Борбад гар аз раҳи хунёгарӣ пайғамбар аст,
Рўдакӣ бо чомаи лафзи дарӣ пайғамбар аст,
Кеши фазлу мазҳаби фарҳангии тоҷикро
Монии аллома бо наққошиву суратгарӣ пайғамбар аст.

МАЗДАК

Ҳамегуфт, ҳар к-ў тавонгар бувад,
Тиҳидаст бо ў баробар бувад.
Ф и р д а в с ӣ

То бандагони бастадил бар Жанд будаем,
Побастагони ҳалқаи бас фанд будаем.
Дандони гурги нокасӣ афшурдамон гулў,
З-ин бешазори гурграв гўсанд будаем.

Ҳарчанд дар умури ҳақ тадбир будааст,
Густохие ба хотири тазвир будааст.
Дар сарнавишти мо хато з-он буд, ки дар азал
Ҳарфи Худоро бас ғалат тафсир будааст.

Амре набуда аз Худо, к-ин як тавонгар аст,
В-он дигаре ба гарзишу1 дарюза2 мубтало.
Яздон нагуфта боядо пурхора ин яке,
К-аз заъфи гушнагӣ кашад он дигаре ҷафо.

Эзид нахонда, к-ин яке бояд ба лаб кашад
Ҳар шаб сабўи тозаи оғўши дилбаре.
В-он дигарест дар канор андар канори зан,
Бе симбар бимонад аз бесиму безарӣ.

Шоҳу гадо ба дидаи Яздон баробар аст,
Халқи Худо ба ҳамдигар ёру бародар аст.

1 Гарзиш – додхоҳӣ, зорӣ.
2 Дарюза - гадойӣ.