Артиши миллӣ — сипари боэътимоди Ватан

Артиши миллӣ — сипари боэътимоди Ватан
Ватан барои ҳар як инсон азизтарин макон, сарчашмаи меҳру муҳаббат ва мояи ифтихору сарбаландист. Обу хоку ҳавои он бо ҳастии мо пайванди ногусастанӣ доранд. Муҳаббат ба Ватан аз эҳтироми модар, гиромидошти забону фарҳанг ва ҳифзи арзишҳои миллӣ оғоз меёбад. Ҳар як фарзанди вафодори миллат вазифадор аст, ки барои ободӣ ва ҳимояи сарзамини худ саҳм гузорад.
Ба муносибати 23-солагии таъсисёбии Артиши миллии Ҷумҳурии Тоҷикистон омӯзгорон ва хонандагон дар маҳфили тантанавӣ ҷамъ омаданд. Ҳадафи чорабинӣ гиромидошти хизматҳои муҳофизони Ватан, баланд бардоштани ҳисси ватандӯстии ҷавонон ва таҳкими эҳтиром ба муқаддасоти миллӣ буд.
Маҳфил бо суханони табрикотии барандагон ва шеърҳои самимӣ оғоз ёфт. Бо ворид гардидани Парчами давлатӣ ва садо додани Суруди миллӣ фазои чорабинӣ шукӯҳи тоза гирифт. Иштирокчиён бо эҳтиром ба рамзҳои давлатӣ муҳаббату садоқати худро ба Тоҷикистони азиз ифода намуданд.
Дар суханрониҳо таъкид гардид, ки Артиши миллӣ такягоҳи давлат ва сипари боэътимоди Ватан мебошад. Сарбозону афсарон бо ҷасорату матонат марзу буми кишварро ҳифз намуда, барои оромии ҷомеа ва зиндагии осоиштаи мардум хизмат мекунанд. Хизмати онҳо масъулияти бузург ва нишонаи садоқат ба халқу сарзамин аст.
Хонандагон дар бораи Артиши миллӣ бо забонҳои тоҷикӣ, русӣ ва англисӣ маълумот пешниҳод намуданд. Дар баробари ин, шеърҳо дар васфи Ватан, сурудҳои ватандӯстона, рақси якка ва саҳначаи тарбиявӣ пешкаши ҳозирин гардиданд. Ҳар як баромад ифодагари меҳру муҳаббат ба Тоҷикистон ва эҳтиром ба муҳофизони он буд.
Сатрҳои зерин эҳсоси самимии иштирокчиёнро бозгӯ мекарданд:
Ватан, обу хоку ҳавоям туӣ,
Ватан, чун шиору ливоям туӣ.
Чу модар бузургу азизу қарин,
Ватан, ҳарфи поки садоям туӣ.
Дар ҷараёни маҳфил хизмат ба Ватану халқ ҳамчун қарзи фарзандӣ ва масъулияти шаҳрвандӣ арзёбӣ гардид. Ватандӯстӣ танҳо бо сухан ифода намеёбад: он дар рафтору кирдор, меҳнати софдилона, донишомӯзӣ ва омодагӣ ба ҳифзи манфиатҳои миллӣ зоҳир мешавад. Ҷавонон бояд бо донишу ахлоқи нек ва иродаи устувор барои ояндаи ободи кишвар кӯшиш намоянд.
Ҳамчунин, иштирокчиён ба дӯстиву ҳамдигарфаҳмӣ ва ҳифзи ваҳдати миллӣ даъват шуданд. Сулҳу оромӣ неъмати бебаҳост ва пойдории он аз масъулиятшиносии ҳар яки мо вобаста мебошад. Эҳтироми якдигар ва дурӣ аз нифоқ заминаи зиндагии осоишта ва пешрафти Ватан аст.
Дар анҷоми чорабинӣ ҳозирин ба муносибати Рӯзи Артиши миллӣ табрик гуфта шуданд. Ба сарбозону афсарон саломатӣ, иродаи қавӣ ва дар иҷрои вазифаи пуршарафашон комёбӣ орзу гардид.
Бигзор дар Тоҷикистони азизи мо ҳамеша сулҳу субот пойдор бошад ва Парчами давлатӣ дар фазои орому осуда парафшон бимонад!