ЧӢ ТАВР МАСРУР «Р» ГУФТАНРО ЁД ГИРИФТ

Масрур ном писарбачае «р» гуфта наметавонист.

Ба ӯ мегуфтанд:

– Канӣ, Масрур, «Мор» гӯй!

Ӯ «мол» мегуфт.

– Номат чист?

– Номам «Маслул», – мегуфт ӯ.

– «Тортанак» гӯй!

– Толтанак.

Яке аз рӯзҳо Масрур дар болои бом рӯболо дароз кашида, оҳиста-оҳиста гиря мекард. Дар ҳамин вақт як зоғи ало парида омада, ба шохи дарахти чормағзи рӯйи ҳавлӣ нишаст ва «қарр-қарр» кардан гирифт.

Масрур ҳарчанд ки бодиққат ба зоғ тақлид мекард, аммо дуруст талаффуз карда наметавонист.

Зоғ ҳарфи «р»-ро бо ҳар мақом: «қарр-қарр», «ррр, ррра, ррра» мегуфт. Масрур «қалл-қалл», ллла, ллла» мегуфт. Вай забонашро бо тамоми қувва ба ҳаракат медаровард, ҳатто забонаш монда шуда, лабонаш варам карданд.

Ногаҳон ӯ овози «Р»-ро чунон нағз талаффуз кард, ки худаш надониста монд.

– «Қаррр!»

Масрур боз як бор «қаррр» гуфт. Нағз баромад. Пайи ҳам чанд бори дигар такрор кард. Бисёр хуб. Масрур хеле завқ кард, такроркунон аз болои бом фаромад. Ӯ «р-р-р» гӯён тозон ба пеши бачаҳо рафт ва шодон гуфт:

– Ман «р-р-р» гуфтанро ёд гирифтам!

Канӣ, – гуфтанд бачаҳо, ба мо ягон чизро номбар кун.

Масрур дер фикр карда наистода гуфт:

Арра, сара, Соро, рама.

Бачаҳо дар ҳайрат монданд.