
Дунё
Ҷаҳон пур аз мӯъҷизаҳо ва зебоиҳои нотакрор аст. Сайру гашт ба мо имкон медиҳад, ки фарҳангҳои навро омӯзем, одамони гуногунро бишиносем ва ҷаҳонбинии худро васеъ кунем. Ҳар як гӯшаи дунё қиссаву таърихи хоси худро дорад. Саёҳат на танҳо ҷисми моро истироҳат медиҳад, балки рӯҳу равони моро низ бо хотираҳои фаромӯшнашаванда ва эҳсосоти нав бой мегардонад.
Таманои ту
Он чунон шуру таманноӣ ту бар сар дорам, Лашкари толиби дидори туро сардорам. Домани ишқи туву дасти талабҳои дилам, Дил набардорам агарчи бикаши бардорам. Нест нақши ба ҷуз аз нақши ту бар дафтари дил, Зори дармони туям аз ҳамагон безорам. Накашам миннати кас чунки манам бандаи ту, Аз ту дар хавф фитам ҳам зи ту умедворам. Чи муаммост, ки ин радду бадал мебинам, Марди соҳибдилам аз бас ки туӣ дилдорам. Нақди ҷону дили моро ки харидори нест, Ба чӣ бозор барам то дияташ бозорам. Гар қабули ту фитад ҳастии офатзадаам, Чӣ ғамаст гар накунад ҳарду ҷаҳон иқрорам. Фозил аз мартабаву ҷоҳи фалак ғарра мабош, Гуфт мури ки ҳамон сар ки ту дори дорам.
Бо нигоҳи ту
Бо нигаҳи ту тавъам аст шаъшаъаи ҷавониям, Мерави ҳазф мешавад номаи комрониям. Огаҳи аз ниёзи ман рамзкушои рози ман, Чун Хати субҳ ошкор пиши ту ҳар ниҳониям. Хоки танам мабин чунин ин қафасист руҳро, Бо ту уруҷ мекунад нимаи осмониям. Вазъи баҳор доштам зири ҳимояи шубоб, Эй ки насиби чашми туст. марҳалаи хазониям. Қатъи умед кардаам аз ҳама ғайри даргаҳат, Худ ба ҳарими худ бикаш худ ба худат расониям. Ин ҳама гирудор чист, бозии дилбаронаат, То ба куҷо расониям то ба куҷо берониям. Зурваи қадр он бувад фозил агар тавон расид, Гу ба хушӣ бехон маро то ба тараб расониям
СУЛҲ
Хонаи умеди дунё кишварам, Кишвари паҳновару бахтоварам, З-ин саодат сар ба гардунҳо барам, Ҳофизи озодии баҳру барам. Месароям сулҳро дар сози сулҳ, То шавад дунё пур аз овози сулҳ. Сулҳ чун хуршеди тобон ҳар саҳар, Мешавад аз кишвари ман ҷилвагар. Ҷумла оламро диҳад ӯ зебу фар, Нур пошад бар сари навъи башар. Месароям сулҳро дар сози сулҳ, То шавад дунё пур аз овози сулҳ. Баҳри олам сулҳ даркор аст, сулҳ, Насли одамро нигаҳдор аст сулҳ, Чун шифои ҷони бемор аст сулҳ, Модаронро бахти бедор аст сулҳ, Месароям сулҳро дар сози сулҳ, То шавад дунё пур аз овози сулҳ. Боқӣ Раҳимзода

Барномасозӣ
Олами Афсонаҳо
Ахбор