Зеҳн

МАРДИ ПОРСО ВА КӮЗАИ АСАЛУ РАВҒАН

ЗЕ
Зеҳн30 октябри 2026 · 3 дақиқа хондан

Марди порсое дар ҳамсоягии бозаргоне зиндагӣ мекард, ки ба фурӯши асалу равған машғул буд.

Бозаргон ҳар рӯз барои марди порсо миқдоре асал ва равған мефиристод. Марди порсо андаке аз онҳоро мехӯрд ва боқимондаашро дар кӯзае мерехт, ки дар гӯшаи хонааш овезон буд.

Бо гузашти вақт кӯза аз асалу равған пур шуд.

Рӯзе марди порсо дар зери кӯза нишаста, ба он нигоҳ кард ва ба андеша фурӯ рафт:

«Агар ин асалу равғанро ба даҳ дирҳам бифурӯшам, бо он панҷ гӯсфанд мехарам. Гӯсфандон ҳар панҷ моҳ барра мезоянд ва ба зудӣ соҳиби рамаи бузурге мешавам.

Он гоҳ гӯсфандонамро мефурӯшам ва пули зиёде ба даст меорам. Бо он пул хона ва асбобу анҷоми зиндагӣ мехарам. Сарватманд мешавам ва бо зани меҳрубону порсое издивоҷ мекунам.

Бешак, Худованд ба ман фарзанде ато хоҳад кард. Агар писар бошад, барояш номи нек мегузорам, ӯро тарбия мекунам, илму адаб меомӯзонам, то марди донишманду боодобе гардад.

Вақте бузург шуд, бояд сухани маро гӯш кунад ва аз фармонам сарпечӣ накунад. Аммо агар нофармонӣ кунад, бо ҳамин чӯбе, ки дар даст дорам, ӯро адаб хоҳам дод!»

Марди порсо чунон ба ин хаёлҳо ғӯтавар шуд, ки гӯё ҳамаи орзуҳояш аллакай амалӣ гардидаанд. Дар назараш гӯсфандон зиёд шуда, сарват ба даст омада, хона обод гардида ва фарзандаш ба воя расида буд.

Ногаҳон тасаввур кард, ки писараш аз фармони ӯ сарпечӣ мекунад.

Аз ин хаёли худ ба ғазаб омад ва барои адаб додани писари хаёлиаш чӯбро баланд бардошт.

Аммо фаромӯш карда буд, ки кӯзаи асалу равған дар болои сараш овезон аст.

Чӯб бо шиддат ба кӯза бархӯрд.

Кӯза шикаст ва тамоми асалу равған бар сару рӯй ва либосаш рехт.

Марди порсо ҳайрону афсурда монд.

На гӯсфанде харид, на соҳиби сарват шуд, на хонае бунёд кард ва на фарзандеро тарбия намуд.

Ҳатто ҳамон асалу равғанеро, ки воқеан дошт, аз даст дод.

Панди ҳикоят

Ин ҳикоят ба мо меомӯзад, ки миёни орзу кардан ва амал намудан фарқи бузурге вуҷуд дорад.

Орзу метавонад оғози муваффақият бошад, аммо агар инсон танҳо ба хаёл фурӯ равад ва барои расидан ба мақсад қадаме нагузорад, орзуҳояш самаре нахоҳанд дод.

Марди порсо ҳанӯз асалу равғанашро нафурӯхта буд, вале дар хаёлаш гӯсфанд харид, сарватманд шуд, хона сохт, издивоҷ кард ва соҳиби фарзанд гардид.

Ӯ он қадар ба ояндаи хаёлӣ машғул шуд, ки аз воқеияти имрӯза ғофил монд.

Дар фикри сарвате буд, ки ҳанӯз ба даст наоварда буд, аммо аз ҳамон дороие, ки дошт, маҳрум гардид.

Бисёр одамон низ чунин рафтор мекунанд. Онҳо нақшаҳои бузург мекашанд, орзуҳои зиёд доранд ва худро дар оянда муваффақ тасаввур мекунанд, вале барои расидан ба мақсад кори амалие анҷом намедиҳанд.

Орзу кардан айб нест. Баръакс, орзу инсонро ба пешравӣ ҳидоят мекунад. Аммо орзу бояд бо ақл, тадбир, сабр ва амал ҳамроҳ бошад.

Аз ин рӯ, пеш аз он ки ба фардои хаёлӣ дил бандем, бояд ба имкониятҳои имрӯзаи худ диққат кунем.

Орзуи бузург дошта бош, вале аз қадами хурди имрӯз ғофил машав. Зеро оянда на танҳо бо хаёл, балки бо амали имрӯз сохта мешавад.

Ва фаромӯш макун:

Пеш аз он ки гӯсфандони хаёлиатро бишуморӣ, кӯзаи асалу равғани воқеиатро эҳтиёт кун!

Мақолаҳои маъмул

ЗЕ
Мақола · 1 сол пеш

Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ

Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар

4
AI
Мақола · 2 сол пеш

Насиҳати Падар

Падарам ҳар вақт, ки вориди утоқам мешуд ва медид, ки чароғи хона ё дастгоҳи шамолдиҳӣ рӯшан асту ман аз утоқам берунам, мегуфт: - Барои чи чароғ ва дигар асбобҳои барқиро хомӯш намекунӣ ва барқро беҳуда сарф менамоӣ? Вақте, ки вориди ҳамом мешуд ва

3
ЗЕ
Мақола · 2 сол пеш

Ростгӯи камоли инсонист.

Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён. Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад. Ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ин хислатҳои бузург бошад, дар ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро аз даст

2
ЗЕ
Мақола · 2 сол пеш

МУҚАДАСОТИ МО

Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба

2