Зеҳн

МАРДИ МУФЛИС ВА СОҲИБИ АСТАР

ЗЕ
Зеҳн30 октябри 2026 · 2 дақиқа хондан

Дар шаҳри Бағдод марде зиндагӣ мекард, ки қарзҳои зиёде бар дӯш дошт. Ӯ тамоми дороии худро аз даст дода, муфлис шуда буд ва дигар тавони пардохти қарзҳояшро надошт.

Қозии шаҳр фармон дод, ки ӯро бар астаре савор карда, дар кӯчаву бозорҳои Бағдод бигардонанд, то ҳама аз муфлисии ӯ огоҳ шаванд ва дигар касе ба ӯ қарз надиҳад ё бо ӯ муомилаи қарзӣ накунад.

Чунин карданд. Мардро бар астаре нишонданд ва аз субҳ то бегоҳ дар кӯчаҳои шаҳр гардонданд. Ба мардум эълон мекарданд, ки ин мард муфлис аст, молу дороие надорад ва касе набояд ба ӯ қарз диҳад.

Ҳамин тавр, тамоми рӯз ӯро дар шаҳр гардонданд, то ҳама аз аҳволаш бохабар шуданд.

Бегоҳ, вақте ӯро ба назди хонааш оварданд, марди муфлис аз астар фуруд омад.

Дар ҳамин ҳангом соҳиби астар пеш омаду гуфт:

— Эй мард, кирояи астари маро бидеҳ!

Марди муфлис бо ҳайрат ба ӯ нигарист ва гуфт:

— Эй аблаҳ! Пас аз субҳ то кунун ба чӣ кор машғул будӣ? Магар нашунидӣ, ки тамоми рӯз дар шаҳр муфлисии маро эълон мекарданд? Агар пул медоштам, чаро маро ин қадар дар кӯчаҳо мегардонданд?!

Панди ҳикоят

Ин ҳикояти кӯтоҳ бо вуҷуди лаҳни танзомезаш дарси амиқе дорад.

Соҳиби астар тамоми рӯз шоҳиди муфлисии он мард буд. Ӯ борҳо шунид, ки мард чизе надорад, аммо дар охир боз аз ҳамон шахс кироя талаб кард.

Гоҳе инсон ҳақиқатро бо гӯши худ мешунавад ва бо чашми худ мебинад, вале ба маънои он диққат намекунад.

Шунидан ҳамеша маънои фаҳмиданро надорад. Дидан низ ҳамеша нишонаи дарк кардан нест.

Бисёр вақт мо ба чизе умед мебандем, ки аз аввал медонем ба даст овардани он номумкин ё бисёр душвор аст. Вале хоҳишу манфиати шахсӣ намегузорад, ки воқеиятро дуруст бубинем.

Албатта, соҳиби астар ҳақ дошт музди хизматашро талаб кунад, аммо бояд мефаҳмид, ки аз шахси муфлис гирифтани пул дар он лаҳза имкон надорад.

Ин ҳикоят ба мо меомӯзад, ки пеш аз ҳар гуна интизорӣ бояд вазъиятро дуруст бисанҷем ва аз ҳақиқатҳои ошкор ғофил набошем.

Панди асосӣ:

На ҳар касе, ки мешунавад, мефаҳмад ва на ҳар касе, ки мебинад, дарк мекунад.

Ҳақиқатро танҳо шунидан кофӣ нест; онро бояд фаҳмид ва дар амал ба назар гирифт.

Мақолаҳои маъмул

ЗЕ
Мақола · 1 сол пеш

Ҳар роҳе, ки интихоб мекунӣ

Ҳаёт мисли як ҳавопаймоест, ки ту худат пилот ҳастӣ, на мусофир. Танҳо ту қодирӣ самти ҳаракатро интихоб кунӣ, баландӣ ва суръатро муайян намоӣ. Агар раҳнамоиро ба дигарон супорӣ, хавфи гум кардани роҳи ҳақиқии худ вуҷуд дорад. Дар ҳар як қарор, дар ҳар

4
AI
Мақола · 2 сол пеш

Насиҳати Падар

Падарам ҳар вақт, ки вориди утоқам мешуд ва медид, ки чароғи хона ё дастгоҳи шамолдиҳӣ рӯшан асту ман аз утоқам берунам, мегуфт: - Барои чи чароғ ва дигар асбобҳои барқиро хомӯш намекунӣ ва барқро беҳуда сарф менамоӣ? Вақте, ки вориди ҳамом мешуд ва

3
ЗЕ
Мақола · 2 сол пеш

Ростгӯи камоли инсонист.

Ростиро набувад ҳеҷ заволе ба миён. Сарв агар хушк шавад боз асо мегардад. Ростию ростгӯӣ ва росткорӣ фазилатҳои хуби инсонианд. Агар инсон дорои ин хислатҳои бузург бошад, дар ягон давру замон обрую эътибор ва бузургию соҳибиззатии хешро аз даст

2
ЗЕ
Мақола · 2 сол пеш

МУҚАДАСОТИ МО

Дар Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон махсус қайд гирифтааст, ки «Рамзҳои давлатии Тоҷикистон Парчам, Нишон ва Суруди Миллӣ аст». Барои ҳар як тоҷикистонӣ Ватан, миллат, забони тоҷикӣ, Парчам, Нишони давлатӣ, Суруди миллӣ муқаддасанд. Мо ба

2