Устод

Мегӯянд, рӯзе шогирде аз устодаш пурсид:

— Чаро мардум устодро чунин гиромӣ медоранд?

Устод сангеро аз замин бардошт ва гуфт:

— Ин сангро бубин, худ аз худ қимат надорад. Вале агар онро сайқал диҳанд, гавҳар мешавад.

Сипас илова кард:

— Дили инсон низ ҳамин гуна аст. Устод он касест, ки санги дилро ба гавҳари дониш табдил медиҳад. Агар ҳурмати устод набошад, дониш ҳам баракат надорад.

Шогирд сар ба таъзим фуруд овард ва гуфт:

— Акнун фаҳмидам, ки ҳурмати устод — ҳурмати дониш аст.

Хулоса

Ҳар кӣ устодро эҳтиром кунад, илму хирад ӯро эҳтиром хоҳанд кард.