«Рисолаи муншаот»-и Ҷомӣ
Рисолаи мазкур таҳти унвонҳои «Руқъаот», «Мактубот», «Муншаот» низ машҳур мебошад. Аз унвонҳои рисолаи мазкур пайдост, ки он асосан номаҳои навиштаи адиб ва номаҳои ба ӯ (ба Ҷомӣ) навиштаи дигарон ва аз ҷавоби номаҳо иборат буда, асосан аҳамияти шарҳиҳолӣ доранд ва аз сӯи дигар равобити адабию фарҳангии ҳазрати Ҷомиро ба муосиронаш нишон медиҳад. Ҳамаи номаҳои маҳфузмондаи таркиби рисоларо олимон аз 5 қисм иборат донистаанд:
- Руқъаҳое, ки ба дарвешони махдумии иршодмаобӣ - Хоҷа Убайдуллоҳ навишта шудаанд.
- Номаҳое, ки ба мулозимони ҳазрати салтанатшиорӣ, яъне Ҳусайни Бойқаро… навишта шудаанд.
- Руқъаҳое, ки ба аркони давлат бахшида шудаанд.
- Руқъаҳою ҷавобномаҳое, ки ба подшоҳон, ҳокимон, бузургони берун аз Хуросон навишта шудаанд.
- Руқъаҳои гуногун ба дӯстон, донишмандон, супоришномаҳо, таъзияномаҳо ва қитъаҳои манзум ва ғайра бахшида шудаанд.
Мақолаҳои маъмул
Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ
Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар
Насиҳати Падар
Падарам ҳар вақт, ки вориди утоқам мешуд ва медид, ки чароғи хона ё дастгоҳи шамолдиҳӣ рӯшан асту ман аз утоқам берунам, мегуфт: - Барои чи чароғ ва дигар асбобҳои барқиро хомӯш намекунӣ ва барқро беҳуда сарф менамоӣ? Вақте, ки вориди ҳамом мешуд ва
Ростгӯи камоли инсонист.
Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён. Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад. Ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ин хислатҳои бузург бошад, дар ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро аз даст
МУҚАДАСОТИ МО
Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё