Навбаҳор
Табиат аз нафаси навбаҳор зинда шавад,
Чу доғҳои дилам лолазор зинда шавад.
Баҳор барфи саморо ба хок дафн кунад,
Ки рудҳои сари кӯҳсор зинда шавад.
Хуш аст омаданат, эй баҳори роҳатрез,
Ба мақдами ту ҳазор обшор зинда шавад.
Биё - биё ба заминҳои хушк, ишқмисол,
Тапишхурад чу дилу сабзазор зинда шавад.
Ҳузури ту кунад эҳёи орзу дар дил,
Як орзу набувад сад ҳазор зинда шавад...
Гилеми сабз бияндози дашту саҳроро,
Ки майли дидани он шоҳкор зинда шавад.
Ҳамон қадар ба нигаҳ нашъабахш меоӣ,
Ки аз видоъи ту чандин хумор зинда шавад.
Баҳор омада хандону шод гӯ, Фозил,
Чу доғҳои дилам лолазор зинда шавад.
Мақолаҳои маъмул
Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ
Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар
Насиҳати Падар
Падарам ҳар вақт, ки вориди утоқам мешуд ва медид, ки чароғи хона ё дастгоҳи шамолдиҳӣ рӯшан асту ман аз утоқам берунам, мегуфт: - Барои чи чароғ ва дигар асбобҳои барқиро хомӯш намекунӣ ва барқро беҳуда сарф менамоӣ? Вақте, ки вориди ҳамом мешуд ва
Ростгӯи камоли инсонист.
Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён. Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад. Ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ин хислатҳои бузург бошад, дар ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро аз даст
МУҚАДАСОТИ МО
Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Саломатӣ
Дунё