Зарари Асабоният ба саломатии инсон!?

Вақте, ки одам асабӣ аст, роҳҳое, ки ба мағзи сар, ҷигар, гурда ва қалб маводи ғизоӣ мерасонанд, нафасгир мешаванд.

Мушакҳои чашм васеъ шуда, набзи дил меафзояд. Дар ин вақт, ҷигар ба ихроҷи карбогидратҳое, ки моеъи зараровар доранд, оғоз мекунад.

Чунин асабоният боиси фалаҷ шудани дасту пой ва пайдоиши бисёр бемориҳо ба монанди стенокардия, сактаи дил, сактаи мағзи сар мегардад.

Аз асабоният худ ва назикону дӯстонатонро эҳтиёт кунед!