ҚИМАТИ РӮЗА

Рӯзе ду нафар рӯзадор буданд. Яке танҳо аз хӯроку об худдорӣ мекард, вале забонаш ба дурӯғу ранҷондан одат дошт. Дигаре бошад, ҳам аз хӯрок даст кашида буд ва ҳам забон, чашм ва дилашро нигаҳ медошт.

Шомгоҳ ҳар ду рӯза кушоданд.

Фариштагон гуфтанд:

— Яке гурусна монд, дигаре ба Худо наздик шуд.

Пурсиданд:

— Фарқ дар чист?

Ҷавоб омад:

— Яке рӯзаи тан дошт, дигаре рӯзаи дил.

Хулоса.

Рӯзадорӣ танҳо гуруснагӣ нест, балки нигоҳ доштани ахлоқ, сухан ва ният аст