорӣ.

Падар духтарашро ба ҳуҷраи алоҳидае даъват кард ва гуфт:

— Духтарам, имрӯз се ҷавон ба хостгории ту омадаанд. Яке Ҳасан аст, ки диндор аст, вале сарвату зебоӣ надорад. Дуюмӣ Алӣ аст, ки зебост, аммо на сарват дорад ва на диндор аст. Сеюмӣ Ҷаъфар аст, ки сарватманд аст, вале на зебоӣ дорад ва на диндорӣ.

Падар пас аз муаррифии хостгорон пурсид:

— Акнун бигӯ, кадоме аз ин се ҷавонро интихоб мекунӣ?

Духтар андаке андешид ва бо табассум ҷавоб дод:

— Падарҷон, ман Ҳасаналӣ Ҷаъфарро интихоб мекунам!

Яъне мехост шавҳараш ҳам мисли Ҳасан диндор бошад, ҳам мисли Алӣ зебо ва ҳам мисли Ҷаъфар сарватманд.

---

Маънои масал

Масали «Ҳасаналӣ Ҷаъфар» дар бораи шахсе гуфта мешавад, ки мехоҳад ҳамаи хубиҳо ва бартариҳоро якбора ба даст орад ва ҳозир нест аз ҳеҷ кадоми онҳо даст кашад.

Ин масал бештар ба касоне ишора мекунад, ки ҳангоми интихоб талабҳои зиёде доранд ва мехоҳанд ҳама чиз мувофиқи хоҳишашон бошад.

Панди ҳикоят

Дар зиндагӣ на ҳамеша метавон ҳамаи хислатҳо ва имкониятҳои дилхоҳро дар як шахс ё як чиз пайдо кард. Аз ин рӯ, инсон бояд ҳангоми интихоб муҳимтарин арзишҳо ва ниёзҳои худро муайян кунад.

Интихоби оқилона он нест, ки ҳама чизро бихоҳем, балки он аст, ки бидонем кадом чиз барои мо муҳимтар аст.