Бузургтарин ганҷина

Рӯзе як донишманд аз шогирдонаш пурсид:

– Ба андешаи шумо, бузургтарин ганҷина барои инсон кадом аст?

Яке гуфт: молу сарват, дигаре гуфт: саломатӣ, сеюм гуфт: дӯстон ва ёрон.

Донишманд гуфт:

– Ҳамаи инҳо неъмат аст, вале ганҷинаи аслӣ забони модарӣ мебошад.

Сипас ӯ ривояте овард:

Дар як деҳа писаре буд, ки аз кӯдакӣ ба забони модариаш сухан мегуфт. Вақте барои таҳсил ба шаҳре дур рафт, дӯстонаш аз ӯ хостанд, ки забони худро фаромӯш кунад ва танҳо бо забони дигар ҳарф занад. Аммо писар ҳаргиз розӣ нашуд.

Солҳо пас, чун донишманду соҳибэътибор баргашт, мардум аз ӯ пурсиданд:

– Чӣ чиз туро муваффақ гардонд?

Ӯ ҷавоб дод:

– Ман решаҳои худро бо забони модарӣ нигоҳ доштам. Чун дарахт бех дошта бошад, ба осмон мерасад. Агар забонро фаромӯш кунам, решаамро буридаам.

Панд: Забони модарӣ пояи ҳастии миллат аст. Ҳар кӣ забони модариашро пос медорад, худшиносӣ ва фарҳанги худро зинда нигоҳ медорад.