Конститутсия — бахтномаи миллат

Конститутсия — бахтномаи миллат
Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон санади асосии давлат буда, заминаи ҳуқуқии зиндагии ҷомеа, ҳифзи ҳуқуқу озодиҳои инсон ва пешрафти кишварро муайян мекунад. Он 6 ноябри соли 1994 бо роҳи раъйпурсии умумихалқӣ қабул гардид. Ин сана дар таърихи давлатдории тоҷикон ҳамчун рӯйдоди муҳим ҷойгоҳи хос дорад.
Бахшида ба Рӯзи Конститутсияи Ҷумҳурии Тоҷикистон дарси тарбиявӣ бо иштироки омӯзгорон, хонандагон ва меҳмонон баргузор гардид. Мақсади чорабинӣ баланд бардоштани маърифати ҳуқуқии хонандагон, шиносоӣ бо аҳамияти Конститутсия ва тарбияи эҳтиром ба қонун ва арзишҳои миллӣ буд.
Дарси тарбиявӣ бо салому дуруди самимии барандагон оғоз ёфт. Онҳо ҳозиринро хайрамақдам гуфта, бо қироати шеърҳо дар васфи Тоҷикистон ба маҳфил рӯҳи идона бахшиданд. Суханони пурмеҳр ва орзуҳои нек фазои дӯстиву ҳамдигарфаҳмиро фароҳам оварданд.
Дар қисми маърифатии чорабинӣ хонандагон доир ба таърихи қабули Конститутсия, сохтор ва мазмуни он саволу ҷавоб намуданд. Онҳо дар бораи бобу моддаҳои Конститутсия, ҳуқуқу вазифаҳои шаҳрвандон, ҳифзи оила ва масъулияти ҳар як шахс дар назди ҷомеа андешаҳои худро баён карданд.
Мавзуи риояи қонун ва масъулияти ҳуқуқии наврасон низ мавриди баррасӣ қарор гирифт. Таъкид шуд, ки донистани ҳуқуқ бояд бо дарки вазифаҳо ва эҳтироми ҳуқуқи дигарон пайваст бошад. Омӯзиши қонун ба ҷавонон ёрӣ мерасонад, ки рафтори худро бошуурона ба роҳ монанд ва ҳамчун шаҳрвандони масъулиятшинос ба камол расанд.
Дар идомаи дарс хонандагон рамзҳои давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон — Парчам, Нишон ва Суруди миллиро номбар намуда, дар бораи аҳамияти онҳо маълумот доданд. Рамзҳои давлатӣ ифодагари соҳибистиқлолӣ, таъриху фарҳанг ва ормонҳои миллии мардум мебошанд. Эҳтиром ба онҳо нишонаи муҳаббат ба Ватан ва арҷгузорӣ ба давлатдории миллӣ аст.
Қисми фарҳангии чорабинӣ бо қироати шеърҳо, иҷрои сурудҳои ватандӯстона, саҳнача ва рақси мавзун идома ёфт. Дар баромадҳои хонандагон муҳаббат ба Тоҷикистон, ифтихор аз гузаштагони некном ва орзуи пойдории сулҳу ваҳдат ифода гардид. Сатрҳои зерин орзуи ободиву осоиши кишварро бозгӯ мекарданд:
Тоҷикистонам, диёри беназир,
Ҳаргиз озоре набинӣ баъд аз ин.
Дар баробари мавзуъҳои ҳуқуқӣ, гиромидошти мероси фарҳангӣ низ ҷойгоҳи хос дошт. Шеър дар васфи чакан ҳозиринро ба қадршиносии ҳунарҳои миллӣ ва суннатҳои аҷдодӣ даъват намуд. Ҳифзи ин мерос ва ба наслҳои оянда расонидани он вазифаи муштараки ҳамаи мост.
Дар анҷоми дарси тарбиявӣ сухани ҷамъбастӣ ба ҷонишини директор дода шуд. Чорабинӣ ба хонандагон имкон дод, ки дониши ҳуқуқии худро такмил диҳанд ва аҳамияти қонунро дар зиндагии ҳаррӯза беҳтар дарк намоянд. Эҳтироми Конститутсия, риояи қонун ва саҳмгузорӣ дар ободии Ватан аз масъулиятҳои муҳими ҳар як шаҳрванди Тоҷикистон мебошанд.