Ҷисми одам энергияро чӣ тавр мегирад?
Ҷисми мо қобилияти захира кардан ва нигоҳ доштани энергияро дорад, бинобар ин мо метавонем, гоҳо ғизо нахӯрем.
Дар ҷараёни ҳазми ғизо глюкозаи зиёде ҳосил мегардад, ки ба таркиби хун дохил мешавад. Глюкоза «сӯзишворӣ»-и муҳимми энергияи ҷисм мебошад.
Маъмулан, ҳамаи глюкозаи ҳосилшударо якбора истифода бурдан душвор аст, аз ин рӯ қисми зиёдатии онро бадани мо захира мекунад.
Ҷигар маводди зиёдатии глюкозаро аз хун ҷамъ намуда, онро нигоҳ медорад ва ба глюкоген ном модда табдил медиҳад. Ҳамин вазифаро мушакҳо низ иҷро мекунанд.
Ҳангоме ки ба ҷисм «сӯзишворӣ» лозим мешавад, ҷигар ва мушакҳо глюкогени захиракардаашонро аз нав ба глюкоза табдил медиҳанд. Албатта, захира кардани глюкоген низ ҳадду андозаи худро дорад. Вақте ки захира аз ҳад мегузарад, маводди ғизоӣ ба чарбу (равған) табдил меёбад. Дар оянда агар ба ҷисм боз «сӯзишворӣ» зарур шаваду глюкоген набошад, он гоҳ чарбуи захирашуда ба глюкоза табдил меёбад.
Ҷавобҳо (2)
Ҷисми одам энергияро асосан аз ғизо мегирад. Вақте мо нон, мева, гӯшт, равған ва дигар хӯрокҳоро мехӯрем, узвҳои ҳозима онҳоро ба моддаҳои сода табдил меёбад. Яке аз муҳимтарини онҳо глюкоза аст. Глюкоза ба хун гузашта, ба ҳуҷайраҳои бадан мерасад. Дар дохили ҳуҷайраҳо глюкоза бо ёрии оксиген коркард шуда, энергия ҳосил мекунад. Ин энергия барои ҳаракат кардан, фикр кардан, кори дил, нафаскашӣ ва гарм нигоҳ доштани бадан лозим аст. Ба забони сода: ғизо сӯзишвории бадан аст, оксиген барои сӯхтани он ёрӣ медиҳад ва ҳуҷайраҳо аз он энергия мегиранд.
Глюкоза — як навъи шакари одӣ аст, ки ба бадани мо нерӯ медиҳад. Вақте мо нон, биринҷ, картошка, мева ё шириниҳо мехӯрем, қисми ғизо ба глюкоза табдил меёбад. Глюкоза тавассути хун ба ҳуҷайраҳои бадан меравад ва онҳо онро ҳамчун манбаи энергия истифода мебаранд.
Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор
Дунё