Ва чаро омада буд ҷониби хавфу хатарҳо? Яқин бармеомад, бачаяк боз бетараф монда натавониста ва омада ва ин дафъа ҳам надониста, ки омада ҷониби марг...

Хуллас Умари Дузд метавонист аз душмани асосиаш, яъне Умари Ҳофиз халос шаваду Мирзоро даст бигирад ва хуни варо амсоли хуни Умари Ҳофиз бимакад, биҷабад, то истеъдоди беҳамтои ин ду нафар бо василаи ҳунашон ба вай бигзарад ва ниҳоят ӯ ба муроди дилаш расад ва дар санъат ва созу наво муваффақ шавад, балки аз Умар Ҳофизу писархонди вай — Мирзои Навозанда болотару афзалтар шавад ва аз онҳо гузарад ва аз онҳо зиёдтар овоз паҳн кунад... Ошомидани хуни Умар Ҳофизу писархонди вай — Мирзои Навозанда шифоёбии варо низ шояд таҷлилӣ гардонад ва баъди китфу тани вай пурра табобат дарёфтан ва зиндаву саломат монданаш, вай ҳар кори мехостаи дигарашро бемамоният рӯи замин идома дода тавонад...

Хуллас Умари Дузд бо ин васила зинда мемонаду Умари Ҳофиз ва писархондаш Мирзои Навозанда маҳв мегарданд ва ин бошад як ғалабаи дигар аст барои Умари Дузд, балки ғалабаи асосӣ ба шумор меравад...

Аммо ин ҳангом дами асои оҳание пайдо гардида, сӯи даҳани Умари Дузд, ки зӯр зада, ҳаворо кашида, фурӯ бурдан мехост — зеро оринчу дасти Умар Ҳофиз гулӯи варо мефишурд — наздик меомад ва якбора ба даҳонаш даромад ва забонашро паҳш кард ва